ในตลาดล่างจะมีพระที่ผ่านการล้างมากพอสมควรทีเดียว
เพราะพระที่สมบูรณ์สวยๆนั้น เซียนจะเก็บไปหมดแล้ว
เหลือแต่พระ หลงหูหลงตา ประเภท แท้ดูยาก หรือแท้แต่ไม่สวย เป็นอย่างมาก
นอกนั้นก็จะเป็น พระเก๊ดูยาก ที่มักจะทำเลียนแบบ "แท้ดูยาก" โดยเฉพาะ "พระล้าง" ที่คราบอะไรก็ไม่ค่อยมี ทำปลอมได้ง่าย และทำได้มากๆต่อวัน
เพื่อให้เห็นตัวอย่างจริงๆ ที่เป็นเทคนิคที่ผมใช้จริงๆ จึงขอนำพระล้างมาให้ชม ว่าดูยากยังไง และ ทำไมผมจึงหยิบมาได้
พระองค์นี้เจ้าของเก่าล้างรักน้ำเกลี้ยงมา ผิวดูเหมือนพระพลาสติก
แต่ผมดูความเหี่ยว และสีรักในเนื้อ ที่มีกไม่มีในพระเก๊ และพิมพ์ก็ดูดี สวยอ่อนช้อย จึงหยิบมาครับ
พระองค์นี้โดนขัดแต่งจนผิวเรียบเหมือนพระเก๊
แต่ผมดูความนวลนิดๆของผิว พิมพ์ที่น่าจะดี และหลังที่ดูเหี่ยวดี ก็เลยหยิบมา
พระองค์นี้ใกล้เคียงกับพระพลาสติกมาก
จุดเด่นอยู่ที่รอยปูไต่ด้านหลัง แล้วกลับมาดูด้านหน้า พอลุ้น ก็เลยหยิบมาครับ
องค์นี้คล้ายกับพระเก๊ พลาสติกแต่งผิวมาก แต่ผมดูพิมพ์และความนุ่มตาแล้วมั่นใจ เลยหยิบมาครับ
มีแต่อย่างนี้แหละที่ไม่ต้องลุ้น ใครๆก็ดูเป็น
ฉะนั้น โดยรวมนะครับ พระเนื้อเนื้อจะดู "ลึก"
มองเห็นเข้าไปในเนื้อ แต่พระเก๊จะเห็นแค่ "ผิว" ดูแล้ว ตื้นๆ และผิวๆ ครับ
ผมใช้หลักนี้ในการดู
และลองย้อนกลับไปดูรูปทั้งหมดแล้วจะเข้าใจครับ
ว่า "ลึก" อย่างไร
