GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เที่ยวสวนสัตว์

     ผมมาโตเกียวคราวนี้เป็นครั้งที่สอง ในจำนวนสถานที่แนะนำหลายๆที่ที่คุณสมจิน พยายามบอกให้ผมไปเที่ยว หนึ่งในจำนวนนั้นคือสวนสัตว์ คุณเธอพยายามบอกว่า ให้ไปให้ได้นะสวนสัตว์ของญี่ปุ่น แถว Ueno เพราะตอนที่คุณสมจิน มานั้น เธอใช้เวลาอยู่ในสวนสัตว์แทบจะทุกวันหยุด อาหารเที่ยงคุณเธอก็คดไปนั่งกินกับ เสือ สิงห์ กระทิง แรด ในสวนนั่นเอง ผมพยายามไปตามสถานที่ท่องเที่ยวที่คุณเธอแนะนำมาหลายแห่ง แต่ที่ไม่เคยเยื้องกรายเข้าไปเลย ก็คือสวนสัตว์ของคุณเธอนั่นแหละครับ แม้ว่าผมจะผ่านไปหน้าสวนสัตว์หลายครั้ง แต่ก็ยังทำใจไปเยี่ยมเพื่อนๆในสวนไม่ไหว เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกันนะ
     วันอาทิตย์ที่ผ่านมา นัดกับเพื่อนใหม่จากบันทึกนี้ ไปด้วยกัน 3 คน คือน้องงิ้ม Shibata แล้วก็ผม คราวนี้เราโชคดีครับ มีไกด์สาวชาวญี่ปุ่นพาเที่ยว คุณพ่อของเธอเป็นทนายความอยู่ที่ห้างแถวนั้น คุณเธอก็เลยได้ตั๋วฟรีมาให้พวกเราด้วย ทั้งในส่วนที่เป็น aquarium และส่วนที่เป็น Observatory  จากบันทึกก่อนที่เราเรียกว่า aquarium เล็กๆ เพราะตอนที่เราคุยกัน เราคุยกันอย่างนี้ แต่พอไปถึงเขามีชื่ออย่างเป็นทางการว่า Ikebukuro International Aquarium เป็น aquarium ที่ตั้งอยู่ชั้นบนสุดของห้าง ผมว่าอาจจะไม่ใช่ ห้างพาต้าแล้วล่ะ มันน่าจะเป็นน้องๆ สยามพารากอน หรือไม่ก็เป็นพี่ก็ไม่รู้ เพราะเรียกได้ว่าใหญ่มากทีเดียว  ภายใน aquarium แห่งนี้ก็มีสวนสัตว์เล็กๆ ขนาดกระทัดรัด ให้ได้ชม มีโชว์การแสดงของ แมวน้ำ (seal) ให้ชมด้วย ก็เลยให้น้องนิกรจัดการบันทึกภาพมาให้ชมกัน
            เจ้าตัวนี้คงเป็นเป็ดครับ หรืออาจจะอยู่ในกลุ่มนกของคุณขจิต สีสรรสดใสครับ เห็นกำลังเล่นน้ำอยู่ใกล้กับบริเวณที่โชว์การแสดงของแมวน้ำ
      เจ้าตัวนี้ ท่าทางคงกำลังง่วงครับ เขามีเพื่อนๆอีกกลุ่มใหญ่กำลังว่ายน้ำเล่น ดำผุดดำว่ายอย่างสนุกสนาน อวดสายตาให้คนที่มาชมได้เห็นความน่ารักสดใส ในขณะที่เจ้าตัวนี้แอบมางีบ เมื่อคืนคงนอนดึกเหมือนกับอีกหลายคนบน G2K นี้
      เจ้าตัวนี้เห็นตอนแรกนึกว่ากระต่าย เพราะตัวใหญ่มาก ใหญ่กว่าแมวพอสมควร ตัวพอๆกับกระต่ายที่โตเต็มที่แล้ว หน้าตาก็คล้ายกับกระต่าย แต่พอไปดูที่ป้ายถึงรู้ว่าเป็น หนู แล้วก็เป็นหนูที่ตัวใหญ่ที่สุดในตระกูลหนูทั้งหมด แต่ขอโทษด้วย ผมลืมชื่อไปแล้ว ว่าเขาชื่อว่าหนูอะไร.....อิ อิ
      เจ้าตัวนี้เห็นปุ๊บ ก็รู้เลยว่าเป็นลูกหมา กำลังนอนหลับสบายครับ จริงๆแล้ว เขาเป็นลูกหมาจิ้งจอกครับ ใบหูก็เลยใหญ่มองแล้วสะดุดตาเป็นพิเศษครับ ขนาดของตัวที่เห็นก็พอๆกับแมวตัวโต เจ้าตัวนี้เมื่อคืนคงไปฉลองกับเจ้านกเพ็นกวินข้างบนดึกไปหน่อย พอบ่ายสักหน่อยก็เลยลืมตาไม่ค่อยขึ้น
     เจ้าตัวนี้ผมไม่รู้จักชื่อครับ อยู่ในกรงเดียวกับสกั๊ง เกาะอยู่บนขอนไม้ตัวเดียว ไม่ค่อยอยากยุ่งกับใคร ดูหน้าตาแล้วคงเอือมกับกลิ่นเจ้าสกั๊งจนทนไม่ไหวแล้ว ต้องหนีไปหาอากาศบริสุทธิ์ข้างนอกสักหน่อย ส่วนเจ้าตัวสกั๊ง แอบนอนอยู่ในโพรง ก็เลยไม่ได้ภาพมาครับ
    เจ้าตัวนี้เป็นแมวน้ำตัวเก่งครับ มีอยู่สองตัว แต่น้องนิกรเห็นว่ามุมนี้จะได้ประชันโฉมกับตัวเอง ก็เลยจับภาพจากมุมนี้มาให้ชมครับ
     สวนสัตว์เขาไม่ใหญ่มาก มีสัตว์ให้ชมไม่มากนัก จัดให้เดินเป็น One Way กำหนดเวลาชมไว้ ปล่อยให้ชมเป็นรอบๆ ทุกคนจะได้มีโอกาสชมใกล้ชิดด้วยตัวเองครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 55502
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 24
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (24)

