การเดินทางหมื่นลี้...สำคัญที่ก้าวแรก

  ติดต่อ

  ชอบคำคมนี้มาก เมื่อวันเสาร์ได้ยินอาจารย์พูดว่า " การเดินทางพันลี้ " แล้วครูอ้อยตอบต่าจากอาจารย์ได้ว่า " สำคัญที่ก้าวแรก "  

วันนี้เป็นวันเตรียมการก่อนเปิดภาคเรียน  ครูทุกคนมาโรงเรียนในวันนี้  มาเตรียมการทุกเรื่อง  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการทำความสะอาด  เตรียมแผนการสอน  ฯลฯ

ครูอ้อยไม่ค่อยสบายตามที่แจ้งไปแล้วนั้น  แต่ใจยังสู้  ไม่กล้าลาโรงเรียนตอนนี้  เพราะ  สัปดาห์หน้าจะลายาว  เพื่อทำการบ้านและอ่านหนังสือเตรียมสอบ

ครูอ้อยจึงวานให้ครูพี่เลี้ยงชั้นอนุบาลมาช่วยทำความสะอาดห้องตอนบ่ายสามโมง  ในขณะที่ครูอ้อยทำการบ้านไปด้วย

ปากของครูอ้อยก็ชวนคุย  เพราะลูกของพี่เลี้ยงคนนี้เป็นลูกศิษย์ของครูอ้อย  เรียนอยู่ชั้น ป.4

 

นัด  เป็นชื่อเล่นของเธอ  เธอเข้ามาช่วยแม่ทำงาน  แต่ทำไม่ได้นาน  เธอก็ขอเดินดูสิ่งของและผลงานที่เพื่อนๆของเธอได้ทำมาส่งครูแต่ไม่ได้นำกลับบ้าน<p>นัดสนใจสิ่งของเหล่านี้มาก  เธอบอกว่าสวยและเธอทำไม่ได้</p><p>ครูอ้อยเลยถามว่า  “ลองทำดูหรือยัง “  นัดส่ายหน้า</p><p>แม่ของเธอเล่าว่า  “ เมื่อตอนนัดเกิดนั้น  ไม่ค่อยสมบูรณ์  แต่เธอโชคดีที่เป็นลูกคนเดียว  จึงมีเวลาดูแลลูกมาก “</p><p>ครูอ้อยรู้มาว่า  พ่อของนัดเป็นข้าราชการ  แต่เจ้าชู้  มีภรรยาและลูกหลายคน  </p><p>ครูอ้อยมองหน้านัดแล้วพูดกับแม่ของเธอว่า  “ ก็พยายามเลี้ยงดูให้ดีที่สุดก็แล้วกันนะ  ไม่มีเราเธอก็จะลำบาก “</p><p></p><table border="0" width="200" align="right" style="height: 200px"><tbody><tr><td>  </td></tr></tbody></table><p>แม่ของเธอ  นอกจากเป็นครูพี่เลี้ยงช่วยสอนและดูแลนักเรียนชั้นอนุบาลแล้ว  ก็มารับจ้างครูทำความสะอาดห้องเรียน</p><p>ดูแล้วเธอก็มีมานะ  และความพยายามดีมากเลย  ครูอ้อยอยากปลอบใจ  แต่  ปลอบใจไม่ค่อยเป็น  และตัวเธอเองก็ไม่พูดปริปากเรื่องสามีเลย</p><p>ครูอ้อยก็เลยเปลี่ยนเรื่องไปเลยว่า  “ ครูอ้อยไม่ค่อยสบาย ตั้งแต่โรงเรียนทาสีใหม่  ครูอ้อยกลับบ้าน  อาเจียนทุกวันเลย  เธอก็มาช่วยครูอ้อยกวาดถูห้องสัปดาห์ละ 1 ครั้งนะ“  เธอพยักหน้า  และก็มีแววตาน่าสงสาร</p><p>การเตรียมตัวของครูอ้อยในวันนี้มีไม่มาก  เนื่องจากผู้แทนครูจ้างชาวต่างประเทศมาเข้าพบครูอ้อย  เรื่อง  ต่อไปนี้</p><p>1.  จะเปลี่ยน ครูจ้าง 1 คนเป็นผู้หญิง  ชื่อ  อามีดา  ชื่อเล่น  แอม</p><p>2.  นำใบแจ้งผลการเรียนของนักเรียนเมื่อภาคเรียนที่แล้วมาให้</p><p>เมื่อนั่งคุยปรึกษาหารือกันสักพักใหญ่  เขาจึงขอลากลับ  ครูอ้อยทำงานต่อสักพัก  แม่ของนัดกับนัดก็ขอลากลับบ้าง  ครูอ้อยก็เลยให้เงินค่าขนมไป</p><p>เรียนเชิญชมบรรยากาศในห้อง Sound English Laboratory 1</p><p></p><table border="0" width="150" align="center" style="height: 150px"><tbody><tr>

