พ่อเห็นภาพของแม่ .... ที่ชอบช่วยเหลือใครต่อใคร ให้พ้นจากความไม่สบายใจ  ความทุกข์ใจ  หรือปัญหาของชีวิต  

 

หลายต่อหลายคน ที่แม่ช่วยเหลือนั้น  แม่ทำด้วยความเต็มใจ  โดยไม่เคยหวังสิ่งตอบแทน...แม้แต่ครั้งเดียว

จนบางครั้งก็พูดดุพ่อ...หากพ่อพูดขัดคอในบางครั้ง...  บางโอกาส ... ที่พ่อคิดเห็นไม่ตรงกับแม่

 

แม่ไม่เคยรังเกียจในสิ่งที่แม่ทำ  

ซึ่งบางครั้ง  บางที...ตัวพ่อเอง ยังขลาดกลัวในหลาย ๆ เรื่อง

 

 

แม่เคยพูดกับพ่อ ในบางเรื่องที่พ่อขลาดกลัว... ว่า..

เราทำให้เค้า  อาบน้ำให้เค้า  เค้าจะได้ไปอย่างสะอาด  ไปสบาย ไม่กังวล 

ชีวิตคนเราก็เท่านี้.... สิ่งที่เหลือติดตัวไปก็มีเพียงความดี

...

คำพูดนี้...แม่พูดกับพ่อหลังจากที่ไปอาบน้ำ  ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า  และแต่งตัวให้กับผู้เสียชีวิต  ซึ่งเป็นผู้สูงอายุภายในหมู่บ้าน ที่เราอาศัยอยู่

สิ่งนี้ทำให้พ่อ...  นับถือหัวใจของแม่นัก

..

..

 

ห้วงชีวิตของแม่ ...

พ่อรับรู้ว่า  แม่ ได้ทำดีมาโดยตลอดทั้งชีวิต  ในวิชาชีพของแม่

 

 

และแม้นจะเหนื่อยและล้า จากภาระงานประจำ

 

แต่ทุกครั้งที่แม่กลับถึงบ้าน 

เมื่อแม่ได้เห็นหน้าลูก ๆ

พ่อรับรู้ได้จากหัวใจของพ่อเสมอว่า....

 ...หัวใจของแม่นั้น  ยิิ้มได้เสมอทุกครั้งไป...

 

 

วันว่างของชีวิต 

แม่จะชวนพ่อ และลูก ๆ ของเรา  ไปทำบุญบ่อยครั้ง  ที่ครอบครัวมีโอกาส

 

 

 

วันคืน..หมุนเวียน  ...เปลี่ยนผัน

 

มาในวันนี้..สุขภาพกายของแม่ทรุดลง 

..

..

 

พ่อนั่งมองแม่  ซึ่งนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยในค่ำคืนนี้แล้ว

พ่อเห็นใจแม่เหลือเกิน

 

 

และ

ในความมืด... ขอเพียงมีแสงสว่าง ให้พ่อได้เห็นและชุ่มชื่นในหัวใจบ้าง  พ่อก็จะยินดีเป็นที่สุด

...

...

...

 

หากบุญกุศลมีจริง  

 

พ่อขอเพียง..สิ่งดีงามที่แม่ได้ทำมาในชีวิตของแม่เอง   ช่วยผ่อนปรนในสิ่งที่แม่ประสบพบเจออยู่ ณ เวลานี้ให้เบาลง และเจือจางหายไปในที่สุด

 

พ่อได้แต่หวังเช่นนั้น

 

บุญกุศลที่แม่มี ขอได้โปรดส่งเสริม และเกื้อกูลคนดีของพ่อ

 

ขอให้แม่ กลับมาเหมือนเดิม....

 

กลับมา...ทำงานในวิชาชีพที่แม่รัก 

กลับมา...ทำกับข้าวให้พ่อและลูกๆได้กิน

กลับมา...เดิน วิ่ง เล่น ยิ้ม หัวเราะด้วยกัน เหมือนวันวาน

..

..

บางที่...พ่อ อาจขอมากไป

แต่พ่อรู้เสมอว่า...

สิ่งที่พ่อขอ  ...พ่อไม่เคยขอเกินเลยจากความจริงและความดีที่แม่ได้ทำมา....  

..

..

 

พ่อพูดจากหัวใจของพ่อนะแม่...