คุณไมโต

  • สวยมากเลยค่ะ  นกเป็ดน้ำใช่ไหมคะ  เหมือนในแสตมป์ของครูอ้อยที่เก็บสะสมไว้เลยค่ะ
  • เจ้าตัวสุดท้ายหน้าเหมือนคนขี้โกงเลยนะคะ
  • แล้วต้นไม้ทำไมเหี่ยวจัง  เอาไปจากเมืองไทยแน่เลย
  • ขอบคุณค่ะ
ครูอ้อยครับ
  • ผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะเป็นนกเป็ดน้ำ หรือว่าเป็ดจริง เรื่องนี้ต้องถามคุณขจิตครับ ท่านเป็นผู้เชื่ยวชาญเรื่องนก....ว่าไงครับคุณขจิต
  • สัตว์พวกนี้อาศัยอยู่ในตู้ควบคุมอุณหภูมิครับ
  • ครูอ้อยช่างสังเกตุจังเลยครับ

คุณไมโตคะ

  • เรื่องของสัตว์ครูอ้อยชอบมากกว่าคนบางคนเสียอีก
  • ว้า  ชื่อก็จำไม่ได้  แล้วอยากจะเป็นผู้สื่อข่าว
  • อิอิ พูดเล่น
ไม่เห็นเล่าเรื่อง journal เมื่อวันเสาร์เลย เล่าแต่เรื่อง น้องนิกร  อ่านบันทึกนี้แล้วค้นพบว่าไม่คุณไมโตผิดปกติก็คุณเมตตา หล่ะ บรรยายประกอบส่วนใหญ่จะอยู่ด้านล่างภาพมั๊ยค่ะ คุณบรรยายบนภาพทำให้คุณเมตตา ไม่รู้ว่าตัวไหนหมา ตัวไหนกระต่าย ...สงสารมันมั๊ย พวกสัตว์ที่ต้องอยู่บนห้างเนี่ย....
น้องป้าคุณกะจิ๊บ ครับ
  • จะได้ไม่พบอะไรที่จำเจไง เปลี่ยนโน่นนิด เปลี่ยนนี่หน่อย จะได้พบกับอะไรที่แปลกใหม่ในชีวิตไง
  • ยิ่งมีคนว่าผม ไม่ค่อยใช้สมองซีกขวาทำงานด้วย ก็เลยต้องพยายามใช้หน่อย จะได้มีสุนทรียในอารมณ์  แล้วน้องป้าคุณกะจิ๊บเป็นคนแรกที่ได้เห็นสุนทรียทางอารมณ์ของผมนะเนี่ย.....อิ อิ
  • เรื่อง Journal ไม่ค่อยอยากพูดถึงครับ ผ่านไปได้ด้วยดี แบบเลือดไม่โชกตัว คุยเรื่องที่สนุกๆดีกว่านะครับ จะได้ไม่เครียด
  • ดูหน้าตา พวกเขาก็มีความสุขดีนะครับ เพียงแต่วันๆอาจจะเที่ยวดึกไปหน่อย พอสายๆก็เลยมีอาการง่วงบ้าง เป็นธรรมดาครับ....อิ อิ

