พระทวาราวดี เนื้อครูองค์นี้ ได้มาจากครูที่สอนผมจริงๆ
*********************************
ทำให้ผมสามารถจับหลักการดูดินดิบได้ง่ายขึ้น คือ

1. กร่อน แบบธรรมชาติ "เนียนๆ" แต่ยังคงเค้าโครงความงามทางศิลปะไว้ได้ เช่นเดิม 

ไม่กร่อน พิมพ์เละๆ มั่วๆ มักจะเก๊ ครับ

2. มีเนื้องอก ในกรณีดินดิบ ก็จะเป็นน้ำว่าน ทั้งคราบฉ่ำๆมันๆ บนสัน สลับกับความแห้งนวลของคราบน้ำปูนงอก ในร่อง และการงอกเป็นก้อนน้ำว่านเป็น "เม็ดๆ" ที่อาจจะมีเศษดิน ทราย เกาะอยู่ ที่เรียกว่า คราบกรุ
ไม่มีเนื้องอก ไม่มี "นวลในร่องสลับฉ่ำบนสัน" มักจะเก๊ครับ

3. มีความเหี่ยวและความพรุนของเนื้อ และถ้าพระองค์ใหญ่อาจจะมีรอยแมลงเจาะ (ในรูปนี้ที่คิ้วซ้าย) ที่ลึก กลม มน
พระเก๊อย่างมากก็ทำเป็นหลุมๆตื้นๆ

4. ถ้ามีเม็ดทราย จะต้อง กลม เหี่ยว มน นูน มีร่องรอบเม็ดทราย ทุกเม็ด

พระเก๊มักจะไม่มีเม็ดทรายให้เห็น และถ้ามีก็จะเป็นทรายมีเหลี่ยมคม ไม่มีร่องรอบเม็ดทราย

******************************************

หลักการ 4 ข้อนี้ ช่วยให้ผมรู้จักว่าดินดิบ ต่างจากพลาสติกอัดแต่งผิวยังไง

ใครสนใจเรียนรู้ ก็ลองหัดส่องดูนะครับ
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