หนังสืออยู่กับหนอนย่อมดีกว่าอยู่กับปลวก

หนังสือ...เปลี่ยนชีวิต

เกศินี จุฑาวิจิตร

ชุมชน100เล่มเกวียนเปลี่ยนชีวิต

 

              หลังจากที่ได้มีการโพสต์เชิญชวนให้ร่วมกันแบ่งปันเรื่องราวดีๆ ในหัวข้อ “หนังสือเปลี่ยนชีวิต” อยู่มาประมาณ 2 สัปดาห์ ก็ให้ปรากฏว่ามีเพื่อนๆ ชาว GotoKnow ให้ความสนใจและร่วมแบ่งปันกันมากมาย

              เมื่อฉันลองใช้คำว่า “หนังสือเปลี่ยนชีวิต” เป็นคำสำคัญในการค้นหา ณ วันอาทิตย์ที่ 1 ธันวาคม พบว่ามีบทความรวมทั้งหมด 46 เรื่องด้วยกัน โดยนักเขียน 8 คน    ในจำนวนนี้เป็นของ “ทิมดาบ” เสีย 35 ชิ้นงาน นอกนั้นก็มี MandyStudio11, พ.แจ่มจำรัส, Wasawat Deemarn, ดารนี ชัยอิทธิพร, ขจิต ฝอยทอง, ครูพีร์ และของฉันเอง ในจำนวนที่ไร่เรี่ยกัน

              ปรากฏการณ์นี้ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า จริงๆ แล้วทุกคนมี “หนังสือในดวงใจ” ด้วยกันทั้งนั้น

ที่มาภาพ : https://www.facebook.com/Literature Is My Utopia

              ทิมดาบ เป็น “นักเลงกลอน(นอน)เปล่า ไม่เศร้าใจ” ก็เพราะว่ามี “การเดินทางอันนิรันดร์” ของ วิรุณ ตั้งเจริญ ประทับไว้ในความทรงจำ นั่นจึงเป็นแรงบันดาลให้เขาเกิดกลายเป็นนักเขียนและกวี    นอกจากนี้เขายังเขียนถึงหนังสืออีกหลายต่อหลายเล่ม ซึ่งในจำนวนนั้นมีหลายเล่มที่ฉันอ่านหลายรอบ

              พ.แจ่มจำรัส เชิญชวนให้อ่านหนังสือเล่มโปรด “มอม” ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช อ่านอีกครั้งในวันที่บ้านเมืองไม่สงบ ... พาลจะได้กลิ่นคาวเลือด ... หากก็นับว่ามาได้อย่างเหมาะเจาะ...เผื่อว่าทุกฝ่ายจะได้ใช้สติในการแก้ปัญหาแทนการใช้ความรุนแรง ...สุดท้ายเขาก็เผยความในใจว่า มอมเป็นเรื่องสั้นที่ทำให้เขา “ติด” และ “หลง”อยู่ในห้องสมุดได้ครั้งละนานๆ

              Wasawat Deemarn กับงานเขียน “คำบางคำ”  ที่ถูกเรียงร้อยไว้เป็นบทกวีแบบไม่ยึดติดฉันทลักษณ์ เจ้าตัวพยายามบอกกับเราว่าความสุขอยู่ใกล้ตัวเรานิดเดียวเอง เพียงแต่ว่าต้องหยุดเปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่น หยุดหาความสุขจากสิ่งที่อยู่ภายนอกกาย ภายนอกใจ และหมั่นมองหาความงดงามของโลกในปัจจุบันขณะ

              MandyStudio11 ได้เผยถึงหนังสือเล่มหนึ่งที่ทำให้เธอชอบที่จะ “คิดเป็นภาพ” ทำให้เธอสามารถที่จะจัดการกับข้อมูลมากมายได้อย่างฉมังและสามารถนำมาใช้กับการเรียนได้อย่างเป็นผล ใครที่รู้สึกว่าการทำ Mind mapping เป็นเรื่องยาก อาจจะต้องไปหาหนังสือเล่มนี้มาอ่านกัน

              ส่วน ขจิต ฝอยทอง ก็ไม่ลืมที่จะแวะมาเยี่ยมเยียนพร้อมกับหนังสือ “ห้วงยามแห่งความพ่ายแพ้” ของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ... เล่มนี้ฉันยังไม่ได้อ่าน แม้จะผ่านตาอยู่ เห็นทีคงต้องหยิบมาพินิจซะที แต่อย่าถามนะว่าอ่านแล้วเป็นอย่างไร เพราะ “ผู้เข้าใจย่อมไม่ถาม ส่วนผู้ถามคงไม่มีวันเข้าใจ”

              และหลังจากที่ครูพีร์เขียนเรื่อง “ประสบการณ์ครั้งแรกกับคนเผาถ่าน” เพื่อเชิญชวนให้ทุกคนร่วมกันแบ่งปันประสบการณ์ดีๆ จากการอ่านหนังสือเล่มแรกแล้ว ดารนี ชัยอิทธิพร ก็ตอบรับทันทีด้วยอาการว่า “จำไมได้” ... แต่ด้วยความรักในความรู้ ทำให้เธอมีหนังสือหลายประเภทสะสมไว้มาก ตอนนี้ทั้งหมดถูกจัดระบบให้อยู่ในรูปแบบของฐานข้อมูล มีไว้เพื่อให้บริการยืมคืนได้ ซึ่งเป็น “กุศลจิต” และ “กุศลกรรม” อย่างยิ่ง ขออนุโมทนาด้วยค่ะ

              เพราะหนังสืออยู่กับหนอนย่อมดีกว่าอยู่กับปลวก (ฮา)