บนท้องฟ้าทุกหนทุกแห่ง ยังมีแสงเล็กๆประกายระยิบระยับ จุดเล็กๆจุดนั้นเปรียบเสมือนเยาวชนกลุ่มน้อย ซึ่งมีหัวใจรักษ์ พร้อมกันจะรักษาและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของโลกใบนี้เอาไว้ จุดเล็กๆเพียงจุดเดียวเมื่อมาอยู่รวมกันก็สามารถเป็นกลุ่มที่มีแสงประกายออกจากตัว เป็นที่น่าสนใจ น่าจับตาดูของกลุ่มชนจำนวนมากได้ ….”เริ่มต้นจากจุดเล็กๆเพื่อเชื่อมและดึงดูดจุดใหญ่”
ดิฉันเป็นอีกคนที่ได้มีโอกาสเข้าร่วมการอบรมเพื่อพัฒนาโครงการ ของมูลนิธิกองทุนไทย ในวันที่ 23-26 ในชื่อโครงการว่า’’ปลูกใจรักษ์โลก” ณ ศูนย์ฝึกอบรม วีเทรน กรุงเทพ เราคือกลุ่มฮักนะเชียงยืนจากจังหวัดมหาสารคาม หลังจากเสร็จกีฬาภายในโรงเรียน…. ตอนสองทุ่มเราก็นัดเจอกันที่บ้านอาจารย์เพ็ญศรี เตรียมเดินทางไปเรียนรู้ ไปพบเจอกับประสบการณ์ใหม่ๆ ตื่นเต้นมาก วันแรกเจอกับเพื่อนๆวันแรกรู้สึกตื่นเต้นมากๆ เพื่อนๆพี่ๆมาจากหลายจังหวัดมีทั้งเหนือ ใต้ กลาง ระยะแรกเรายังไม่สนิทกันเท่าไร กระบวนการของพี่ทีมงานทำให้เรารู้จักกันมากขึ้น จนเกิดความรักความผูกพัน เกิดการเรียนรู้ระหว่างโครงการดิฉันได้แนวคิดดีจากการเปิดตลาดนัดรักษ์โลกเป็นการจัดแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างโครงการ มีการแชร์ความรู้ ข้อมูล ประสบการณ์ต่างๆจากการทำงานของตัวเอง สิ่งที่ดิฉันได้รับจากกิจกรรมนี้คือการที่เราจะลงพื้นที่ไปพบปะกับชาวบ้านเราควรที่ต้องดูวันเวลาที่เหมาะสม และมีคนแนะนำให้ลองไปศึกษาการปลูกพืชไล่แมลง ศึกษาน้ำหมักจากใบสะเดา ศึกษาข้อมูลเชิงลึกให้ดีๆ เป็นแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่สุดยอดมากเลยค่ะ และอีกหนึ่งวันที่ประทับใจมากคือวันที่ได้เจอกับนักสิ่งแวดล้อมที่มีชื่อเสียงมากในขณะนี้คือ “อ.ศศิน” ดิฉันก็รู้เรื่องอาจารย์พอคร่าวๆ แต่ที่ประทับใจในตัวท่านคือท่าน ประโยคหนึ่งที่ท่านพูดคือ “อย่าคิดว่าแพ้ถ้ายังไม่ลงมือทำ” “ความสุขหาได้ตามข้างทาง ไม่จำเป็นต้องมีแต่เป้าหมาย” ประสบการณ์ที่ได้ฟังนักสิ่งแวดล้อมผู้นี้เป็นสิ่งที่ทำให้ดิฉันมีแรงบันดาลขึ้นมาก เพราะเป้าหมายอาจารย์แม้จะอยู่ไกลแสนไกลแต่อาจารย์ไม่เคยท้อ อาจารย์บอกว่ากำลังใจคือสิ่งที่ทำให้ถึงเป้าหมาย และความยากลำบากคือสิ่งวัดพลังในใจ ท่านจะเป็นจุดเล็กๆเริ่มที่ตัวของท่านเองเพื่อเชื่อมจุดใหญ่เข้าด้วยกัน จนในที่สุดเมื่ออาจารย์เดินถึงเป้าหมายก็มีคนที่เห็นความมุ่งมั่นของอาจารย์ที่จะรักษาทรัพยากรธรรมชาติที่เป็นขอมมนุษย์โลกทุกคนเพื่อเก็บไว้ให้ลูกหลานสืบนานต่อไป
“ไม่เคยรู้สึกท้อเพราะมีกำลังใจ” ถ้าใจสู้ทำได้ทุกอย่าง…….”อ.ศศิน”
ประสบการณ์ครั้งนี้ทำให้เด็กคนหนึ่งซึ่งเคยรู้สึกท้อมากทำให้รู้สึกมีกำลังใจเพิ่มมากขึ้น ทำให้คิดที่จะตั้งเป้าหมายที่จะดำเนินชีวิตให้มีความสุข มีคุณค่ากับสังคม “ทุกอย่างเริ่มต้นจากตัวเรา อย่าคิดแพ้ถ้ายังไม่คิดที่จะลงมือทำ อดทนและต่อสู้เพื่อจะให้ถึงเป้าหมายที่วางไว้ ‘’……..……..
บนฟ้ายังมี "เมฆ" ที่คอยบังแดดเมื่อใครต้องการ "ร่ม" บางครั้งก็กลายเป็นฝน มอบน้ำให้โลกชุ่มฉ่ำ แต่เสียดายที่บางครั้งความหวังดีกลายเป็นความหวังร้าย.... โลกนี้หนอ.... จะเอาอะไรกับความเห็นของคน ..... ความหวังดีต่างหากที่สำคัญในการดำเนินชีวิตของเรา......