ผู้ปกครองหรือผู้อ่านหลายท่านอาจจะเคยพบเห็นเด็กที่ถูกขัดใจ

แล้วเด็กไม่ยอมจะแผดเสียงขึ้นมาแล้วจู่ๆ ก็เหมือนหยุดหายใจ ริมฝีปากเปลี่ยนสี 

กำมือแข็ง ตาเหลือกขาว เหมือนอาการชัก  ใช่มั้ยคะ  

อาการเช่นนี้เด็กบางคนเริ่มเป็นตั้งแต่อายุไม่ถึงขวบ  แต่โดยทั่วไปมักเริ่มตอนเด็กกำลังหัดเดิน

และอาจเป็นจนถึงอายุ 3-4 ขวบ  ซึ่งมักเป็นกับเด็กที่มีอารมณ์เปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงค่ะ

 

                         

พ่อแม่หลายท่านก็ห่วงว่าเด็กจะเป็นโรคลมชัก จึงพาไปตรวจคลื่นสมองดู 

ส่วนใหญ่มักจะไม่ใช่ค่ะ  เมื่ออายุเกิน 5 ขวบ อาการเช่นนี้ก็จะหายไป 

บ้านที่มีปู่ย่า ตายายอยู่ด้วยมักจะเป็น  เพราะผู้ใหญ่เอาใจเด็กมากเกินไปค่ะ

                         

ถ้าเด็กเป็นเช่นนี้บ่อยๆ  ควรปรึกษาแพทย์ ซึ่งอาจให้ยามาช่วย 

อาการชักเป็นอาการที่น่ากลัว  คนทั้งบ้านจึงพยายามไม่ทำให้เด็กโกรธและตามใจเด็กทุกอย่าง 

ซึ่งทำให้เด็กเอาแต่ใจมากขึ้นไปอีก

                       

เรื่องนี้ควรมีการประชุมสมาชิกในครอบครัวและตกลงกันให้ดีนะคะว่า

เวลาเด็กมีข้อขัดแย้งกับใครสักคนเช่นแม่ หรือพ่อ  

ปู่ย่าหรือตายายต้องไม่เข้าไปช่วยหรือให้ท้ายหลาน  พยายามพาเด็กออกไปเล่นข้างนอก

เพื่อระบายพลังงาน  พาเด็กไปตรวจคลื่นสมอง  ถ้ามีแนวโน้มเป็นโรคลมชักต้องกินยาเป็นเวลานาน ค่ะ