ผู้เขียนเริ่มสอนคณิตศาสตร์กับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 เนื่องจากในหลักสูตรนักเรียนเรียนเรื่องพื้นที่ การหาพื้นที่และมาตราส่วนผู้เขียนเลยกำหนดให้นักเรียนไปหาพื้นที่แปลงผัก โดยใช้ไม้วัดส่วนสูงที่มีตัวกำหนดว่ามีความสูงเท่าไร (แอบถ่ายจากมุมสูง อ้าวรู้ตัวอีก 555)

 

 

นักเรียนจะต้องหาพื้นที่ทั้งหมดของแปลง โดยหาความกว้าง ความยาว แล้วหาพื้นที่ทั้งหมด แค่นั้นยังไม่พอ นักเรียนจะต้องหาว่าสามารถปลูกคะน้าได้กี่ต้น โดยแต่ละต้นห่างกัน 15 เซนติเมตร (นักเรียนบ่นผู้เขียนว่า อาจารย์เล่นสอนแบบอยู่มหาวิทยาลัย 555)

 

 

แต่ในที่สุดนักเรียนก็หาพื้นที่ได้ ความจริงมีแปลงผักรูปทรงเรขาคณิตย์ด้วยเป็นสามเหลี่ยมมุมฉาก ผู้เขียนให้นักเรียนหาพื้นที่และคิดว่าน่าจะปลูกต้นกระเพราได้กี่ต้น โดยปลูกให้ห่างกัน 20 เซนติเมตร ผู้เขียนรู้สึกว่านักเรียนสนุกการเรียนคณิตศาสตร์แบบนี้

 

 

ตอนกลางวันมีเรียนลูกเสือ ผู้เขียนสอนเรื่องการปฐมพยาบาล และ การเคลื่อนย้ายผู้ป่วย นักเรียน คนที่ป่วยนอนเหมือนคนป่วยจริงๆ

 

แต่ความยากอยู่ที่การเคลื่อนย้ายคนป่วย ผ่านหลุมทางเดินน้ำเก่าๆ เพราะว่าค่อนข้างเดินลำบากมาก แต่นักเรียนก็ผ่านไปได้ด้วยดี

 

วันต่อมานักเรียนมาช่วยกันกรอกดินลงถุงเพื่อช่วยผู้เขียนปลูกผัก ท่านผอ.ให้นักเรียนปลูกผักแบบดาวล้อมเดือน แต่ก่อนหน้านั้นผู้เขียนปลูกผักในภาชนะที่ไม่ได้ใช้แล้ว

 

นักเรียนช่วยได้มาก เหมือนพลังมด ตอนเที่ยงมีการทำผ่อนพักตระหนักรู้ 5 นาที นักเรียนก็เรียนต่อ มีกลุ่มหนึ่งมาช่วยผอ.จัดสวนโดยใช้ผักที่ผู้เขียนปลูกไว้จัดสวย สวยออกมาสวยมาก

 

ฝีมือนักเรียน

ผู้เขียนเลยลองจัดเองบ้าง ก็ไม่ยากเลย เพราะมีผักให้เลือกจัดสวนตั้งหลายชนิด แต่ละชนิดกินได้ด้วย

ฝีมือผู้เขียนเอง

 

 

 

การทำสวนผักกินได้ น่าจะเป็นอีกทางเลือกหนึ่งให้นักเรียนจัดสวน ดูแลผักที่สำคัญได้กินผักที่ปลอดสารพิษด้วย เข่นผักคะน้า กวางตุ้ง ที่สามารถป้องกันโรคกระดูกพรุนได้ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...