กว่าจะได้เป็นส้มแขกตากแห้งดังภาพข้างต้น  ใช้เวลามายาวนานค่ะเกินสิบปีตั้งแต่สมัยยายยังมีชีวิตอยู่แต่มาออกดอกออกผลในช่วงห้าปีที่ผ่านมา  ในละแวกหมู่บ้านครูนกแม่บอกว่ามีต้นส้มแขกในสวนเรานี้ละที่ผลิดอกออกผล  ซึ่งแม่มักจะเก็บมาแล้วแบ่งปันให้ผู้ใหญ่ที่รักใคร่ชอบพอได้นำไปฝานบางๆ แล้วนำมาตากแดด   เพื่อเก็บไว้ปรุงอาหารหลากหลายชนิดที่ต้องพึ่งพารสเปรี้ยว

           ช่วงปลายปีครูนกเข้าสวนเก็บภาพผลส้มแขกขณะผลยังอ่อนอยู่ และเมื่อปลายเดือนมกราคมแม่ครูนกกลับมาจากภารกิจเยี่ยมน้องชายที่กรุงเทพฯ ผลสุกพอดีแม่เลยนำมาทำส้มแขกตากแห้งเพื่อใช้ในโอกาสต่อไปๆ  
            ขอบคุณต้นส้มแขกต้นนี้ที่ทำให้พวกเราภาคภูมิใจ เพราะต้นส้มแขกต้องอดทนต่อสู้กับน้ำท่วมทุกๆ ปีโดยเฉพาะปี ๒๕๕๕ ที่ค่อนข้างหนักแต่ยืนหยัดและอดทน  ทำให้เราได้ชื่นชมกับดอกและผลในวันนี้ค่ะ