31 มกราคม 2557 วันสุดท้าย ของการไปทดลองสอน ณ โรงเรียนเทศบาลวัดท่าจะต๋อย
วันนี้มีความรู้สึกแปลกไม่เหมือนกับวันสุดท้ายของการทดลองสอน 1 เมื่อเทอมที่แล้ว เพราะเทอมที่แล้วรอคอยแต่วันสุดท้ายของการทดลองสอนเพราะจะให้เสร็จเร็วๆ แต่เทอมนี้รู้สึกใจหายนิดๆ ว่าตนเองจะไปสอนที่ รร.นี้วันสุดท้ายแล้ว เพราะมีเด็กๆเข้ามาถามว่าจะไปแล้วหรอ ทำไมไม่อยู่นานๆ ปีหน้าจะมาอีกไหม เราก็สึกใจหายเหมือนกัน
วันนี้ก็กิจวัตรประจำวันปกติ แต่รู้สึกว่าวันนี้จะมา รร.เช้าเป็นพิเศษ มาถึง รร. 7.00 น. เลยทีเดียว มาถึงยังไม่มีใครมาเลย
8.00 ก็เข้าแถวเคารพธงชาติเหมือนทุกวัน วันนี้นักเรียนใส่ชุดพื้นบ้านมาโรงเรียนทำให้เด็กนักเรียน่ารักขึ้นอีก วันนี้คาบเช้าไม่มีสอนเลย จึงต้องเครียร์เอกสารทั้งหมดที่จะนำส่งมหาลัยให้เรียบร้อย ทั้งการประเมิน การส่งให้ท่านผู้บริหารโรงเรียนเซ็นต์
ตอนบ่ายจึงเริ่มสอนนักเรียนชั้น ม.2/2 ในเรื่องการทำตัวหนังสือกระพริบจากโปรแกรม Photoshop ก็บอกนักเรียนว่าวันนี้จะสอนคาบสุดท้ายแล้วนะ นักเรียนก็บอกว่าเทอมหน้ามาอีกนะ (เรียนกะครูสนุกดีได้เล่มเกมส์ด้วย) จากนั้นก็ดูแลนักเรียนชั้น ม.3/3 วิชาโครงงานร่วมกับครูพี่เลี้ยงจากเลิกเรียนเวลา 15.30 น.
สรุปไป 5 วันได้อะไรบ้าง คำตอบ คือได้หลายอย่างเลย ได้มาแบบเรารู้ตัวแล้วไม่รู้ตัว การกดดัน เครียดตอนก่อนไปสอน เพราะกลัวจะสอนไม่ได้นักเรียนไม่รู้เรื่องหายไปเลยตั้งแต่วันแรก คาบแรกที่เข้าสอนเพราะการตอบรับของนักเรียน นักเรียนทำให้เรารู้สึกว่าสิ่งที่เราสอนมีประโยขน์สำหรับนักเรียน นักเรียนตื่นเต้นกับสิ่งที่สอนไป ทำให้คลายความกดดันลงไปมาก ยิ่งคาบต่อๆ มานักเรียนตอบรับกับการสอนดีขั้นยิ่งทำให้มีกำลังใจและไม่กดดันเลย
อีกอย่างหนึ่งคือที่ปลื้มใจมากคือตอนนักเรียนเรียกตัวเราว่าครู เดินสวนก็ยกมือไหว้ เหมือนที่เราทำตอนเรียน ทำให้เราดีใจมากแล้วไม่คิดว่าวันหนึ่งเราจะทำแบบนี้ได้ ...
ประสบการณ์อันล้ำค่าเหล่านี้ก็จะเป็นกำลังใจส่วนหนึ่งในการเดินทางไกล้เข้าสู่การเป็นครูเข้าเรือยๆ แล้วจะใช้ประสบการณ์เหล่านี้ให้เป็นประโยชน์มากขึ้น
สวัสดีค่ะ คุณธีรศานต์ หล้าเอื้อย
เป็นบันทึกอีกหนนึ่งที่อ่านแล้วรู้สึกประทับใจ นักเรียนน่ารักทุกคนเลยนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