ภาพสวย คมชัดดีมากครับ

ผมติดตามวิถีชีวิตพี่ไมโตผ่านบันทึกบ่อยๆครับ แบบว่าไม่มีโอกาสไป ก็ขอซึมซับจากบันทึกพี่ก็แล้วกันนะครับ

ขอบคุณพี่นิกรด้วยครับ 

ฟังเพลงมั๊ย คุณเมตตา ร้องเก่งนะ  "ร้องพลางคิดถึงใครไม่รู้นั่งรอ คุณแม่บ้านบนรถมอเตอร์ไซด์ รอคุณสมจินไปรับลูกใน เนิสฯ ทุกวัน ไม่ยอมเข้าไปรับเอง
คุณเมตตาก็โผล่มาเจอกันทุกวันไม่เคยยิ้มให้เราซักนิดเลย....บางวันฝนตกจึงเอาสี่ล้ออกมา ทำให้คุณเมตตา นึกในใจว่า....ครอบครัวนี้น่ารักจัก...รู้จักอยู่..รู้จักเป็น....
  • ชอบรูปที่ 4 มากค่ะ
  • กำลังสบาย
  • ดีนะคะ ได้เที่ยวบ้าง
  • หากเป็นดิฉัน ได้ไป จะเที่ยวให้คุ้มเลยค่ะ
  • take care นะคะ
ครูอ้อยครับ
  • เขามีเป็นป้ายชื่อภาษาอังกฤษไว้ แต่ผมไม่ค่อยถนัดจำอะไรที่เป็นตัวแปลกๆ
  • ที่นี่ส่วนใหญ่เขาจะเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่นครับ อ่านไม่รู้เรื่อง ก็เลยได้แต่ชม แล้วก็เก็บภาพไว้
คุณเอกครับ
  • ความเป็นธรรมชาติในเมืองนี่น้อยกว่าธรรมชาติจริงๆเยอะมากครับ
  • สัตว์เหล่านี้ ต้องอุทิศตัวมาอยู่ที่นี่เพื่อให้ความรู้ และความบันเทิงแก่คนกรุง ที่ไม่สามารถออกไปสัมผัสธรรมชาติที่แท้จริงได้
  • บ้านเรา คือวิถีของเรา คือตัวตนของเราครับ ที่นี่เป็นแหล่งให้ความรู้ เพื่อให้เรานำความรู้กลับไปใช้ในบ้านเราครับ เหมือนที่คุณเอกทำ เพียงแต่ต่างบริบทกันครับ
น้องป้าคุณกะจิ๊บ
  • เพลงนี้คุ้นๆนะ คล้ายๆชีวิตใครสักคนแถวๆนี้
  • ก็คุณเมตตาเล่นโผล่มาหัวกะเซิงทุกวัน ผมจะยิ้มให้ก็กลัวว่าจะยิ้มเยาะ คนอะไรเอาแต่ทำงาน แล้วอีกอย่าง คุณเมตตาเดินเหมือนใส่สเก็ต ปู๊ดป๊าดไปทางโน้นที ทางนี้ที แค่ผมเอ่ยปากทัก น่าจะยังไม่ทันจบเลย คุณเมตตาก็แล่นปู๊ดไปถึงไหนแล้ว ก็เลยสงบปากสงบคำดีกว่าครับ
  • ขอบคุณครับ ที่ร้องเพลงที่คุ้นหูมากเลยให้ฟัง

พี่ไมโตครับ

ผมไม่ค่อยมีประสบการณ์ที่ไกล หมายถึงออกไปต่างแดน ที่ๆมีวิถีแตกต่าง แต่หวังไว้สักวันหากมีโอกาส

ผมได้แต่ป่ายปีนดอย เพื่อทำงานที่บ้านเกิด ยิ่งเราทำงานกับชุมชนมากเท่าไหร่ พี่ไมโตทราบมั้ยครับว่า ปัญหาของชุมชนซับซ้อนมากขึ้น พร้อมกับอ่อนแรงลงทุกขณะ

