คำว่า “พ่อ” เราอาจไม่เข้าใจในความหมาย อันน่าจะเป็น...สักเท่าไหร่ เพราะว่าตั้งแต่เกิดมาเราก็มีท่านแล้ว ถามถึงคุณค่าตอบได้เลยว่า เราไม่ทราบเลย รู้แต่ว่าหากตัวเองเดือดร้อน ต้องการความช่วยเหลือ หรือกลัวอะไร เราก็ให้ท่านช่วยซึ่งมันเป็นหน้าที่นะ เพราะเขาทำให้เราเกิดมานี่นา
พอผ่านวันเวลาต่างๆ มาเนิ่นนาน มีหลากหลายสิ่งเกิดขึ้นในชีวิต ทั้งสมหวังทั้งผิดหวัง หลายคนต้องพลัดพรากกันเนื่องด้วยเหตุผลของแต่ละคนที่จะอธิบายนะ ความหมายของพ่อก็เปลี่ยนไปตามช่วงเวลานั้น ถ้าพ่อเป็นคนที่เราประทับใจเราก็รักท่าน ถ้าพ่อเป็นคนไม่รับผิดชอบ เช่น เจ้าชู้บ้าง ขี้เมาบ้าง เป็นคนจนบ้าง ความหมายของคำว่า”พ่อ”ในใจเราก็เปลี่ยนไป เราคิดว่า พ่อไม่รับผิดชอบ พ่อไม่เก่ง สู้คนอื่นก็ไม่ได้
เราก็จะมองและตำหนิท่านมากบ้างน้อยบ้าง และมุมมองจะแปรเปลี่ยนดีขึ้นไปตามวุฒิภาวะที่มีสูงขึ้นของเรา ด้วยสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นก็ส่งผลทำให้จิตใจเราสร้างความมานะ อดทน อุตสาหะกันเพื่อเติมในส่วนที่เราคิดว่าขาด กลายเป็นหลักคิดในใจ ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางที่ตั้งใจจะไปให้ถึง พวกเราต่อสู้ ดิ้นรนจวบจนเราประสบความสำเร็จมากบ้างน้อยบ้าง ก็แล้วแต่วาสนา ผมคิดอย่างนั้น
ถึงตรงนี้หลายคนอาจจะยังมีพ่ออยู่ หลายคนพ่อเสียชีวิตไป สำหรับผมในวันที่เราเริ่มได้งานทำ เราได้ทำงานตำแหน่งเล็กๆแต่มั่นคง เรารับราชการ วันนั้นเราอยากจะวิ่งไปบอกพ่อจัง ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ใด เราก็จะบากบั่นไป ไปเพื่อบอกท่านว่า ผมทำได้แล้วครับ...พ่อ
แต่ในวันนั้นพ่อผมเสียไปเสียแล้ว ความหมายของคำว่าพ่อ นั้นเปลี่ยนไปจากเมื่อวัยเยาว์อย่างมาก เรารู้สึกว่าจริงๆ แล้ว ไม่ว่าพ่อจะเป็นคนดีหรือคนเลว ท่านนั้นสำคัญมากๆ ผมเองขอแค่พ่อยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น
ไม่ว่าพ่อจะดีหรือเลว ท่านมีชีวิตอยู่ดีกว่าเสียชีวิตไปอย่างแน่นอน หากเราร่ำรวยแค่ไหนก็ช่างเงินไม่สามารถซื้อพ่อกลับมาได้ ฉะนั้นหากท่านใดที่มีพ่ออยู่ขอให้รู้ไว้เถอะว่า ดีแค่ไหนแล้วที่ท่านยังมีโอกาสจะได้บอกความสำเร็จแก่ท่าน


อ่านแล้วซึ้งและเข้าใจค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์จัน ...คงเป็นอีกมุมหนึ่งของคำว่า"พ่อ" นะครับ ขอบคุณครับ
-สวัสดีครับ
-ตามาร่วมระลึกถึงพระคุณพ่อครับ
-ถึงพ่อจะจากไปแล้ว แต่ก็มีความทรงจำดี ๆ ของพ่อมากมายครับ
-ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณเพชรน้ำหนึ่ง ในวันนี้คุณพ่อเราอาจจะจากไป ขณะเดียวกันเราก็เป็นคุณพ่อของลูกๆ ...ความสุขของเขาคือของเรา หากดื้อเราก็ต้องขัดใจบ้างแต่สุดท้าย เราตั้งใจมอบสิ่งที่ดีที่สุดแก่เขาตามกำลังของเรา ด้วยหลักคิดที่ลูกต้องระลึกเสมอคือ ยึดลำแข้งของตนเป็นหลัก แบบนี้น่าที่จะไม่สร้างภาระให้กับส่วนรวม ครอบครัว และประเทศไทยชาติต่อไป นะครับ ขอบคุณครับที่เติมเต็มบันทึกให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น