ความอดทน...

     ฉันเปรียบเทียบตอนฉันยังเป็นเด็กเมื่อ ๕๐ ปีที่แล้ว...ฉันเติบโตมาจากครอบครัวที่

อบอุ่นก็จริง...แต่ความพร้อมในด้านต่าง ๆ ก็มีอุปสรรคมากมาย...กว่าจะได้เงินไปโรงเรียน

แม่พาไปรับจ้างดายข้าวโพด หักข้าวโพดของพี่ ป้า น้า อา บ้าง เพื่อที่จะได้เงินไปโรงเรียน

แม่เป็นคนขยัน หนักเอา เบาสู้...เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ฉันผ่านมา ทำให้ฉันแกร่งขึ้น ต่อสู้

เพื่อความอยู่รอด...แม้แต่ป้ามีต้นนุ่นเยอะ แต่ขาดคนแกะนุ่นเพื่อส่งไปขายให้พ่อค้า...

มาถามแม่ว่า...ให้ฉันกับน้องไปรับจ้างแกะนุ่นของป้าได้หรือเปล่า?...ฉันรับปากกับน้องทันที

สองพี่น้องจะไปรับจ้างในวันเสาร์ - อาทิตย์ กัน...แกะไป นุ่นก็ฟุ้งไป...เต็มหัว เต็มตัว...

สนุกไปวัน ๆ...สุดท้ายก็ได้เงินไปกินขนม ไม่ต้องขอพ่อ - แม่...

       ฉัน "อดทน" ที่จะนั่งหลังแข็งเพื่อให้ได้เงินไปซื้อของที่ฉันอยากได้ โดยไม่ต้องขอ

เงิน พ่อ - แม่...

       แต่มา ณ วันนี้ ฉันเห็นเด็ก ๆ ในรุ่นฉันเมื่อสมัยก่อน...ไม่เหมือนกับฉันเลย...สบาย

จริง ๆ มีมือถือกันคนละเครื่อง นั่งก้มหน้ามองแต่หน้าจอโทรศัพท์...ฉันรู้แต่ว่า สมัยฉัน ๆ มี

ความอดทนสูง อิ่มก็ยิ้ม อดก็ไม่บ่น...ทนได้ทุกสถานการณ์...แต่เด็กสมัยนี้ ดูเหมือนจะไม่

อดทนเอาเสียเลย...แบมือขอตังค์แม่ท่าเดียว...น่าสงสารพ่อ - แม่ นะ ไม่มีก็ต้องหามาให้

ส่วนพฤติกรรมของลูก ๆ พ่อ - แม่ ไม่เคยรับรู้ เพียงขอให้ลูกได้เล่าเรียนหนังสือ...บางคน

ก็เรียนจริงหรอก...แล้วบางคนล่ะ เรียนจริงหรือเปล่า?...

       เหตุที่พูดในตอนต้น ก็จะโยงมาถึงผู้ที่เข้ามาทำงานในส่วนราชการด้วยเช่นกัน...

เมื่อเด็ก ๆ ไม่ค่อยมีความอดทน เพราะอะไรที่ได้มานั้น ก็สบายเหลือเกิน ไม่ต้องลำบาก...

จึงไม่ค่อยจะรู้จักคำว่า "อดทน" แม้แต่คำว่า "รอ" ก็ไม่ค่อยจะได้กัน...ใจเร็ว...ต่อว่า

ซึ่งบางครั้งก็ยิ้มรับได้หรอก แต่บางครั้งเหลืออดก็สวนให้บ้าง...ก็อย่าว่ากันก็แล้วกัน...

ทำให้เห็นถึงความแตกต่างในเรื่องของ "ความอดทน" ของเด็กรุ่นก่อนกับเด็กรุ่นนี้เสียจริง...

จะมีวิธีแก้ปัญหากันบ้างหรือไม่?...ก็คงต้องอยู่ที่ พ่อ - แม่ แล้วล่ะ...ที่ต้องฝึกให้พวกเขา

มีความอดทนให้มากขึ้น...สำหรับครอบครัวที่ลำบากนั้น ก็ฝึกความอดทนให้เด็กได้ใน

ระดับหนึ่งเหมือนกัน...

      แต่สำหรับเด็กที่ครอบครัวสมบูรณ์ล่ะ...ฝึก "ความอดทน" ให้กับเด็กของท่านบ้าง

หรือไม่??? เพราะไม่เช่นนั้น เขาจะเติบโตขึ้นและเป็นตัวตลกให้กับเพื่อน ๆ ร่วมงานใน

สังคมของการทำงาน...

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ...

บุษยมาศ  แสงเงิน

๒๔ มกราคม ๒๕๕๗