เหตุหนึ่งเพราะวิธีคิดของคนนอกที่ไม่เข้าใจ(หลักๆเลย) และทำร้ายชุมชน ซึ่งเขายังบริสุทธิ์ และรับไว้หมด(ดี - ไม่ดี)

ผมชื่นชม นศ.ป.เอก (ดร.) หลายท่านที่ได้มีโอกาสเดินทางไปศึกษา ต่างแดน และใช้ประสบการณ์ การเรียนรู้ที่อื่น มาใช้ในเมืองไทยแบบเข้าใจ(เพราะบริบทหลายอย่างต่างกัน) ไม่ใช่รับมาแบบไม่เข้าใจ  และอัตตาสูง..ไม่เข้าท่าเลย

อยากให้การศึกษาที่เป็นการศึกษาขั้นสูง กลับมารับใช้ประเทศเราอย่างแท้จริงครับ

บ่นๆครับ พี่ไมโต ประสาคนทำงานรากหญ้าครับ 

.................

ชมสวนสัตว์กลับกลายมาเป็นคุยเรื่องนี้ได้อย่างไรไม่รู้ ขอโทษครับผม

 

คุณอรครับ
  • ครับกำลังสบายครับ ผมยังแอบถ่ายได้อีกรูปครับ

ยังไม่ร้องเลย.....เพลงน่ะ....ที่กล่าวข้างบนนั้น Title ...
หากจะร้องให้คุณไมโตฟังต้องอีกเพลง....รออนุมัติก่อน(แบบว่าติด...ทำงานกับเจ้านายต้องอนุมัติก่อน...ฮา..)
คุณเอกครับ
  • คุณเอกเป็นคนที่น่าชื่นชมคนหนึ่ง ที่รู้ว่าตัวเองฝันอะไร และพยายามตามความฝันของตนเองไปให้ไกลที่สุด ในขณะที่อีกหลายคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองฝันอะไร ชีวิตเป็นไปเพราะต้องเป็น ทำเพราะต้องทำ ไปจนกว่าจะหมดแรงไขว่คว้า ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่อยู่ในวังวนเหล่านี้ด้วยเหมือนกัน เพียงแต่ผมเลือกที่จะมีความสุขตามแบบผม เลือกที่จะวิ่งตามบ้างเมื่ออยากวิ่ง และเลือกที่จะหยุด เมื่อต้องการหยุด
  • ความรู้เป็นสิ่งที่เรียนทันกันได้ครับ ถ้าเราตั้งใจ แต่การนำความรู้มาใช้งานให้เหมาะสม เป็นเรื่องของคนครับ คนล้วนๆ ไม่ขึ้นกับอื่นใด บางครั้งแค่เพียงอ้าปากคุยกับคนที่ไม่เข้าใจ ก็เหนื่อยแล้วล่ะครับ
  • ขอเป็นกำลังใจหรือคุณเอกครับ
น้องป้าคุณกะจิ๊บ
  • อ้าว ยังไม่ได้ร้องเหรอ ผมคิดว่าร้องแล้ว ผมใส่ทำนองให้เรียบร้อย นี่ถ้าช้าอีกนิดจะใส่คอร์ดกีต้าร์ให้ด้วย
  • แล้วเพลงที่จะร้องคือเพลงอะไรครับ
  • ตกลงผมอนุมัติแล้วครับ ....อิ อิ ขอสวมรอยหน่อย
"อยู่........คนละทิศ"...........มีคนมาแอบฟังหลายคน....เอาเพลงนี้ดีกว่า  "ฮิป ฮิปโป...โอโหตัวมันใหญ่....โอโหตัวมันใหญ่.....มันเดินอุ้ยอ้าย...มันเดินอุ้ยอ้าย...."" เพลงนั้นค่อยร้องตอนฉลอง c 8 นะคะ ....จะได้ฟังหรือเปล่าเนี่ย!......อาจารย์เลิกสอนซะแล้ว...
น้องป้าคุณกะจิ๊บ
  • ชอบจังเลย เพลงที่น้องป้าคุณกะจิ๊บร้อง ......เพลงแรกนะ เคยฟังคุณสมจินร้องสมัยยังสาวๆ  "อยู่ห่างกัน คนละทิศ ยังมาเฝ้าคิดถึงกัน ...."  อยากกลับไปฟังอีกจัง ส่วนเพลงหลังนั้น เอาไว้ร้องให้เจ้าฝนกับฟ้าฟังดีกว่านะ ...อิ อิ
  • เรื่องสถิติ ยังไม่เลิกค่ะ เพียงแต่หาโอกาสเหมาะๆ จะมาเขียนใหม่ ไม่ให้หนักเหมือนเดิม พักหลังพอแตะเข้าไปแล้ว ยิ่งเขียนก็ยิ่งหนัก โดนที่บ้านเอ็ดมาแล้วล่ะ
  • ลองดูก็แล้วกันว่า น้องป้าคุณกะจิ๊บจะได้ C8 ก่อนหรือผมจะเขียนจบก่อนนะ

