อันการงาน..น้อยใหญ่...ในหน้าที่ ย่อมมากมีปัญหาพาหวั่นไหว หากระย่อท้อระทดหมดแรงใจ จะปีนถึง...ยอดไม้...อย่างไรกัน

 

ตอนเด็กเด็กซุกซนจนแม่เบื่่อ

แม่ห้ามไม่เคยเชื่อ...ซนเหลือหลาย

เล่นเป็นทะโมนห้อยโหนกาย

ชอบปีนป่ายต้นไม้..เหมือนลิงกัง

 

 

 

ต้นไม้เล็ก  ต้นไม้ใหญ่  ไม่พ้นหรอก

ป่ายปีนเหมือนกระรอกได้ดังหวัง

หมายไปถึงซึ่ง " ยอดไม้ " ได้ทุกครั้ง

ไม่อินังแม้กิ่งก้านระรานกาย

 

 

 

ถูกกิ่งก้านหนามเหนี่ยวเกี่ยวแขนขา

จนเลือดซึมออกมาไม่ห่างหาย

ได้แต่นั่งนิ่งอยู่อย่างดูดาย

แสนสบายเมื่อถึงยอดอย่างปลอดภัย

 

 

 

ณ เรือนยอดไม้นี้ที่สูงสุด

มันคือจุดที่ฉันนั้นฝันใฝ่

ถึงลำบากยากเย็นมิเป็นไร

ท่องเอาไว้...จะไม่ถอย...คอยเวลา

 

 

 

อันการงาน..น้อยใหญ่...ในหน้าที่

ย่อมมากมีสารพันในปัญหา

หากระย่อท้อระทดหมดปัญญา

จะฟันฝ่า...ถึงยอดไม้...อย่างไรกัน

 

 

.........................................

 

คุณมะเดื่อ

ลูกบิดกลายพันธุ์

6/12/56