นาย หงส์ ม่วงแก้ว...อายุเกิน..เจ็ดสิบไปแล้วอยู่ที่ ชัยนาท...ทำเครื่องสีข้าว แบบโบราณ..ขาย..เป็นวิทยากร ให้ความรู้..เกี่ยวกับ..การสีข้าวด้วยมือ...เครื่องสีข้าวประเภทนี้..กำลังจะศูญสิ้นไปเช่นกัน..ทั้ง คนทำและ..ผลิตผล..อันสืบเนื่องมาจาก..ความสดวกสบาย..อีกด้านหนึ่งของวิวัฒนาการ..ล้ำยุค..ทุกวันนี้..ที่เรา..ปฏิเสธมันไม่ได้...."ชลอมสีข้าวนี้..ยา..ด้วย..ชัน..คือการ..เจาะจากต้นยางนาซึ่งจะเจาะได้..ต่อเมื่อ..ยางมีอายุ..มากๆ..แล้ว..ซึ่งต้นยางนานี้..ก็กำลังจะหมด..หดหายไปจากสายตา...เช่นกัน..

ป้าวิ..กำลังวาง..กล้อง..ทดลอง..หมุนเครื่องสีข้าว...ต้องลองๆๆๆๆ...ไม่ลองไม่รู้...อิอิ..

ที่ทำงานของลุงหงส์...แคร่ไม้ไผ่เล็กๆ...ใต้ร่มไม้..เป็นที่ทำงาน..ที่แสน..สุข..(ตั้งแต่ที่ได้เห็นมา..ชั่วชีวิต..)..ลุงหงส์เล่าว่า..เคยเป็นวิทยากร..ให้กับ..ผูสนใจที่จะเรียน..วิธีทำ..ที่สีข้าวนี้..เริ่มต้น.ด้วย..จำนวนผู้สมัคร..สีสิบคน..สุดท้ายเหลืออยู่..เพียง..คนสองคน..อ้ะะๆๆ..(ยายธีฟังแล้ว..แอบยิ้ม..ไม่ใช่ยิ้มเยาะนะ..๕๕๕..)...

ทุ่งนา..ฟ้า กว้าง...ดูทุกอย่าง มืดมน.......(คนเหล่านี้..ไม่มีโอกาศ..และเนื้อที่..ใน..สภา ไม่ว่าจะเรียก..ชื่อ ว่า..อะไร..จริงไหม)

รอยไถ..แล..คัน..นา..วันนี้.....

ไม่มี..ใคร..รู้..ว่า..ฝูงนก..นี้..จะ..ทนอยู่..ได้..นาน..แค่ไหน..ใน..นา..(จะบอกให้ก็ได้..ทำไม)...ก็เพราะ..เราอยากได้..ข้าว..มากๆ..อย่างเดียว..ไงล่ะ..(โลภ..อิอิ)...ยาพิษที่ใส่ลงไปในนา...มันก็กลับ..มาเข้าท้องคนกินไง..ล่ะ...ทุกอย่างในดิน..มันก็..ตายหมด...หมดนกหมดคน...๕๕๕...(นกมัน..คงเลิกชุมนุม..ว่าแล้ว..ก็บินหนีไป..).......

(บันทึกนี้..ฝากไว้ให้..กับ..รร..บ้านหนองผือ..และ..ผอ..ชยันต์จ้ะ..ถ้า..สนใจ..ที่สีข้าว..คง..ต้องทำวิจัย..กับ..เด็กๆก่อน..ว่า..รับได้แค่ไหน..อ้ะะะะะ)