หายไปหลายอาทิตย์เนื่องจากความเคลื่อนไหวทางการเมืองและหยุดเรียนไปนานแสนนาน555 เลยไม่มีเวลาเข้าอินเตอร์เน็ต วันนี้ขอมาอัพเดทการเคลื่อนไหว และบอกเล่าถึงกิจกรรมที่น่าประทับใจเช่นเคยค่ะ ^____________^

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา พวกเรานักศึกษากิจกรรมบำบัดชั้นปีที่3ได้มีโอกาสไปจัดกิจกรรมในสถานสงเคราะห์คนชราเฉลิมราชกุมารี(หลวงพ่อเปิ่นอุปถัมภ์)ค่ะ บ้านพักผู้สูงอายุที่นี่มีสิ่งแวดล้อมที่ดีมาก เนื่องจากล้อมรอบด้วยต้นไม้และธรรมชาติ แต่อยู่ไกลและเส้นทางการเดินทางที่ค่อนข้างซับซ้อนและบ้านพักที่นี่มีเฉพาะผู้หญิงนะคะ

เมื่อ2อาทิตย์ก่อนเราได้ไปทำความรู้จักกับคุณยาย มีการสอบถามประวัติ ชีวิตความเป็นอยู่ ความพอใจในชีวิตปัจจุบัน ระดับความคิดความเข้าใจและประเมินความเสี่ยงในการหกล้มค่ะ และดิฉันได้ทำหน้าที่ในการซักประวัติ พบว่าคุณยายที่ดิฉันได้มีโอกาสสอบถามพบว่ามีความสุขและพอใจกับชีวิตตอนนี้ค่ะ^____^

เมื่อวันศุกร์ เราออกจากคณะกันเวลา07.40น. ถึงบ้านพักเวลา8.15น.และเริ่มทำกิจกรรมเวลา9.00น.ค่ะ

บริเวณนี้เป็นบริเวณที่คุณยายจะมาทานข้าวทุกวัน นักศึกษาได้พาคุณยายไปลานกิจกรรมค่ะ

คุณยายทยอยมาเกือบครบแล้วค่ะ

 

สั่นกระดิ่งเพื่อเรียกให้คุณยายมาทำกิจกรรมค่ะ(เป็นสัญญาณเรียกประจำบ้านพักค่ะ)

กิจกรรมที่เราทำกันในวันนี้คือกิจกรรมตกแต่งกระถางต้นไม้ และปลูกต้นไม้เพื่อเป็นของขวัญปีใหม่ค่ะ

กิจกรรมที่เราทำมีจุดประสงค์คือ ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ เพิ่มคุณค่าในตัวเองจากการที่มีผลงานเป็นของตนเอง เนื่องจากเป็นงานที่สำเร็จได้ง่าย หากทำไม่สำเร็จก็ยังเป็นผลงานของตนเองอยู่เช่นเดิม  เพิ่มทักษะทางสังคมและเพิ่มความสามารถในการหยิบจับสิ่งของค่าาา

เราเริ่มทำกิจกรรมด้วยการทวนความจำ โดยการร้องเพลงประกอบท่าทางที่ทำไปเมื่อ2อาทิตย์ก่อน เพลงกิ่งก้านใบและดอกลั่นทม คุณยายความจำดีมากเลยค่ะ เริ่มทำท่าทางตั้งแต่รอบทวนเพลงเลยแน่ะ ^^

 

ออกกำลังกายเบาๆประกอบเพลงตามนักศึกษา

หลังจากนั้นเราก็เข้าสู่กิจกรรมตกแต่งกระถางต้นไม้ โดยให้คุณยายตกแต่งกระถางคนละ1กระถาง โดยมีอุปกรณ์ดังนี้ค่ะ

  1. กรรไกร 2.กาว 3.เชือกฟาง 4.ริบบิ้น 5.ไม้ไอติม 6.สีชอล์ค 7.ใบไม้ปลอม 8.ดอกไม้ปลอมที่ทำจากเชือกฟาง

 

ระหว่างตกแต่งกระถางต้นไม้ค่ะ

 

หลังจากนั้นก็จะนำต้นไม้ให้คุณยายคนละ1ต้น ปลูกและตักดินเป็นอันเสร็จเรียบร้อยค่ะ

ผลงานบางส่วนค่ะ^^

การไปทำกิจกรรมครั้งนี้ดิฉันมีความสุขมากค่ะ ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานกับอาจารย์ ได้คุยกับคุณยาย อธิบายในสิ่งที่คุณยายไม่เข้าใจ ได้พัฒนาให้ตัวเองมีความรับผิดชอบมากขึ้น มีสติไม่เหม่อลอย อยู่กับงานที่ทำ และที่สำคัญที่สุดคือได้ทำให้คุณยายยิ้มและหัวเราะอย่างมีความสุขค่ะ ^____________^

และความประทับใจที่เกิดกับตัวเองครั้งนี้ ทำให้ฉันรู้สึกได้ว่าไม่มีการให้สิ่งไหน ที่ผู้รับจะพอใจมากไปกว่าการรับแล้วมีความสุขอีกแล้ว..และการให้ที่แท้จริงก็คือการให้ความสุข

ผู้สูงอายุทุกคนมีความคิด มีความรู้สึกและมีเรื่องราวมากมายแตกต่างกัน ไม่ว่าเขาจะเป็นผู้สูงอายุที่ไหน ที่บ้านพักคนชรา ที่โรงพยาบาลหรือแม้แต่ญาติผู้ใหญ่ของเรา ดูแลเขา ทำดีกับเขาให้เหมือนกับคนในครอบครัวของเราเถอะค่ะ ดิฉันเชื่อว่าทั้งผู้ให้และผู้รับจะรู้สึกอิ่มเอมใจเหมือนดิฉันจนหาคำมาอธิบายไม่ได้เลยล่ะค่ะ