ภาพสวยมากเลยค่ะ ซูมได้สุดยอด ชอบสีสดใสของน้องเป็ดภาพแรกจัง

^____^

คุณแนนครับ
  • งั้นผมแถมให้อีกภาพครับ

แหม เห็นคุณไมโต ต่อกร กะคุณเมตตา เหมือนสนิทกันมาก ๆ ที่แท้ เพิ่งถึงบางอ้อ  ว่า เราก้อคนกันเอง เพราะดิฉัน ก็เวียนว่ายแถว nursery เหมือนกันค่ะ (จำได้ป่าวเอ่ย ลูกสาวคนเล็กของดิฉัน เป็นคู่ทุบคู่ถอง กะลูกสาวคนเล็กคุณไมโต

คุณรัตติยาครับ
  • ดูจากรูปแล้วรู้สึกว่าคุ้นๆ ครับ แต่ยังไม่แน่ใจ ตอนนี้แน่ใจแล้วครับ
  • รู้จักชื่อคุณรัตติยา ครั้งแรกจากตอนที่ได้คุยกับอาจารย์บรรเจิด เพื่อแนะนำท่านว่า ท่านน่าจะส่งใครสักคนที่มีความสามารถไปอบรมเรื่องบล็อก แล้วมาขยายแนวคิดเรื่องนี้ที่คณะวิทย์ ท่านก็บอกว่าท่านส่งคุณรัตติยา ตอนนั้นก็จำได้แต่ชื่อ ไม่นึกว่าจะเป็นคนกันเอง
  • ไปๆมาๆ ก็เป็นศิษย์เก่าเนิร์สกันนี่เอง
  • พักหลังมานี้ ไม่เจอคุณรัตติยาเลยนะครับ ที่โรงเรียนก็ไม่เจอครับ เจอแต่คุณพ่อกะน้องฟ้า
  • ดีใจจังที่คุณไมโต จำได้ จะกลับไปเล่าให้น้องฟ้าฟังนะคะ
  • ส่วนเรื่องที่โรงเรียนของลูก ๆ หนะ คุณแม่ ไม่ได้ทำหน้าที่เลยค่ะ เป็นคุณพ่อตลอด (ยกเว้น วันแม่) วันไหนคุณพ่อไม่ว่างไปรับ ก้อจะส่งลูกน้องที่ทำงานไปรับแทน จนกระทั่งมีอยู่วันนึงที่มีข่าวว่า โรงเรียนที่ลูกสาวอยู่ ถูกขู่วางระเบิด วันนั้น คุณแม่ตาลีตาเหลือก หาคนช่วยไปส่งเพื่อไปรับลูก ๆ ทั้ง 2 กลับบ้าน โดยที่ไม่ได้ปรึกษาเรื่องนี้กับคุณพ่อก่อน  ปรากฎว่า พอไปถึง จะต้องบอกชื่อ บอกห้อง ให้ครูธุรการ เพื่อประกาศเรียก  ปรากฎว่า คุณแม่จำไม่ได้ ว่าลูกสาวเรียนอยู่ห้องทับอะไร ความเลยแตก เพราะต้องโทรถามคุณพ่อเขา เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องฮาประจำครอบครัวไปเลยค่ะ
คุณรัตติยาครับ
  • น่ารักจังเลยครับ
  • น้ำฟ้าก็บ่นว่าคิดถึงน้องฟ้ากับน้องโฟร์เสมอครับ ยิ่งตอนนี้ถูกจับแยกจากน้องโฟร์แล้ว เพราะคุณครูบอกว่าโฟร์มีเสน่ห์มาก มีแต่เพื่อนๆมาช่วยทำการบ้านเสมอ โฟร์ไม่ยอมทำเองเลย
  • ไปๆมาๆ ก็คนกันเองทั้งนั้นเลยนะ.......เชียร์