ดิฉันเป็นสมาชิกคนหนึ่งในกลุ่มเยาวชนฮักนะเชียงยืนที่ได้มีโอกาสเข้าร่วมแสดงละครเร่เพื่อสะท้อนปัญหาของชุมชน ในครั้งที่ดิฉันยังเป็นเด็กดิฉันเคยมีความฝันที่อยากจะเป็นนักแสดง ดิฉันเปนเด็กที่ชอบดูละครมากกกกกกกจึงทำให้ดิฉันอยากจะเข้าไปอยู่ในจอทีวีบ้าง(ฮ่าๆๆๆ) และในครั้งนี้ดิฉันก็มีโอกาสได้แสดงละครเร่ร่วมกับกลุ่มของตน จึงทำให้ดิฉันได้รู้ว่าการแสดงละครไม่ใช่เรื่องที่ง่ายอย่างที่คิด ละครเร่ที่กลุ่มของดิฉันได้แสดงใช้เวลาเพียงแค่ 10 นาที แต่สิ่งที่ได้จากการแสดงในครั้งนี้มีคุณค่าแก่พวกเราทุกคนมาก... จากบางคนที่ไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้แต่พอถึงเวลาจิงๆ ก็กลับทำได้อย่างดี:) จากคนที่ไม่กล้่าแสดงออก ก็แสดงออกมาได้อย่างเต็มที่ "ดิฉันคิดว่าบางทีคนเราทุกคนมีสิ่งพิเศษที่อยู่ในตัว เพียงแต่เรายังไม่ค้นพบในสิ่งนั้นๆ" 

            วันที่ 13 มกราคม พ.ศ.2557 เป็นวันที่กลุ่มเยาวชนฮักนะเชียงต้องลงแสดงละครเร่จิงๆ และในวันนี้ช่อง Thai PBS ได้มาถ่ายทำการแสดงของพวกเราด้วย จึงเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ดิฉันและเพื่อนๆมีความตื่นเต้นมาก.. เราได้ทำการแสดงทั้งหมด 5 ครั้ง 2 ครั้งแรกที่โรงเรียนเชียงยืนพิทยาคม(เวลา 12.20-13.10น.) และอีก 3 ครั้งที่ศาลาบ้านแบก(เวลา 17.00-18.00น.) แสดงครั้งแรกที่โรงเรียนดิฉันตื่นเต้นมากๆเพราะเป็นครั้งแรกของดิฉันเลย และก็เกือบจะเป็นครั้งแรกของทุกคน การแสดงในครั้งแรกเกิดความผิดพลาดนิดหน่อยจึงทำให้เราขอแสดงเป็นครั้งที่สอง ในครั้งที่สองดิฉันและเพื่อนในกลุ่มก็ทำได้ดีขึ้น(คงเป็นเพราะความตื่นเต้นลดลง) สองครั้งแรกแสดงที่โรงเรียนมีนักเรียนจำนวนมากที่ให้ความสนใจกับเรา แต่อีกสามครั้งที่เราจะได้ไปแสดงที่บ้านแบกเป็นสิ่งที่เรากังวลว่าจะมีใครมาดูเราแสดงรึป่าว แต่เมื่อถึงเวลานัดหมายกลุ่มชาวบ้านก็ให้ความสนใจและความสำคัญกับเราเป็นอย่างมาก(เกินเป้าหมายที่เราตั้งไว้) ในการแสดงสามครั้งสุดท้ายนี้ความรู้สึกตื่นเต้นที่ดิฉันเคยมีในครั้งแรกๆ ก็เริ่มหายไปเรื่อยๆ ซึ่งแตกต่างจากครั้งแรกมาก(อาจารณ์บอกว่า คงเป็นเพราะด้านชาไปแล้ว ฮ่าๆๆ) จากความร่วมมือของชาวบ้านทุกคนและความสามัคคีของนักแสดงเป็นสิ่งที่ดิฉันประทับใจมาก 

          ดิฉันเคยคิดว่าการแสดงเป็นสิ่งที่ง่ายก็แค่แสดงๆไปจะมีอะไรมากมาย แต่เมื่อดิฉันได้ลองมาสัมผัสดูจิงๆแล้วไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เพราะ"ถ้าเราไม่มีความเชื่อในบทบาทที่ตนเองได้รับ คนดูหรือท่านผู้ชมก็จะไม่เชื่อในสิ่งที่เราแสดงเช่นกัน" ดังนั้นเมื่อเราได้รับบทบาทใดๆมาเราต้องเชื่อว่าเราคือสิ่งๆนั้นและคนๆนั้นจิงๆ ส่วนเรื่องความกล้าถ้าเรามีใจที่อยากจะทำแล้วจิงๆ "ไม่ว่าเราจะกลัวมากแค่ไหนแต่ถ้าใจเราไปอะไรก็หยุดเราไม่ได้!"....  ^_^

 

                                แสดงที่โรงเรียนเชียงยืนพิทยาคม

 

 

                              ผู้กำกับโดนสัมภาษญ์  ฮาาาาาาา

 

 

 

 

 

                                   แสดงที่ศาลาบ้านแบก

 

                           เด็กน้อยที่ดื้อๆ ก็ตั้งใจดู  ฮ่าๆๆๆ

 

 

 

 

 

              พวกเรากลุ่มเยาวชนฮักนะเชียงยืน เฮ่!! (นักแสดง 11 คน)