การเลี้ยงดูเด็กนี่เราเกือบจะคลาดสายตาไม่ได้เลยนะคะ
วันนี้นั่งคุยกับพี่อยู่ถึงเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดกับเด็กๆ ก็นึกไปถึงเมื่อหลายเดือนก่อน
ขณะเข้าเวรอยู่ ที่ตึกฉุกเฉินโทรมาตามให้พยาบาลตึกเด็กไปช่วยแทงเส้นให้น้ำเกลือให้หน่อย
พอไปถึงที่ตึกฉุกเฉิน เห็นเด็กประมาณ 4-5 เดือน จ้ำม่ำ น่ารัก แต่ขาวซีดหมดแล้ว
คือมองแล้วไม่สามารถแทงเส้นได้จากใต้ผิวหนังแน่เลย ดีที่เขาแทงทางไขกระดูกได้แล้ว
และกำลัง CPR กันอยู่ ก็รู้สึกใจหายวาบเลยค่ะ
เห็นที่ฉุกเฉินกำลังยุ่ง เลยไม่ได้ถาม
วันหลังจึงโทรถามเพื่อนที่ทำงานที่ฉุกเฉิน จึงทราบว่า
แม่ให้เด็กอยู่ในเปลโยก แล้วออกไปข้างนอก นานประมาณชั่วโมงกว่า
ตากลับมาพบเด็กนอนคว่ำหน้ากับพื้น ไม่หายใจ พามาโรงพยาบาลก็ช่วยชีวิตไม่ทันแล้ว
เรื่องนี้เป็นอีกตัวอย่างที่เป็นอุทาหรณ์ให้คนที่เลี้ยงเด็กเพิ่มความระมัดระวัง
ไม่ควรปล่อยเด็กไว้ลำพัง ถึงแม้จะหลับอยู่ เปลโยกก็ขนาดไม่ได้กว้างนัก
เด็กในวัยที่พลิกคว่ำได้แล้ว หรือขยับได้มากแล้วก็จะมีปัญหาตกเปลได้
การป้องกันเรื่องเศร้าเหล่านี้ คนเลี้ยงต้องตระหนัก ระมัดระวังกันให้มากนะคะ

คล้ายกับเหตุการณ์ทางสังคมที่กำลังเป็นข่าว
การที่พ่อแม่ไปดูคอนเสิร์ต...กลับมา ก็ไม่พบเจอลูก...
ไม่ต่าง กันเลยครับ..
สูญเสีย พลัดพราก--
สวัสดีปีใหม่ครับ