พ่อครับ..เสาร์อาทิตย์นี้..ผมขอยืมรถไปโรงแรมริเวอร์ไซต์ อยุธยา นะครับ..ลูกชายจะไปติว กับผู้ทรงคุณวุฒิ ค่าลงทะเบียนพร้อมเอกสาร ๑,๘๐๐ บาท แบบไม่มีที่พัก สงสัยเหลือเกิน ลูกรู้ได้อย่างไรว่าเขาจะติวเตรียมสอบที่โน่นที่นี่ ก็เพิ่งเรียนจบไม่ถึง ๒๔ ชั่วโมง...ผมดูในเว็บไซต์ครับพ่อ

ลูกชายคนโต อายุย่างเข้าสู่ปีที่ ๒๓ ด้วยวัยที่เรียนก่อนเกณฑ์ วันนี้กำลังจะเรียนจบ ป.ตรี ปฏิบัติหน้าที่ครูฝึกสอนเสร็จเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา กลับถึงบ้านรายงานตัว บอกว่าผมเรียนจบแล้วนะครับ แล้วไง..ไม่ต้องไปวิทยาลัย(นาฎศิลป์)อีกแล้ว ว่างั้นเถอะ

 

ก่อนออกจากโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด...ลูกชายเข้าไปลาผอ.ร.ร. ก็ได้รับโอวาทและกำลังใจ ให้ลูกชายตั้งใจดูหนังสือสอบให้เป็นครูให้ได้ ผอ.เห็นในมือมีพวงมาลัยที่ลูกชายเตรียมไปไหว้ศาลพระพรหมประจำโรงเรียน ผอ.ก็เลยเดินนำหน้าตรงไปกราบพระพรหมและพระภูมิเจ้าที่

 

ลูกชายบอก..พ่อ ผมขนลุกเลย ผอ.ท่านเก่งจริงๆ เป็นผู้ใหญ่ใจดี มีวิชาความรู้หลายด้าน ท่านให้ผมกล่าวตาม เป็นภาษาบาลี ขึ้นต้นด้วยคำว่า...โอม...ประโยคท้ายสุด ท่านบอกว่า หวังว่าคงได้ทำงานร่วมกันอีก และท่านยื่นเอกสารหลักสูตรการสอบครูผู้ช่วยเกณฑ์ใหม่ให้ลูกชายไปศึกษาดู..(แสดงว่าผอ.ท่านนี้ต้องเป็น อกคศ.เขต หรือเป็นกรรมการเขตพื้นที่การศึกษาเป็นแน่แท้)

 

พ่อครับ..เสาร์อาทิตย์นี้..ผมขอยืมรถไปโรงแรมริเวอร์ไซต์ อยุธยา นะครับ..ลูกชายจะไปติว กับผู้ทรงคุณวุฒิ ค่าลงทะเบียนพร้อมเอกสาร ๑,๘๐๐ บาท แบบไม่มีที่พัก สงสัยเหลือเกิน ลูกรู้ได้อย่างไรว่าเขาจะติวเตรียมสอบที่โน่นที่นี่  ก็เพิ่งเรียนจบไม่ถึง ๒๔ ชั่วโมง...ผมดูในเว็บไซต์ครับพ่อ

 

ถามลูกว่า ทราบหรือยัง ว่าเขตไหนบ้างที่เปิดสอบครูเอกดนตรี..ลูกชายแจกแจงให้ฟัง เหมือนหาข้อมูลมาอย่างดี และบอกด้วยว่า กลางเดือนมีนาคม จะไปสมัครสอบเรียนต่อ ป.โท ตั้งใจจะเรียนภาคเสาร์อาทิตย์ และมีการลังเลนิดหน่อย ที่มี ๒ - ๓ โรงเรียนแถวสุพรรณ - กาญจนบุรี มาติดต่อขอให้ไปเป็นครูอัตราจ้าง ในปีการศึกษา ๒๕๕๗...ผมต้องรีบบอก ค่อยๆคิดทีละอย่าง ตอนนี้มุ่งเรื่องสอบบรรจุก่อน

 

ผมนึกย้อนไปเมื่อเกือบ ๓๐ ปีมาแล้ว สมัยนั้น ปีสุดท้ายฝึกสอนเสร็จ ต้องกลับไปเรียนอีก ๑ เทอม ตอนนั้น ยังไม่คิดอะไรเลย ยังสนุกสนานกับกิจกรรมของสถาบัน เรียนไปเรื่อย กลัวแต่เกรดจะไม่ดี กระทั่งวันสุดท้ายที่ต้องจบและจากเพื่อน ก็ยังไม่รู้ตัวเองว่าจะไปสอบที่ไหนอย่างไร....

 

แต่ลูกชายแนะแนวตนเองเสร็จ และมองตนเองออกว่าจะไปทางไหน จะต้องทำอะไรบ้าง หาข้อมูลและทำทันที พฤติกรรมอย่างนี้ ผู้เป็นพ่ออย่างผมก็มีเหมือนกัน แต่มีเมื่อเป็นครูมีเงินเดือนแล้ว โดยจะดูหนังสือสอบปรับเปลี่ยนตำแหน่ง ปรับปรุงวิทยฐานะและพัฒนาตนเอง เคยไปติวกับผู้รู้และได้ผลพอสมควร ด้วยการไม่เชื่อติวเตอร์เสียทุกเรื่อง แค่พอเป็นแนวทางและจะหาเวลาเพิ่มพูนความรู้ด้วยตนเองจากตำราต่างๆมากกว่า

 

จึงใช้ประสบการณ์ตรงนี้สอนลูก..สิ่งหนึ่งที่ไม่ได้สอนและไม่ได้บอกลูกก็คือ..ลูกชาย..ก็เป็นลูกไม้ที่หล่นไม่ไกลต้น..เหมือนดั่งคำที่เขาว่าไว้จริงๆ

 

                                                           ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

                                                           ๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗

 

 

ลูกชาย(คนยืนถือปืน) ถ่ายรูปแอ๊คขั่นกับกลุ่มเพื่อนสนิท