ไก่ป่าขันเรียกไก่บ้าน...แผ่นดินไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว
ชอมีเอาะโอบะชอเดอ.. ก่อเต่อบะอาหล่อเลอเปลอ
ชอเดอเอาะโอบะชอมี...กอแกละอาข่อบะปลี
ไก่ป่าขันเรียกไก่บ้าน...แผ่นดินไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว
ไก่บ้านขันเรียกไก่ป่า...แผ่นดินจะกลับสู่ข้อเท้าติดบ่วง
ธาบทนี้เป็นการเปรียบเทียบว่าไก่ป่าก็เหมือนกับสิ่งภายนอก เช่น ผู้คน วัฒนธรรม ประเพณี ค่านิยม ความเจริญรุ่งเรืองที่มาจากภายนอก ไก่บ้านก็ได้แก่ คนปวาเก่อญอ หากคนปวาเก่อญอรับเอา วัฒนธรรมประเพณี ค่านิมและความเจริญต่างๆจากภายนอกเข้ามา จนลืมความเป็นชนเผ่าปวาเก่อญอ ก็จะทำให้เกิดความลุ่มหลงงมงายหลงไหลยึดติดกับสิ่งใหม่ๆเหล่านั้น จนลืมรากเหง้าหรือความเป็นตัวตนของชนเผ่าปวาเก่อญอเรา
สุขุมลุ่มลึกมากครับ...ต่าบลึ๊
ผมระลึกได้ว่าได้อ่านบล้อกหนึ่ง ในโกทูฯ นี่เองเสียดายที่จำท่านที่เล่าไม่ได้ ท่านเป็นนายช่างหนุ่มไปสำรวจทาง แม่สะเรียงแม่ฮ่องสอน แล้วพบกับผู้เฒ่าชาวไทยภูเขาท่านหนึ่ง ผู้เขียนบล้อกท่านเล่าว่า "ผู้เฒ่านิรนาม มองดูการทำงานชั่วครู่ใหญ่ แล้วพูดว่า ถนนมาก็ไม่มีป่าอีก ต่อไปภายหน้าลูกหลานจะเดือดร้อนต้องไปหากินในเมือง หาเงินมาเป็นค่าใช้จ่าย" ผู้เขียนบล้อกท่านครุ่นคิดปริศนานี้อยู่หลายวัน พอคิดออกก็ขอลาออก กลับกรุงเทพไปเลย