๓๑/๐๑/๒๕๕๗

*********

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑  :     “ความมุ่งหวังของฉัน”

 

ฉันมีนิสัยเสีย                      มิจะเคลียร์กะใครหมด

เพื่อนดีมิคิดคด                    ทุรยศกะฉันเลย

เป็นผู้มุปรึกษา                     วิริยาทิวาเคย

ครูเพื่อนมิเอื้อนเอ่ย                รึละเลยมิใส่ใจ

ผูกพันกะโรงเรียน                  มิจะเชือนรึไปไหน

มุ่งคิดพิชิตใจ                      กะวิชาสถาพร

อังกฤษวิชาเอก                    รุจิเลขประชากร

เพื่อนฉันก็พลันค้อน               และขยาดริขาดเรียน

หวังกินอุดมการณ์                 มิสะท้านจะอ่านเขียน

จัดการมุพากเพียร                 กะจะจบระบบมอ

เริ่มเข้ามหา’ลัย                    ยุวใส ณ มส.

การเรียนมิติดรอ                   รึพะนอเกาะคอใคร

พื้นฐานก็พลันจบ                  ทวิครบระบบไหน

สากลรึคนไทย                    กรสอบประกอบกัน

จัดการระหว่างเมือง               มิชิเรื่องกระเตื้องฝัน

ความจริงก็คือมัน                  คณะอันตระการตา

ใฝ่หาวิชามิตร                     ธุรกิจวิศิษฏ์หนา

อาเซียนจะโสภา                  นะจะพามุหางาน

ในวัน ณ พลันจบ                 ชนะพบประสพขาน

ดวงตาระยิบนาน                  ธ ประทานสิซ่านทรวง

ต่อไปหทัยคิด                     จะประสิทธิ์พิชิตบ่วง

สร้างงานทะลุล่วง                 พลหน่วงทะลวงไป.

 

หมายเหต 

มิชิ = มิใช่, ไม่ใช่

ทวิ = สอง, เลข ๒

สถาพร =  ยืนยง, มั่นคง, ประจำ

มส. =  มหาวิทยาลัยสยาม

ประสิทธิ์ = ความสำเร็จ, ทำให้สำเร็จ

วิศิษฏ์ = เลิศ, ยอดเยี่ยม, เด่น, ดียิ่ง, ประเสริฐ.

พล = กำลัง

 

ได้แนวคิดการเขียนมาจาก การแนะสอนอินทรวิเชียรฉันท์ ของ อ.share  ที่นี่

ขอขอบคุณ อ.share ผู้อ่าน ขอบคุณโกทูโนว์