นี่คือบทเรียนที่หาซื้อไม่ได้...ที่ได้เรียนรู้ สังคม...การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
ได้ทำในส่ิงที่ไม่เคยมีโอกาสได้ทำในชีวิต...ได้ยอมรับความคิดเห็นซึ่งกันและกัน
จากประสบการณ์ที่ต่าง...มาร่วมสร้าง..หล่อหลอมให้อยู่ร่วมกันได้
ประสบการณ์แรก ...ที่รุ่นพี่ผู้เชี่ยวชาญประสบการณ์ ถ่ายทอดวิทยายุทธ์ให้กับรุ่น้อง
ได้สร้างความตื่นเต้น...ลุ้นกัยสุด ๆ ในมื้อแรก...แต่..สร้างมั่นใจในมื้อต่อไป
จนกลายเป็นความชำนาญ...ด้วยประสบการณ์ที่มีคุณค่า
การสอนผู้คน...คงไม่ใช่สอนแต่วิชาการเด่น แต่เอาตัวไม่รอด...ประการณ์ ชีวิตจริงเป็นเรื่องที่ใหญ่
เมื่อไหร่เมืองไทยจะเห็นคุณค่าให้นักเรียนรู้จักเอาตัวรอด...หรือว่าครูหยินคิดแบบ คนบ้าไปเท่านั้นเอง
