เพราะรักของศิษย์ทั้ง 2 ในสมัยเรียนมัธยม เกิดเป็นครอบครัว ที่อบอุ่น

ศิษย์รุ่นแรกของโรงเรียนย่านตาขาวรัฐชนูปถัมภ์ แวะมาเยี่ยมเยียนที่บ้านสวน

เพื่อปรับภูมิทัศน์ของบ้านสวนตาม สไตล์ของนักเรียนศิลป์

 

ความรักของศิษย์ทั้งสองได้พิสูจน์พยานรักไปแล้ว 2 คน

เอ๊ะแล้วครูหยินจะเป็นหลานย่า หรือหลายยายดีหนอ

เพราะเป็นศิษย์รุ่นแรกทั้งสองคน...เมื่อสอบถามอายุก็รู้ว่าอายุปาเข้าไป  37  ปี แล้ว

จึงไม่อยากทบทวนเลยว่า แล้วครูหยินจะอยู่ในวัยใด

ครูหยินจึงเป็นครูที่ร่ำรวย...มาก นั่น คือ ร่ำรวยลูกศิษย์

ผลิตมารุ่นแล้วรุ่นเล่า...มีความพิเศษอยู่ที่...มีความผูกพันธ์กับลูกศิษย์สูง

สอนเขาด้วยความเข้าใจ  มุ่งมั่น และปรารถนาดี  คอยดูแลเอาใจใส่เสมอ

จึงก่อเกิดเป็นมิตรภาพ...ความผูกพันธ์...

จึงมีบ้านสวน...ที่อบอวนไปด้วยความรัก..ความอบอุ่น

ชีวิตบั้นปลายจึงได้ไม่เหงา..แต่กลับมีชีวิตชีวา อุ่นหนาฝาคั่งไปด้วยมิตรภาพ

จะเดินทางไปไหนสะดวก...มีลูกศิษย์คอยดูแลต้อนรับทั่วทุกที่

ทำให้เข้าใจสัจธรรม...ว่าทำดีได้ดีจริง ดั่งคำที่ว่าปลูกอะไร ได้กินอย่างนั้น

จึงอยากให้ครูคนอื่น ทำแบบครูหยินบ้าง...

เพราะเมื่อก่อนครูหยินถูกมองว่าบ้า....เพราะใช้เวลาทั้งหมดของชีวิตอยู่กับเด็กนักเรียน