ไม้ผลัดใบ
ร่วงหล่นลงเหลือกิ่งก้าน กลิ้งเกลื่อนเต็มลาน
ไม่สะท้านทรนงคงยืน
หยัดอยู่เพื่อรอร่มรื่น แตกก่อกลมกลืน
สลับสีผสานผลิงาม
แดดอ่อนเรืองรองอร่าม อากาศเช้าเย็นยาม
ผุดผ่องกระจ่างผ่านใจ
ผลัดกาลเวลาขานไข ทิ้งซากเก่าไว้
เจือจุนหนุนผ่านรากดิน.
...................
06 มีนาคม 2557
พ.แจ่มจำรัส
งดงามตามภาพพจน์...เห็นสัจพจน์แห่งเส้นทางธรรม...มนุษย์อิงอาบซาบซึ้งถึงรสร่มเงา...แต่ใยเล่าเราเข่นฆ่าป่าพนาสูญละ..ขอบคุณคุณพ.แจ่มจำรัสครับ
ขอบคุณครับท่านส.รตนภักดิ์
มันเป็นเช่นนั้นเองครับ
สดชื่น สดใส จ้ะ