ภรรยาทั้ง 4
ในสมัยพุทธกาลพ่อค้ามหาเศรษฐีคนหนึ่งมีภรรยาสี่คน เขาหลงรักภรรยาคนที่สี่มากที่สุด จึงมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าแพรพรรณอันงดงาม หรืออาหารโอชะขณะเดียวกัน เขาก็รักภรรยาคนที่สาม ภาคภูมิใจในตัวเธอมาก และมักจะนำเธอไปอวดแก่เพื่อนฝูงอยู่เนืองๆแต่พ่อค้าก็อดกลัวไม่ได้ว่าวันหนึ่งข้างหน้าสาวเจ้าอาจจะหนีตามชายอื่นไปเขามีความรักให้ภรรยาคนที่สองด้วยเช่นกัน เธอผู้นี้เป็นคนเห็นอกเห็นใจผู้อื่น และเป็นภรรยาที่พ่อค้าสามารถไว้วางใจได้เสมอ โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญกับอุปสรรค ปัญหาใดก็ตาม พ่อค้าก็จะหันหน้าไปปรึกษาภรรยาผู้นี้ ซึ่งเธอก็ช่วยเหลือเขาด้วยดีมาโดยตลอดฝ่ายภรรยาคนแรกนั้นเป็นคู่ชีวิตที่มั่นคงต่อสามี ทั้งยังได้อุทิศตัวสอดส่องดูแลธุรกิจ ตลอดจนเรื่องภายในครอบครัวได้เป็นอย่างดี แต่อนิจจาพ่อค้ากลับไม่ได้รักตอบ รวมทั้งไม่ค่อยจะใยดีเธอสักเท่าไร
วันหนึ่งเมื่อพ่อค้าล้มป่วยลง รู้ว่าตนเองจะต้องจบชีวิตลงในไม่ช้า เขาก็นึกถึงชีวิตอันแสนสุขที่ได้ผ่านมาและอดรำพึงกับตัวเองไม่ได้ว่า"เราเองมีภรรยาถึงสี่คนที่รักเรา และเราก็หลงใหลพวกหล่อนมาก แต่เมื่อถึงคราวที่จะต้องตายลง เราก็ต้องโดดเดี่ยว" คิดได้ดังนั้น เขาจึงตามภรรยาคนที่สี่มาเพื่อสอบถามว่า"ข้ารักเจ้ามากที่สุด ดูแลเจ้าเป็นอย่างดี แต่ตอนนี้ข้ากำลังจะตายเจ้าคิดจะตายตามข้าหรือเปล่า "ไม่มีทาง" หล่อนตอบ แล้วก็จากไปโดยไม่กล่าวอะไรอีก คำตอบนั้น ช่างเปรียบเหมือนคมมีดกรีดเฉือนหัวใจพ่อค้าเลยทีเดียวแล้วพ่อค้าเจ้าทุกข์ ก็ถามคำเดียวกันนี้กับภรรยาคนที่สามคำตอบนี้คือ "ไม่! ถึงตอนนี้พ่อค้ากลับรู้สึกเหน็บหนาวร้าวลึกในหัวอก เขาพูดกับภรรยาคนที่สองว่า"ข้ามักจะหันหน้าไปหาเจ้าเสมอ เมื่อมีเรื่องทุกข์ร้อน และเจ้าก็สามารถช่วยข้าได้ทุกครา ถึงตอนนี้ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าอีกครั้ง เมื่อข้าตายลงเจ้าจะยอมตายตามข้าหรือไม่"ขอโทษที่ครั้งนี้ข้าไม่อาจช่วยท่านได้ อย่างมากที่สุดข้าก็จะอยู่จัดการเรื่องฌาปนกิจให้ท่านเท่านั้น"คำตอบนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดทำให้พ่อค้าถึงกับตะลึงงัน "ข้าจะอยู่กับท่านเสมอ จะติดตามท่านไปไม่ว่าจะเป็นที่ใด" นี่เป็นคำตอบของภรรยาคนที่หนึ่ง ผู้ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าเขา บัดนี้หล่อนดูซูบลงมาก เนื่องมาจากไม่ค่อยได้รับอาหารที่มีคุณค่า พ่อค้าตอบไปด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้งว่า"ข้าควรจะดูแลเจ้าให้ดีกว่านี้"
หลังจากที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วทำให้เราได้ข้อคิดว่า สุดท้ายแล้วไม่มีผู้ใดที่จะอยู่กับเราไปตลอด"ภรรยาคนที่สี่เปรียบเสมือนร่างกายของเรา ไม่ว่าเราจะพยายามดูแลให้ดีสักเท่าไรก็ตามมันก็ไม่จีรัง ขณะที่ภรรยาคนที่สามเปรียบได้ดั่งอาชีพการงาน สถานะทางสังคมเมื่อเราตาย ทรัพย์สินก็ย่อมจะตกไปอยู่กับคนอื่น"ภรรยาคนที่สอง ก็คือครอบครัวและเพื่อน ๆ ของเราแม้เราจะได้อยู่ด้วยกันยามมีชีวิต แต่ถึงที่สุดแล้วเขาจะอยู่กับเราได้อย่างมากที่สุดก็ในงานฌาปนกิจ"ส่วนภรรยาคนแรก นั้นก็คือจิตวิญญาณของเราที่มักจะถูกละเลยลืมเลือน เพราะเรามัวแต่ให้ความสนใจกับวัตถุและความทุกข์ทางกามารมณ์ ขณะที่จิตวิญญาณนั้นเป็นสิ่งเดียวที่จะติดตามเราไปทุกที่"
ชื่อหนังสือ...คมกิเลส / แหล่งที่มา...มณีบุษย์ / สำนักพิมพ์...พาบุญมา
โดย...อาจารย์อินทิรา หมาดทิ้ง สาขางานภาษาต่างประเทศ
.... ขอบคุณบันทึกดีดี .. สอนใจ ..เตือนสติ นี้ค่ะ