เมื่อผ่านมา จึงผ่านไป
โลกกว้างใหญ่ ก็ใช่ไปไม่ถึง
ที่แสนสั้น แต่คืนวันอาจตราตรึง
แหละลึกซึ้งยาวนานตามกาลเวลา
ที่ยาวนานอาจแสนสั้นในชีวิต
ที่น้อยนิดอาจยิ่งใหญ่หลากหลายค่า
แต่ปลายทางที่ถากถางสร้างศรัทธา
ย่อมมิสอนให้เรา "ฆ่า" กาลเวลาระหว่างทาง
เมื่อผ่านมา จึงผ่านไป
โลกกว้างใหญ่ ก็ใช่ไปไม่ถึง
ที่แสนสั้น แต่คืนวันอาจตราตรึง
แหละลึกซึ้งยาวนานตามกาลเวลา
ที่ยาวนานอาจแสนสั้นในชีวิต
ที่น้อยนิดอาจยิ่งใหญ่หลากหลายค่า
แต่ปลายทางที่ถากถางสร้างศรัทธา
ย่อมมิสอนให้เรา "ฆ่า" กาลเวลาระหว่างทาง
..แต่กับบางเรื่อง เราจำต้องฆ่าหรือลบมันออกไปจากกาลเวลาของชีวิต สิคะ
สุดยอดครับ เจ้าเวลา ;)...
ทำวันนี้ให้ดีเป็นที่สุด.....
อาจยื้อยุดกาลเวลาเอามาได้
พรุ่งนี้ ... หรือว่าเวลาใด
อาจจะไม่...จริงแท้และแน่นอน
ครับ อ,ภูสุภา
.... ขระหนึ่ง ยิ่งจำกลับลืม
ยิ่งอยากลืม กลับ ยิ่งจำ....
ครคับ อ.Wasawat Deemarn
... โยนให้เวลา ได้คลี่คลาย....
ขณะหนึ่ง ก้คือปลอบโยนตัวเองไปพรางๆ
อ้างเวลา...ก็คือการปลอบประโลมตัวเอง ครับ 55
ครับ คุณมะเดื่อ
ชอบกลอนที่นำมาฝากมากครับ
ขออนุญาตนำมากล่าวซ้ำ ย้ำการจดจำ และเรียนรู้ของตัวเองอีกครั้ง.
.
ทำวันนี้ให้ดีเป็นที่สุด.....
อาจยื้อยุดกาลเวลาเอามาได้
พรุ่งนี้ ... หรือว่าเวลาใด
อาจจะไม่...จริงแท้และแน่นอน
ขอบคุณครับ