6. ทบทวน ร่องเดิม วันที่ 6 ของสัปดาห์ที่สอง
การตื่นขึ้นมาที่วัดเป็นอะไรที่เตือนสติตนเองได้ง่าย
ทำวัตรเช้าแล้วก็เตรียมตัวมุ่งหน้าสู่ที่ทำงาน อากาศจัดว่า เย็นมากทีเดียว เติมแก๊สไม่ได้ ท่าทางจะไม่ทัน แต่ก็ได้ชะเง้อชมบรรยากาศริมข้างทาง
เป็นวันที่ตั้งใจกับคำว่า “สะสาง”
จัดการเรื่องรถ กับเงินที่พอมีไม่มากนัก หลวงพี่เตือนหลายครั้ง ว่าล้อมันไม่ไหวแล้ว
ซึ่งหลักฐานก็ชัดเจนว่าล้อหน้าเกลี้ยงมาก ๆ ล้อหลังยังพอเห็นร่อง แล้วพอรีบก็อดทำความเร็วไม่ได้
เป็นเรื่องของความปลอดภัย สอบถามข้อมูลจากเพื่อน ๆ
เป็นเรื่องน่าทึ่งที่เพื่อน ๆ ให้ข้อมูลได้ดีมาก ได้คำแนะนำดี ๆ มาเข้าสู่การพิจารณา
เป็นการรีวิวข้อมูลอย่างรวดเร็วบนข้อจำกัดของชีวิตและตั้งใจจะ พึ่งตนเองก่อน
ทบกลั้นใจเหมือนกันกับนิสัยเดิม ๆ ที่จะวิ่งหาพี่สาว แต่คิดไป คิดมา เอาแบบพอได้ไปก่อน
คนที่เรารักและเคารพ ท่านให้เราเสมอมา ไม่เคยปฏิเสธ จนบางทีหนูเองลืมไปว่า
“ควรจะถึงเวลาที่เราจะเลิกเบียดเบียนแล้วหันมาทดแทนได้แล้ว แก่แล้ว”
คิดได้ตอนตัวเลขของชีวิตผ่านไปเกือบจะครึ่งชีวิต
หนูปฏิเสธไม่ได้ว่า ชีวิตที่ผ่านมาใช้ แบบสะเปะ สะปะ ตามอารมณ์
เริ่มหาคำตอบของคำถามที่เกิดขึ้นกับตนเองหล่ะ
“แล้วชีวิตที่เหลืออยู่จะใช้มันยังไง”
“แล้วมันจะเหลือให้ใช้อีกสักเท่าไหร่”
บริบทของชีวิตที่เคลื่อนไป ไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว
การตอบสนองของชีวิตยังเดิม ๆ จึงเกิดวัฏจักรเดิม ๆ เปลี่ยนแค่ อุปกรณ์ และเครื่องมือ
เปลี่ยนวิถีการตอบสนองเมื่อไหร่ ถึงจะเปลี่ยนได้นะ ไอ้ติ๋วเอ้ย
ปัญญาจะได้มาก็ต่อเมื่อเราแก้ปัญหาด้วยตัวของตัวเอง และทุ่มเท
หลวงพี่ชี้ให้คิดว่า “ลองคิดดูก็ได้ ชีวิตเราเกิดมาสบาย”
พ่อแม่ เลี้ยงมาไม่เคยให้ลำบาก ลูกมีปัญหา แม่ถึงทันที
เป็นที่รู้กันในบ้านว่า “แม่ พ่อ ไม่เคยให้สิ่งอื่นสำคัญไปกว่า ปัญหาของลูก”
เราทั้งสามคน อุ่นใจทุกครั้งที่รู้สึกว่า ชีวิตเจอตอ พ่อ กับ แม่จะมาอยู่ข้าง ๆ เราเสมอ
พอมีกำลังใจ เราก็ลุกขึ้นมาสู้ต่อ พ่อแม่ไม่เคยปล่อยให้โดดเดี่ยวหรือ ทอดทิ้ง แม้กระทั้งทุกวันนี้ก็ตาม
เว้นแต่ลูก ๆ จะเลือก เผชิญปัญหานั้นกันเองก่อน พ่อ แม่ พร้อมที่จะสนับสนุนเสมอ
หลวงพี่ปรารถนาค้นหาที่สุดของชีวิต พ่อ แม่ก็ค้ำชูสนับสนุน
หนูปรารถนาเรียนรู้ชีวิต ตามแบบที่เป็น พ่อแม่ก็ให้โอกาส
นี้คือ ความโชคดีของการได้เกิดมาในชาตินี้จริง ๆ
ดังนั้นสิ่งสำคัญหนูต้อง ตั้งใจสู้มันให้ได้ จิตแย่ ๆ ขี้เกียจ ๆ มันเป็นภัยภายใน ที่ต้องสู้เอา
ภัยมันอยู่ใกล้ขนาดนี้ เผลอทีไร มันพาลจะลงร่อเดิมทุกที มันยากตรงนี้ ตรงที่ มารอยู่ภายใน
