ปีนี้เป็นปีที่ ๔ ของการจัดกิจกรรมค่ายรักการอ่าน เป็นปีที่โกลาหล พอสมควร เพราะอะไรต่างๆ ที่อยู่รายรอบตัว แต่ก็เป็นปีที่น่าประทับใจเหมือนเช่นทุกปี ทุกครั้งที่มีโอกาสจัดกิจกรรมต่างๆ เพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ (เป็นครูเบื่อห้องเรียน) หากกิจกรรมนั้นต้องจัดทุกปี จะสนุกตอนวางแผนงาน เพราะโจทย์เก่าแต่เอามาเล่าใหม่ แต่จะทำอย่างไรให้มันสนุกเหมือนเคยได้สนุก
ปีนี้ค่ายรักการอ่านเลื่อน(เลื่อนเป็นปกติ) มาจนจะหมดภาคเรียนอยู่แล้ว ได้พี่แม้ว คนรักแมว มาช่วยชีวิต เติมเสียง เติมรอยยิ้ม และเติมจังหวะให้กับเด็กๆ มันทำให้การอ่านสนุกขึ้นนะเออ เป็นเรื่องยากที่เราจะทำอย่างไรให้กิจกรรมส่งเสริมการอ่านสนุกสนาน แต่มันก็เป็นเรื่องสนุกกับการเอาชนะตนเอง
ปีนี้ค่ายรักการอ่านได้ครูจากโรงเรียนอื่นๆ มาช่วยหลายท่าน มันทำให้เด็กมีเรื่องเล่าว่าปีนี้เจอใครบ้าง สัญญาว่าจะพาดารามาสักวัน เพราะคราใดที่ให้สัญญากับเด็ก คราั้นั้นต้องจดจำ และทำ (แม้บางครั้งจะนานมากกว่าจะพบโอกาสนั้น)
ปีนี้ค่ายรักการอ่านทำให้เกิดประกายความฝันใหม่เราจะก้าวไปตามฝันนั้นให้เจอ คือปีหน้ากะว่าจะลงมือสร้างค่ายรักการเขียนขึ้นมาสนองตอบ(ใจ) ตัวเองเสียงที หลังจากขู่มาตลอด
ที่สำคัญมาก ปีนี้ค่ายรักการอ่านทำให้ข้าพเจ้าโตขึ้น (หมายถึงใจบวกความคิด..นิดหน่อย) มองเห็นว่าในโลกอันเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วนี้ การอ่านเป็นเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับเด็กๆ เรา
สุดยอดแห่งการเรียนรู้ดีใจด้วยนะ
ขอแสดงความยินดี ชื่นชม และเป็นกำลังใจนะคะ
ดีจังค่ะ อยากลองทำบ้าง แต่ไม่ได้มีอาชีพเป็นครู ไม่มีทักษะด้านการสอนเด็ก ๆ เหมือนกับครูอาชีพ แต่รักการอ่าน และอยากเห็นเด็กๆ อ่านหนังสือเยอะ ๆ ขอบคุณที่สร้างสิ่งดี ๆ ให้คนอื่นได้ดูเป็นตัวอย่างค่ะ
ทำงานห้องสมุดมีชีวิตค่ะ อยากได้ไอเดียที่มาทำค่ายรักการอ่านมั้ง พอจะมีคำแนะนำบ้างใหมค่ะ