เนปาล...เป็นสวรรค์ของนักเดินทางเสมอๆ รวมกระทั่งผม...ห้วงหนึ่งของชีวิตที่ต้องการไปเยือนเช่นกัน

ความหลากหลายในการเยือน...มีทั้งการไปแสวงบุญ หรือ การไปผจญภัยกับธรรมชาติที่คงความบริสุทธิ์

ผมอยากไปกราบพระที่วัด...ชมวัง...ชมมรดกโลก เดินตลาดในกลางกรุงกาฐมัณฑุ

เพียงแค่คิด...จุดหมายก็อยู่ใกล้เพียงนิด...แค่กระพริบตา

กับประเทศเล็กๆ แต่มียอดเขาที่สูงที่สุดในโลก...

 

ผมหลงรักหนังสือเล่มนี้เช่นกัน...

ผู้เขียนเขียนเรื่องราวเหมือนผมกำลังอ่านบันทึกของใครที่เขาคนนั้นอนุญาตให้ผมอ่าน

ผมอ่านอย่างเกรงอกเกรงใจ...แต่ก็ยังอยากอ่านต่อๆ ไปเรื่อย...เหมือนกินขนมหวานที่ไม่รู้จักอิ่มสักทีนะ

ผมได้เดินทางไปกับเรื่องราว...และบทกวีแสนสั้น...ที่แสนประทับใจ เช่น....

 

...วันที่หัวใจมีกำลังเรียกร้อง

เราจะได้ยินและเคลื่อนไหว

เพราะในวันที่หัวใจอ่อนกำลังลงไป

เรียกร้องแค่ไหน ไม่มีใครจะคอยได้ยิน

จงเด็ดเดี่ยวเถิดตัวเรา

อย่าแบกเงาหัวใจใคร

จงเคลื่อนไหวสิเคลื่อนไป

ไปให้ไกลสุดใจเรา...

 

ผมนึกถึงคำพูดของผู้ใหญ่ใจดีของผม...ท่านเล่าว่า ท่านอยากทำงานวิจัย และเชียร์ให้น้องๆ ทำ...

อยากทำตอนนี้...ตอนมีกำลังเรี่ยวแรง...และถ้าวันหนึ่งเกิดหมดแรงบันดาลใจลงดื้อๆ

หรือเป็นใหญ่เป็นโต...วันนั้นคงไม่มีโอกาสได้ทำเช่นนี้...คงอดเสียดายกับวันที่หัวใจมีกำลังเรียกร้อง....

 

Nepal = Never Ending Peace And Love.....

 

...อยากให้ทุกท่านได้อ่านจังครับ...สุขสันต์กับการอ่านนะครับ.... 

.....................................

...เนปาลยังหวานอยู่…..
ผู้เขียน : ธิดารัตน์ ไตรรัตนกุล

สำนักพิมพ์ : สี่เหลี่ยม

พิมพ์ครั้งที่ 1 ปีที่พิมพ์ : 2551 จำนวน 160 หน้า