       

</tr></tbody></table><p>ห้องปฏิบัติการทางภาษานี้  ได้งบประมาณมาจัดการเมื่อ ปี พ.ศ.2539  เป็นเวลา 10 ปีแล้ว  ซ่อมแซมหลายครั้ง  เพราะอุปกรณ์มีความบอบบางมาก  ครูอ้อยใช้ทบทวนบทเรียนให้นักเรียนเท่านั้น  อยากเก็บไว้เป็นของเก่าที่น่าเก็บเหมือนกัน</p><p>การเดินทางหมื่นลี้  สำคัญที่ก้าวแรก  วันพุธนี้  ก็จะเป็นวันแรกที่นักเรียนมาโรงเรียน  </p><p>ต้องเตรียมบทเรียนที่น่ารประทับใจให้กับนักเรียนเสียแล้ว</p>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

หมายเลขบันทึก: 56499, เขียน: , แก้ไข, 2012-05-01 14:44:27+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #โรงเรียน#student#teacher#siriporn#dearenglishteacher#enginstruction#diary

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (5)

1) นี่ขนาดไม่ค่อยสบายนะครับนี่ ท่านยังเขียนบันทึกได้ทุกโมงยาม ทั้งรอบเช้า รอบบ่ายและรอบดึกก่อนนอน พักผ่อนน้อยไปหรือเปล่าครับ ท่าน รปภ.อ้อย แห่ง gotoknow

2) ขอให้หายจากอาการอาเจียนนะครับ จะได้นอนหลับสบาย มีเรี่ยวมีแรงมากกว่าเดิม

3) ภาพแถวล่าง ซ้ายสุด ต้องการโชว์บานประตูหรือครับ

4) ฝากสวัสดีน้องนัดด้วย ในฐานะที่เกิดมา เ็ป็นลูกคนเดียวเหมือนกัน

5) ห้อง Lab นี้ อายุถึง 10 ปีแล้วหรือครับ ดูดีกว่าห้อง Lab ทางภาษาที่กาฬสินธุ์เสียอีก (โอ๊ย อิจฉา)

6) เปิดเทอมวันแรกเสียที คราวนี้ ครูอ้อยจะได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับโรงเรียนเสียที หลายวันนี่ มีแต่บันทึกแห่งความทรงจำทั้งนั้น...

7) ยิ้ม & แลบลิ้น
  • ที่โชว์บานประตูเพื่อให้รู้ว่าห้องครูอ้อยอยู่ตรงนี้  เวลาคุณบอนมาไงล่ะคะ
  • อาคาร18 ปี  แต่ห้องนี้ 10 ปีค่ะ
  • ชอบอ่านเรื่องเกี่ยวกับเรียนหรือคะ  ดีใจที่ชอบ  ครูอ้อยก็ชอบค่ะ

ยิ้ม  ทำตาขวาง

1) ที่หน้าห้อง ไม่ได้ติดป้ายชื่อไว้หรือครับ
2) ให้ดูบานประตู จะรู้ได้งัยว่ บานไหนเป็นบานไหน ประตูก็เหมือนๆกัน
3) ไม่ใช่นักเรียนที่นั่นนี่นา จะไ้ด้รู้ว่าห้องครูอ้อยอยู่ที่ไหน
4) ทำไม อาคาร 18 ปี แต่ห้องนี้ 10 ปี ตอนเค้าสร้างอาคาร เค้ายังไม่ได้สร้างห้องนี้หรือครับ หรือว่า 8 ปีหลังจากสร้างอาคารแล้ว เค้าุถึงต่อเติมห้องนี้ขึ้น
5) เท่าที่ติดตามมา ครูอ้อยเขียนเรื่องเรียนน่าอ่านกว่าเรื่องรำพึงรำพัน
6) ไม่ยิ้มเพราะเหงือกแห้ง หิวน้ำ
  • ระยะนี้  ครูอ้อยเจ็บคอและทำท่าจะติดทินเนอร์เพราะโรงเรียนทาสีใหม่  ดังนั้นจึงเอาเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างออกไปหมด
  • ช่างสงสัยดีมาก 
  • ปกติที่หน้าห้องจะติดว่า  English Sound Laboratory1
  • โรงเรียนมีอายุ 20ปีพอดีเมื่อ30กันยายน2549ที่ผ่านมา  ตึกนี้สร้างตอนโรงเรียน2 ขวบ  และห้องนี้สร้างเมื่อ 10 ขวบ ค่ะ
  • ชอบอ่านเรื่องเรียน  ครูอ้อยจะตามใจเขียนเรื่องเรียนวันละ 2 บันทึก  และเรื่องรำพึงรำพันวันละ 1 บันทึก

ดีไหม  ถูกใจหรือยังคะ

การก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ  มั่นคง  และไปพร้อมๆกัน   จะได้พบกับความสำเร็จอย่างแน่นอน