
ศูนย์หนังสือสิริกิต พี่ชายให้หนังสือเล่มนี้มาตอนออกจากเมืองไทย เมื่อสี่สิบปีที่แล้ว บอกว่าให้เขียนเล่าเรื่องมาบ้าง อีกสีสิบปีหลังมาพบกันตามสัญญา เจอป้ายนี้ของศรีบูรพา รีบวิ่งไปถ่ายรูปด้วยเลย ดีใจยิ่งกว่าเห็นสาวๆ

ไปงานศูนย์หนังสือแห่งชาติ เจ้าหน้าที่เธอวัดพุงแล้วบอกว่า คุณลุงอ้วนมาก ไปลดมาสิบกิโลได้มั้ย
แล้วสอนวิธีการแกว่งมือให้ด้วย บอกว่าถ้าทำวันละสีสิบนาทีแล้วจะลดได้เอง

ใครว่าคนไทยอ่านหนังสือปีละหกบันทัด คนมาซื้อหนังสือกันมืดฟ้ามัวดิน ซื้อหนังสือมามาก หิ้วจนเจ็บมือ แล้วขึ้นรถไปใต้ดิน ถ้าเป็น สว เขาลดให้ครึ่งราคา สิบเแปดบาท จากเมืองไทยตอนเป็นหนุ่ม กลับมาก็เป็นคุณปู่ไปเสียแล้ว

เพิ่งจะเห็นตัวเอง ศิลปินเขาคิดแค่ร้อยบาท
ดูรูปแล้ว
ยังแข็งแรงมากๆครับพี่
น่าสนุกนะครับ...สัปดาห์หนังสือครั้งนี้ผมไม่ได้ไปเลยครับ...อดได้หนังสือมานอนกอดครับ
เสียดายกลับไปซะแล้ว
ไม่ทราบว่ามาเมืองไทยครับ
สงสัยว่าจะเดินสวนกันอยู่..ในงานมหกรรมหนังสือ..ประเทศไทย..เพราะไปป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆนั้นเหมือนกัน..แต่อาจจะคนละวัน..อิอิ...คิดถึงค่ะ...ยายธี
สวัสดีปีใหม่ไทย"วันสงกรานต์ ๒๕๕๗ "ค่ะ...สบายดีนะคะ
แต่ "สว.ในชนบท" อย่างพี่เป็นข้อยกเว้นนะคะ เพราะอ่านทั้งออนไลน์ และหนังสือเป็นเล่มทุกวันค่ะ เสียดายจังไม่ได้ไปใช้สิทธิ์ลดราคาหนังสือให้ สว. ถ้าได้ไป คงต้องหิ้วหลายรอบแน่ๆ ค่ะ...
ถ้าไม่วัดจริงๆก็คงบอกได้เหมือนอ.วิ
นะคะ ว่าคุณปู่ท่านนี้ยังเป๊ะออก เท่อยู่ค่ะ ไม่เห็นอ้วนเลย แต่ยังไงๆผอมกว่านี้ ร่างกายก็สบายขึ้นนะคะ
โลกธรรมทั้งแปด
มีลาภ เสื่อมลาภ
มียศ เสื่อมยศ
มีสรรเสริญ ก็มีนินทา
มีสุข ก็มีทุกข์
สุขและสุกดีๆอยู่ที่เมืองไทยเมื่อวานนี้
กลับมาอเมริกาในวันเดียวกัน เพราะเวลาต่างกันสิบสองชั่วโมง
หิมะตก อากาศเย็นสบาย อะไรๆก็ไม่แน่นอน
ขอบคุณทุกๆคนที่ให้การต้อนรับ และพาไปกินข้่าวนอกบ้านเกือบทุกมื้อ
เดินสายจากสุราษฎร์ ไปจนถึงเชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง นครสวรรค์ กาญจนบุรี สุพรรณบุรี อยุธยา
น้ำหนักก่อนไป 81 กิโล กลับมา 81 ครึ่ง นับว่าดีมากๆ
เพราะกินแล้วกินอีก กินเช้า กินกลางวัน กินเย็น เป็นเวลาหนึ่งเดือน
ได้แค่นี้ก็ดีแล้วครับ
ออกมาเป็นผู้เป็นคนเหมือนกับคนอื่นบ้างครับ