วันนี้ก็เฉกเช่นกับเมื่อวาน ยังคงต้องตื่นเช้าเช่นเดิม โดยงานจะเริ่มตอน 6.00 น. รูปแบบการตรวจคัดกรองของเราจะเป็นเชิงรับผสมเชิงรุก 2 วัน วันนี้เป็นวันสุดท้าย จากนั้นจะเปลี่ยนเป็นเชิงรุกทั้งหมด งานหนักดีมั้ยครับ ถ้าไม่ฝึกความลำบาก จะโตไปเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่สมบูรณ์ พวกเราเชื่อแบบนั้น เพราะมันเป็นสิ่งที่สอดคล้องกับแนวทางการเรียนที่ผ่านมาของพวกเรา ชาวรพ.พระปกเกล้านั่นเอง =w=b

ฟ้ายังมืดอยู่เลย ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่ง ไม่มีวี่แววการตื่นนอนของผู้คนในหมู่บ้านรวมถึงพวกเรา (ยกเว้นคนถ่ายรูป ตื่นตั้งแต่ 4.30 น.) ทุกวินาทีที่ผ่านไปนั้นมีค่า พูดแบบนี้หมายความว่าขณะที่ทุกคนยังไม่ตื่น ผู้เขียนนี่แหล่ะที่กำลังทำงานอยู่แทน ทำจนเพื่อนคนอื่นเริ่มตื่นก็ไปช่วยกันปลุก เพราะตอนนั้น 5.40 น. แล้ว สายกว่าเมื่อวานอีก!!!! คนที่นอนอยู่ก็เริ่มหูตาเหลือก เบิกโพลนด้วยความตกใจและเร่งรีบ ระบบประสาทซิมพาเทติคถูกกระตุ้นขึ้นมาทันที คราวนี้อาบน้ำข้าวเช้าไม่ต้องแล้ว งานต้องมาก่อน (นี่แหล่ะชีวิตของหมอในอนาคต ฝึกไว้จะได้ชิน เป็นประสบการณ์ที่ดีอีก 1 ประสบการณ์ครับ =w=b)

สักพักเวลาประมาณ 6.00 น. เสียงโทรศัพท์มือถือของหัวหน้ากลุ่มของพวกเราก็ดังขึ้น กรี้ง!!! กรี้ง!!! อะไรนะ??!! คนมารอที่บ้านพี่เรณูเป็นสิบคนแล้ว คำพูดนี้ยิ่งกระตุ้นคนที่ต้องไปประจำที่บ้านพี่เรณูเหมือนปืนที่จ่ออยู่กับคอว่าให้รีบทำเร็วๆ ไม่รอช้า ทุกคนในกลุ่มนี้ก็พากันปั่นจักรยานออกไปทันที ดีที่ว่าของที่ต้องนำไปด้วยได้เตรียมกันไว้แล้ว

(เร็วๆ หมอ จงมุ่งหน้าไปสู่สนามรบของคุณเร็ว)

ส่วนที่เหลือที่อยู่บ้านผู้ใหญ่บ้านก็นั่งตบยุงกันไป นานๆทีจะผ่านมาทีละคน 2 คน แต่ถึงจะน้อย พวกเราก็ทำงานเต็มที่นะครับ ทำตามแผนที่พวกเราวางไว้ทุกอย่าง ตั้งแต่ลงทะเบียน ซักประวัติทั่วไป ประวัติความเสี่ยง ชั่งน้ำหนักวัดรอบเอวและส่วนสูง วัดความดันเลือด และสุดท้ายเจาะเลือดปลายนิ้วตรวจน้ำตาลพร้อมกับให้คำแนะนำเบื้องต้น

มีพี่อสม.มาช่วยพวกเราทำงานด้วยครับ น่ารักจัง ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ _/|\_

พอเวลาผ่านไป 2 ชั่วโมง 30 นาที คือประมาณ 8.30 น. ทุกคนก็เริ่มลงสำรวจชุมชน ไปเยี่ยมผู้ป่วยโรคเบาหวานถึงที่บ้านกันเลย แต่ทางฝั่งบ้านผู้ใหญ่บ้านยังคงมีส่วนที่บริการตรวจคัดกรองอยู่ ซึ่งผู้เขียนก็อยู่ในส่วนนี้ จึงไม่ได้ไปถ่ายรูปในส่วนของกลุ่มที่ไปตรวจผู้ป่วยที่บ้าน การตรวจคัดกรองก็ยังมีคนมาอยู่เรื่อยๆเป็นระยะๆ มีนั่งตบยุงกันบ้าง (กลัวมันกัด... แค่ตอนนี้ก็ตัวลายหมดแล้ว T^T)

เวลาที่ไม่มีคนมาให้ตรวจ พวกเราก็ทำกิจวัตรประจำวันและงานบ้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นอาบน้ำ ซักผ้า ตากผ้า ล้างห้องน้ำ เช็ดโต๊ะ เก็บของ นำแบบสอบถามไปถ่ายเอกสาร ฯลฯ

(บุคคลที่มีความสามารถรอบด้าน =w=b น่าชื่นชม)

เวลาผ่านไปประมาณ 2 ชั่วโมง 30 นาที พระอาทิตย์ใกล้ตรงหัว หมอๆก็เริ่มอ่อนแรง เริ่มทยอยกลับมาจากการไปสำรวจชุมชน จำนวนบ้านที่มีผู้ป่วยนั้นมีเป็นร้อยหลัง ซึ่งนับเวลาจวบจนบัดนี้ก็ยังไม่ครบ แรงกายก็หมด แรงใจก็แทบเกลี้ยง =_="

(หลังกลับมาจากสำรวจชุมชน หน้าตาสดใสแบบนี้ แรงกายนี่หมดไปเยอะนะครับ =w=b)

พอกลุ่มของผู้เขียนมารวมตัวกันครบก็ตกลงกับอีกกลุ่มว่าแยกกันกินอาหารกลางวันละกัน เพราะอีกกลุ่มก็ยังตรวจคนไข้ที่บ้านไม่เสร็จเลย ดังนั้นเหมือนเช่นเมื่อวาน วันนี้จะไม่มีการรายงานเรื่องอาหารกลางวันนะครับ สำหรับช่วงเช้าของพวกเราก็หมดเพียงเท่านี้ อาจจะดูน่าเบื่อไปหน่อยก็ขออภัยด้วยนะครับ แล้วเจอกันต่อในช่วงบ่ายนะครับทุกคน ヾ(＠⌒ー⌒＠)ノ

by Kiba-kun