ชั่วโมงสุดท้ายของทุกภาคเีรียนและทุกวิชา ผมจะทำกระบวนการ The Last Lecture 
เพื่อชี้แจงกระบวนการเรียนที่ผ่านมาทั้งภาคเรียนว่า เหตุผลกลใดที่ครูใช้วิธีการเีีรียนแบบนั้นแบบนี้ 

และปิดท้ายด้วยการให้นักศึกษา "เปิดความในใจ" ถึงคุณครูคนนี้อย่างใจจริง
ซึ่งไม่มีผลต่อคะแนนใด ๆ ในรายวิชา ...

เด็กคนหนึ่งไม่้ได้เขียน แต่วาดการ์ตูนล้อเลียนออกมาให้เห็นสิ่งที่คิดก่อนและหลังเรียน

ผมเห็นว่า น่ารักดี จึงนำมาลงไว้เป็นที่ระลึกสักหน่อย

 

 

คำอธิบายง่าย ๆ คือ เมื่อเข้าเรียนคาบแรกจะต้องมีการชี้แจงแนวการสอนและชิ้นงานที่ต้องทำก่อน แน่นอนว่า สำหรับสายตาเด็ก นั่นมันคือ ความโหดร้ายทารุณ แล้วเขาจะต้องคิดว่า ยังไงก็ทำไม่ได้แน่ ๆ

แนวการสอนผมจะปิดท้ายด้วยคำว่า "อย่าเพิ่งคิดว่าทำไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ทำ" เสมอ

เป็นข้อเตือนใจพวกเขาว่า "ยังไม่ได้เริ่มต้นอะไร แล้วทำไมจึงคิดว่าทำไม่ได้"

แน่นอนว่า คำพูดก็คือคำพูด หากไม่ลงมือทำจริงก็ไม่มีประโยชน์หรือคุณค่าใด

...

...

เมื่อเวลาผ่านไป

...

...

งานของเด็กทุกคนมารวมกันที่ห้องครู สูงแบบต้องแหงนคอขึ้นเพดานอย่างที่เด็กวาดไว้

แล้วพวกเขาก็พบว่า "นี่เราทำได้จริง ๆ หรือนี่ ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลย"

...

...

ชีวิตของคนย่ิอมต้องผ่านพิสูจน์ด้วยตัวเองทั้งสิ้น จึงจะเห็นคุณค่าสิ่งที่ตัวเองทำ
คนเป็นครูก็ต้องใจแข็ง ตั้งเป้าหมายด้วยความมุ่งมั่นว่า เราจะฝึกเขาให้เขาเดินไปถึง

ถึงแม้อาจจะไม่ดี แต่เขาก็ได้เป็นคนลงมือทำเอง
นั่นคือสิ่งที่ครูต้องการ

 

๔ เดือน สะท้อนออกมาในรูปแบบการ์ตูนล้อเลียนนี้ทั้งหมด
เหนื่อยยาก แต่ก็ต้องทำ

 

ใครหนี ใครยกเลิกรายวิชา เขาจะไม่มีโอกาสทดสอบการเผชิญหน้ากับปัญหาเลย
อนาคต ภูมิคุ้มกันของชีวิตก็แทบจะเป็นศูนย์
เพราะจะเหลือครูสักกี่คนที่อดทนสอนแบบนี้

 

ทุกอย่างเป็นไปตามกรรม

ใครทำสิ่งใด ย่ิอมได้สิ่งนั้น เป็นสัจธรรมเสมอ

 

รางวัลของคนเป็นครูอาจจะมีเพียงเท่านี้

บุญรักษา ครูดีทุกท่านครับ ;)...