บันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ของชีวิต

         สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ เรื่องบางเรื่องเราไม่อยากให้เกิด...แต่มันกลับเกิดขึ้น...เพราะฝืนไม่ได้...จำเราต้องยอมให้มันเกิด...แม้ไม่เต็มใจที่จะให้มันเกิด...ของ ๆ ใคร ๆ ก็รัก ก็หวง...เมื่อเรื่องมันเกิดขึ้น...เราเองต่างหากที่ต้องแก้ไข ๆ ให้มันดีขึ้นมา แม้ว่า...มันจะไม่เท่าเดิมแต่ก็พยายามให้ดีและใช้ได้ดั่งเดิม...นี่คือภาพ...ที่ฉันขอเก็บและบันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ของชีวิตของฉันเอง...

          บริษัทนัดเคลมวันที่ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๗ - ๒ พฤษภาคม ๒๕๕๗ รวม ๗ วันแน่ะ...ที่ฉันต้องอาศัยรถคนอื่นไปทำงาน...แล้วนี้ เรียกว่าเสียเวลาหรือไม่...เหตุการณ์ไม่เกิดขึ้นกับใคร ก็จะไม่รู้หรอกว่า...ฉันเดือดร้อนแค่ไหน? กับช่วงที่ไปไหน - มาไหน ที่ฉันต้องไปยืมจมูกคนอื่นเขาหายใจ...