ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป..... จากวัยเรียน สู่วัยเริ่มต้นของการทำงาน


สวัสดีค่ะ ตอนนี้ฉันอายุได้ 21 ปี เรียนอยู่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ เป็นนักศึกษาคณะครุศาสตร์ สาขาเทคโนโลยีการศึกษา .......

 

ตอนนี้เป็นช่วงชีวิตที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงไปอีกขั้นหนึ่ง จากการใช้ชีวิตในการเรียน ก็ใกล้จะมาเป็นการใช้ชีวิตในการทำงาน เพราะปีหน้าจะต้องออกไปฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 1 ปีเต็ม จะได้ออกไปทดลองใช้ชีวิตในการทำงานอย่างจริงจัง

# # #

ถ้าถามว่าฉันใฝ่ฝันอยากจะเป็นครูมาตั้งแต่แรกหรือเปล่า อาจตอบได้ทั้งใช่และไม่ใช่ เพราะตอนนั้นฉันยังตัดสินใจไม่ได้ว่าตัวเองอยากเป็นอะไรกันแน่ มีสองอย่างที่ฉันชอบและรักเหมือนกัน เท่ากันด้วย คือ การเป็นครู และการเป็นนักกายภาพบำบัด ทำให้เป็นเรื่องยากมากในตอนนั้นที่ฉันจะเลือกเรียนสายไหนดี ?

#

 

สุดท้ายแล้วฉันคงค้นพบสิ่งที่ฉันรักและชอบได้แล้ว ฉันยื่นสมัครโควต้าครู โดยที่ไม่ไปสอบเป็นนักกายภาพบำบัดเลย เพราะคิดว่าอาชีพครูเป็นอาชีพที่น่ายกย่องมาก เพราะครูแต่ละคนมีใจเสียสละเพื่อส่วนรวมโดยเฉพาะครูในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ด้วยสถานการณ์ความไม่สงบในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ทำให้ครูมีจำนวนลดลง เนื่องด้วยสาเหตุมีครูถูกยิงตายถูกระเบิด และมีครูบางส่วนที่หวาดกลัวจากเหตุการณ์ความไม่สงบแล้วก็ย้ายออกจากพื้นที่ทำให้โรงเรียนแต่ละโรงเรียนขาดครูเป็นจำนวนมาก ด้วยเหตุนี้ทำให้ฉันคิดว่าฉันควรที่จะโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีใจเสียสละเพื่อสังคมบ้างไม่มากก็น้อยเท่าที่จะทำได้โดยการเลือกอาชีพครู

.............................

แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกยังไม่พร้อมกับการออกไปฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู แต่ทุกครั้งที่ได้ไปทดลองสอน ฉันก็คิดว่าฉันทำได้ดีถึงมันอาจจะไม่ดีมากนัก และครูพี่เลี้ยงที่คอยประเมินการทดลองสอนของฉันก็บอกว่าทำได้ดี หรือนี่มันอาจเป็นเพียงความรู้สึกและกลัวที่ฉันสร้างขึ้นเท่านั้นเอง

จากนี้ไปฉันจะต้องปรับตัวเอง ปรับบุคลิกภาพ ให้พร้อมกับความเป็นครู ครูที่เป็นตัวอย่างให้กับศิษย์ในทุก ๆ ด้าน การสอนให้ความรู้กับศิษย์ มุ่งหวังจะให้ศิษย์ของเราเป็นคนเก่ง ให้ทันเทคโนโลยีของโลก แต่ก็ไม่ควรลืมสอนในเรื่องคุณธรรม

 

ฉันไม่รู้หรอกว่าการเป็นครูของฉันนั้นจะดีพอสำหรับศิษย์ทุก ๆ คน หรือไม่ หรือจะสอนศิษย์ให้ได้รับความรู้มากเพียงใด  แต่ฉันจะทำหน้าที่ของการเป็นครูให้ดีที่สุด ฉันเชื่อว่าการเป็นครูมือใหม่อย่างเช่นตัวฉันเอง คงต้องใช้เวลาหาประสบการณ์อีกมากมาย จึงจะเข้าใจความเป็นครูอย่างถ่องแท้ 

V

V

สิ่งที่ฉันยึดถือมาตลอดตั้งแต่ครั้งแรกในการสอนของฉัน คือ .....

ฉันจะสอนนักเรียนด้วยความเต็มใจ แยกแยะเรื่องส่วนตัวและเรื่องงานออกจากกันให้ได้ มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบและวิธีการสอนอยู่เสมอ หากฉันรู้สึกว่านักเรียนไม่ตั้งใจเรียน และเปิดโอกาสให้นักเรียนได้มีโอกาส แสดงความคิดเห็น และรับฟังความคิดเห็นเหล่านั้นมาทำการปรับปรุงแก้ไขการสอนของตนเอง   

 

 

ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ..... ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะเป็นครูที่ดี มีจรรยาบรรณของความเป็นครู เสียสละตัวเองเพื่อศิษย์ ให้ศิษย์ได้รับความรู้อย่างแท้จริง

หมายเลขบันทึก: 561504เขียนเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2014 09:33 น. ()แก้ไขเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2014 10:05 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (6)

สวัสดีครับ คุณ สุภรัตน์ รัตนงาม

ขอให้ทำหน้าที่ของตัวเองในการเป็นครูในอนาคตให้ดีนะครับ

ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะคุณสุภรัตน์ รัตนงาม

ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้คุณนะค่ะ
ต่อจากนี้ไปชีวิตของการเป็นนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยจะอยู่ในความทรงจำ
ดิฉันขอให้คุณนำเอาประสบการณ์ ความรู้ที่ได้รับจากการใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาที่ผ่านมานี้
มาประยุกต์ใช้ต่อไปในการทำงานในอนาคตอันใกล้นี้นะค่ะ สู้ ๆ ค่ัะ ^^

สวัสดีค่ะ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

ขอบคุณมากน่ะค่ะ ฉันจะทำหน้าที่คุณครูให้ดีที่สุดค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณเจนจิรา ต่อตัน

ขอบคุณสำหรับกำลังใจน่ะค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

อืมม ขอให้สำเร็จตามที่หวัง ;)...

สวัสดีค่ะ อาจารย์Ongkuleemarn

ขอบคุณสำหรับคำอวยพร และขอบคุณอาจารย์ที่เข้ามาอ่านบันทึกของหนูนะค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี