กระเทียมเถามีดอกสีม่วงเป็นพวงสวย เวลาเด็ดใบมาขยี้เบาๆก็มีกลิ่นคล้ายกระเทียมทุกประการ กระเทียมเถาเป็นนักเลื้อยและช่างปีนบ่าย เผลอแป๊บเดี่ยว เขาก็ออกไปวางเถาตระหง่านอยู่บนหลังคาศาลาพักภายในบ้านแล้ว ผู้เขียนชอบวิถีไม้เถานะ ชอบตรงที่มีความพยายามสูง บางครั้งดูเถาจะไม่แข็งแรงสักเท่าไหร่ แต่ว่าเกาะพันสิ่งใกล้ตัวได้เหนียวแน่นมาก และไม้เถาจะมีความรู้สึกพิเศษ ที่หาหลักยึดเหนี่ยวได้อย่างน่าอัศจรรย์ รู้ว่าตรงไหนพันได้ ก็จะเลื้อยไปทางนั้นทันที และเลื้อยขึ้นสูงเสมอ

   กระเทียมเถา มาจากแมกซิโก แต่เจรฺิญเติบโตได้ดีในประเทศไทย  แค่ตัดกิ่งสั้นๆ ไปปัก ก็เติบโตง่าย สีม่วงแท้ๆอย่างนี้ ชมแล้วสบายตาสบายใจ กลีบดอกก็บางเบาราวกับผ้าแพรเนื้อดี พอดอกแก่สีม่วงก็เข้มขึ้นเรื่อยๆ ทนแดด ทนหนาว เมื่อถึงฤดูหนาวก็จะออกดอกให้ชมไม่มีเกี่ยงงอน

  สรรพสิ่งในโลกล้วนเกิดมาพร้อมหน้าที่ของตน ต้นไม้ สัตว์ หรือแม้แต่มนุษย์ ล้วนเกิดมาทำหน้าที่ บางครั้งแค่ให้ความสวยงาม ก็นับว่ามีประโยชน์มากแล้ว และสิ่งเหล่านี้ ทำแทนกันไม่ได้เสียด้วย ถ้าจะพูดถึงความผันแปรแล้ว มนุษย์น่าจะมีมากกว่าสิ่งใดๆ อาจทำให้เกิดความสุขใจก็ได้ แต่อาจไม่ทันข้ามคืน ก็กลับกลายเป็นอุปสรรคสำหรับความสุขไปเสียแล้ว

  ผิดกับกระเทียมเถา ผู้เขียนเฝ้าดูตั้งแต่เริ่มผลิดอก จนร่วงโรย ก็สร้างความสุขให้ทุกระยะ นอกจากจะสวยด้วยตนเองแล้ว ยังทำให้หลักเลื้อยของเขาสวยงามไปด้วย

  หากยังหาความหรรษาจากสิ่งใดไม่ได้ วันนี้มาชมกระเทียมเถาช่อนี้กันนะคะ ส่งมาพร้อมความสุขแด่ทุกท่านค่ะ