ที่บอกว่าแปลกแต่จริงตรงที่คนทำประมงจนแต่อาหารทะเลแพง....ในขณะที่เราบริโภคอาหารทะเลเช่นกุ้ง หอย ปู ปลา แต่ละอย่างแพงมั้งนั้น เขามักจะคิดว่าคนที่หามาต้องรวยสิเพราะได้ราคาดี แต่มันกลับตรงกันข้ามข้าพเจ้ามีญาติทำมาหากินกับทะเลมาหลายชั่วคนแต่ละคนอยู่ในขั้นลำบากทั้งนั้น....เวลาพามะไปเยี่ยมเยียนมะกลับบ้านร้องไห้ทุกครากับสิ่งที่เห็นที่ญาติเป้นอยู่ นั่งหน้าแห้ง(ไม่สดชื่นแจ่มใส)....คุณว่าจริงไหมแปลกแต่จริงเงินไปอยู่ที่ใครหมด..เห้อ ประมงไทยคงเศร้าพอๆกับชาวนาไทย
ปลาตัวสุดท้ายหมดไปจากทะเล...เราก็จะรู้ว่า...ทำไมอาหารแพง..แต่คนยังจนอยู่..และเงินที่ว่าไปอยู่ที่ไหน...
หากเราร่วมมือกันดำเนินชีวิตแบบพอเพียงของในหลวงได้เราจะมีอาหารอย่างอุดมและไม่แพงเลย แต่ในปัจจุบันทุกรัฐบาลเชิดชูแนวคิดแบบพอเพียงของในหลวงแต่มิได้นำมาปฏิบัติอย่างจริงจังเลย
สมัยก่อนไปเที่ยวต่างจังหวัดแวะทานอาหารพื้นบ้านก็จะได้ทานปลาช่อนหรือปลานิล(ซึ่งพระองค์พระราชทาน) แต่เดี๋ยวนี้ไปไหนก็มีแต่ปลาทับทิม(ปลานิลถูกดัดแปลงพันธุกรรม)
ไม่นานมานี้ปลากุ้งในตลาดราคาถูกกว่านี้มาก ต่อมาบริษัทส่งออกอาหารทะเลขนาดใหญ่กว้านซื้อเพื่อส่งออกจึงทำให้ราคาแพงขึ้นอีกมาก ชาวประมงก็ลงอวนถี่ขึ้นเพื่อจับให้ได้มากขึ้น เราจึงเห็นมีปลาทูขนาดเล็กแดดเดียววางขายมากมายซึ่งไม่เคยมีมาก่อน
หากสังคมไทย(ทั้งข้าราชการและประชาชน)ร่วมมือกันปฏิบัติตามพระองค์ท่าน ลูกหลานก็จะไม่ลำบากอย่างแน่นอนครับ
มุ่งสู่เกษตรพันธสัญญาใช่ไหมคะ...เหมือนจะลงทุนให้แต่ไม่เหมือนจะสร้างโอกาสแต่กลับฉกฉวยโอกาส
ใช่เลยครับเกษตรพันธสัญญาทาส ซ้ำร้ายยังมีข้าราชการที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะธกส.(เจ้าหนี้)คอยชงเรื่องขายฝันให้ทำสัญญาทาส แล้วใครจะอยากขัดใจเจ้าหนี้ล่ะครับ