เมื่อคืนก่อนพาหลานวัย  7 เดือนไปเลี้ยงที่บ้าน (พอดีแม่เขาขึ้นเวรค่ะ)

คุณหลานทำท่าเหมือนง่วงนอน ร้องกวนนิดๆ ตอนประมาณ 4 ทุ่ม  

คุณแม่เธอบอกว่า “ไม่เป็นไร ปล่อยไป จะครางนิดนึง เดี๋ยวก็หลับ” 

แต่พอเอาเข้าจริง ต้องอุ้มพาดบ่าคุณหลานถึงหลับ สงสัยแล้วแต่อารมณ์เขา 

เด็กหลายคนก็เป็นนะคะ บางคนหัวถึงหมอนก็หลับปุ๋ย  บางคนก็ต้องใช้ “เครื่องกล่อม”

บางคนดูดนิ้ว บางคนติดผ้าห่ม บางคนต้องดูดขวดก่อนนอน  บางคนติดจนเข้าเรียน

บรรดาเครื่องกล่อมเหล่านี้เป็นตัวแทนของแม่นั่นเองค่ะ 

เพราะเด็กยังอยากยึดเหนี่ยวแม่เอาไว้ในขณะที่ง่วง 

   

 

ทางที่ดีควรอยู่กับลูก ร้องเพลงกล่อม  เล่านิทาน หรืออ่านหนังสือให้ลูกฟังจนลูกหลับนะคะ 

ลูกจะหลับอย่างมีความสุขเชียวแหละค่ะ

    

แต่ปัจจุบันมีเครื่องกล่อมชนิดใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกคือโทรทัศน์ 

มีเด็กจำนวนไม่น้อยที่ติดโทรทัศน์ต้องหลับในระหว่างดูโทรทัศน์ 

เป็นการหลับอย่างเฉียบพลับหลังจากง่วงสุดฤทธิ์และอารมณ์ค้างอยู่กับภาพเมามันบนโทรทัศน์ 

การเปิดโทรทัศน์กล่อมลูกนั้นเท่ากับแม่แยกตัวเองออกห่างจากลูกไปโดยปริยายนะคะ 

     

เพราะฉะนั้น  ก่อนลูกนอนก็อย่าลืมเข้าไปอยู่กับเขา ให้ตัวเองเป็นเครื่องกล่อมให้ลูกนะคะ