วันที่ 1 ทดลองการสอน เดอะซีรีส์ จุดเริ่มต้นแห่งความฝัน
เช้าวันจันทร์ที่ 27 มกราคม พุทธศักราช 2557
เวลา 5.00 น. ผมลืมตาตื่นขึ้นมาพบกับบรรยากาศที่หนาวเย็นและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่แสนพิเศษของผมเพราะวันนี้เป็นวันออกไปฝึกประสบการณ์ทดลองสอนการเป็นครูวันแรกในระดับมัธยมศึกษาตอนนต้น ที่โรงเรียนเมตตาศึกษาในพระชูปถัมภ์ ของสัมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ในสยามบรมราชกุมารี ตำบล พระสิงห์ อำเภอ เมือง จังหวัดเชียงใหม่
ผมกลัวและตื่นเต้นมากเหลือเกินจนทำให้ผมเครียดไปหมด เพราะผมไม่รู้จะไปเจอกับอะไรบ้างในโรงเรียนมัธยมแห่งนี้ สังคมจะเป็นอย่างไร เด็กนักเรียนมีลักษณะแบบไหน และครูพี่เลี้ยงจะมีนิสัยใจคอแบบใด แต่แล้วพอผมได้มาถึงโรงเรียนแห่งนี้ความกลัวของผมไม่กลับหายแวบไปในอากาศทันที
เนื่องจาก เด็กนักเรียนและครูที่นี่ต้อนรับ นักศึกษาฝึกสอนอย่างพวกผมอย่างอบอุ่น มีการกล่าวทักทายเต็มไปด้วยมิตรไมตรี และเด็กนักเรียนของโรงเรียนแห่งนี้ยกมือไหว้ผมและพร้อมกับกล่าวคำว่า "สวัสดีครับคุณครู" ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นและดีใจจนความกลัวและความกังวลที่ว่า จะสอนเด็กนักเรียนของโรงเรียนแห่งนี้ได้ดีมากแค่ไหน
กลับกลายเป็นความรู้สึกที่ว่าต้องพยามถ่ายทอดความรู้ให้เด็กนักเรียนเหล่านี้ได้มากที่สุด จากยามเช้าที่แสนน่ากลัวกลับกลายเป็นยามเช้าที่แสนอบอุ่นไปในทันที ต่อมาผมก็ได้ผมกลับบุคคลที่มีลักษณะร่างกายใหญ่โตผู้หนึ่งที่ดูภายนอกแสนจะเย็นชาแต่จริง ๆ แล้วเค้าผู้นี้เป็นบุคคลทีมีจิตใจที่เต็มไปด้วยความเป็นครู
นั้นก็คือ คุณครู เบิร์ด ครูผู้ที่จะเป็นครูพี่เลี้ยงและผู้ที่คอยให้คำแนะนำกับผมตลอดช่วงการฝึกประสบการณ์การทดลองสอนตลอดระยะเวลา 1 สัปดาห์ คุณครูท่านนี้ท่านเข้ามาทักทายและกล่าวกับผมว่า ยินดีต้อนรับวันนี้ใครเป็นคนสอนนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ผมตอบกลับไปว่าเพื่อนของผมอีกคนครับ
คุณครูท่านนี้ตอบกลับมาว่า แล้วเราละสอนวันไหน ผมตอบกลับครูผู้นี้ไปว่า สอนวัน พุธ พฤหัสบดี และวันศุกร์ครับ ความรู้สึกตอนนั้นผมตื่นเต้นและพูดอะไรไม่ค่อยถูก และแล้วคุณครูท่านนี้ก็เดินจากไปด้วยคำทิ้งท้ายที่ว่า "ไม่ต้องตื่นเต้น" และแล้วเช้าอันแสนวิเศษของผมก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
และแล้วก็ถึงชั่วโมงการสอนของเพื่อนของผมซึ่งผมได้เข้าไปสังเกตุการสอนของเพื่อนผู้นี้และความรู้สึกของผมตอนนี้ คือ ตื่นเต้นแทนเพื่อนคนนี้เป็นอย่างมาก เมื่อเด็กนักเรียนได้ก้าวเท้าเข้ามายังห้องเรียนเด็กแต่ละคนท่าทางเรียบร้อยไม่ดื้อและไม่ซน และสนใจและพร้อมที่จะเรียนอยู่เสมอ เพื่อนผู้นี้ได้แสดงถึงทักษะด้านการสอนที่ยอดเยี่ยม
ทำให้เด็กนักเรียนนิ่งและทำตามคำสั่งอยู่ตลอด และแล้วเวลาการสอนของเพื่อนผู้นี้ก็จบลงทำให้ความรู้สึกกดดันเข้ามาครอบงำจิตใจของผม ว่าผมต้องทำให้ได้ดีเท่าเพื่อนผู้นี้ให้ได้ ต่อมาก็ได้ผ่านมาถึงช่วงยามเย็นเวลาตลอดทั้งวันผ่านไปไวเหมือนโกหก
เด็กนักเรียนทยอยกันกลับบ้าน ส่วนตัวผมต้องกลับมานั่งวิตกกังวลเหมือนช่วงที่ผ่านมาว่าผมจะสอนได้ดีหรือไม่ จะถ่ายทอดความรู้ให้กับนักเรียนได้มากน้อยเพียงใด
"นี่นะหรือจุดเริ่มต้นของความฝันของผม"
