เมื่อวานไปตลาดพระ เห็นพระศิลปะลำพูนองค์หนุึ่งเป็นเนื้อกำแพงชัดๆ มีคราบต่างๆแบบดินดิบครบ แต่ไม่เป็นลำดับชั้น ฯลฯ

เห็นแล้วตกใจมาก เพราะการพัฒนาฝีมือช่างทำได้ดีกว่าที่คิด

กลับบ้านจึงรีบไปหาพระกำแพงที่มีลักษณะของน้ำว่านและผิวไฟมาให้ศึกษา

เกรงว่าปล่อยไว้นานละก็ หลายท่านอาจจะ "โดน" พระระดับนี้ก็ได้ครับ น่ากลัวจริงๆ 

 

ลักษณะ "ผิวไฟ" ของพระกำแพงนั้น จะต้องมี

1. ความหลากหลายของสีเนื้อ 
2. ความหลากหลายของสีคราบน้ำยางที่ไหม้ไฟ ตามระดับการโดนเปลวไฟ
3. ความสอดคล้องกันของสี "ดำ-แดง" ของคราบยางที่ไหม้ (ดำ) และ เนื้อดินสุก (แดง)
4. ไล่โทนสีทั้งดำและแดง ไม่ขัดแย้งกันรอบองค์

และต้องดูตามหลัก 357 ของการดูพระเก่า ประกอบไปด้วย กันพลาดครับ