หลายเดือนที่ผ่านมา มีคนส่งพระเก๊ตาเปล่ามาให้ดูประจำ

ส่วนใหญ่ก็เก๊ระดับอนุบาล (พลาสติกไม่แต่งผิว) ก็มีเก๊ระดับประถม (พลาสติกแต่งผิว)บ้าง

 

ระดับสูงกว่านั้นไม่มีเลย

 

ทำให้ผมสงสัยว่า.......

 

อะไรคือสาเหตุของการหลงผิดได้ไกลขนาดนั้น

 

ทั้งๆที่ ต้นแบบ รูป และ หลักการผมก็ลงให้ดูครบถ้วน ทุกข้อ ทุกประเด็น

 

ที่พอจะนึกออกคือ

1. คนที่ส่งรูปมา คือพวกไม่ยอมเรียน ไม่ศึกษา ใช้ความรูสึกเก่าๆของตัวเองในการหยิบพระ

 

  • พระดูผิวสกปรก ดำๆ เลอะๆ เปื้อนๆ ก็คิดเอาเองว่าเป็นพระเก่า
  • เห็นรูปทรงเหมือนพระพุทธรูปก็คิดว่าพิมพ์ถูก
  • ไม่เคยคิดศึกษาเปรียบเทียบใดๆทั้งสิ้น

หรือ 

2. เป็นคนที่เรียนบ้าง แต่ก็อาศัย "ความรู้สึก" นำทางในการเรียน ไม่จับหลักที่ผมให้ไว้ แม้แต่ข้อเดียว

แถมมาบอกว่า "ดูแท้ตามหลักของผม"

ผมเปิดรูปไปดู มีแต่เก๊ตาเปล่า ไม่มีอะไรที่เข้าตามหลักการแม้แต่ข้อเดียว

แล้วทำไมเขาจึงกล้าพูดว่า "ดูตามหลักการ" จะว่าตั้งใจหลอกผมก็ไม่น่าจะมีเหตุความจำเป็นอะไรให้เขาทำเช่นนั้น

 

ผมเลยต้องขอย้ำว่า

"การส่องพระห้ามใช้ความรู้สึกนำทาง ให้ใช้หลักการนำทาง จะใช้ความรู้สึก ก็ขอให้มาทีหลัง"

 

ทั้งนี้เพราะ

พระที่น่าสนใจที่มีในตลาดนั้น มีแต่พระเก๊ดูยาก กับพระแท้ดูยากเท่านั้น

พระเก๊ดูง่าย ก็ไม่มีใครสนใจอยู่แล้ว

พระแท้ดูง่าย ก็ไม่มีเหลือให้หยิบกันแล้ว เพราะใครๆก็ดูเป็น จะเหลือได้ยังไง ถ้ามีก็แพงแน่นอน

 

ทีนี้ อะไรละครับที่จะแยก พระแท้ดูยาก กับ พระเก๊ดูยาก

ก็ต้องไล่หลักการทีละข้อๆๆๆๆๆๆๆ จนครบ

พระเก๊ก็จะตกไปทีละข้อ พระแท้ก็จะผ่านทีละข้อ

ผ่านครบก็แท้ ไม่ครบก็เก๊

 

แต่ถ้าใช้ความรู้สึกในการส่องนะหรือครับ

พระเก๊ดูยาก จะเป็นพระแท้ทันที เพราะช่างเขาตั้งใจทำให้ "รู้สึก" ว่า แท้อยู่แล้ว ถ้าทำไม่ได้ก็ ตกงานแน่นอน

และ

พระแท้ดูยาก ก็จะกลายเป็นพระเก๊ทันที เพราะมีอะไรที่ไม่ปกติ ไม่ตรงตามตำรา "กลางๆ" ปรากฏอยู่

จนเป็นที่มาของการเป็น พระแท้ "ดูยาก" นั่นแหละครับ

แต้แม้จะดูไม่น่าจะแท้ แต่ไล่ตามหลักการแล้วมีครบ ก็แท้ครับ

 

นี่แหละครับ หลักการที่ผมพยายามคิดขึ้นมา เพื่อให้ท่านได้หยิบ "พระแท้ดูยาก" ให้เป็น

ท่านก็จะได้พระแท้ราคาถูกแน่นอนครับ

กรณีตัวอย่าง เมื่อวานนี้ ผมเดินไปตลาด เจอพระองค์นี้วางรวมๆกับพระเนื้อดิน ในฐานะ "พระเก๊" ตามความรู้สึกของคนขาย

 

ผมเดาว่า 

1. การลงรัก ลงชาด น่าจะเป็นปัจจัยสำคัญในการตีเก๊พระองค์นี้

2. พระเนื้อสมดุล ค่อนข้างแห้ง ไม่ฉ่ำตามมาตรฐานพระผงสุพรรณในตำรา

3. พระผิวกร่อน ทำให้ดูพิมพ์ยากนิดหน่อย สำหรับนักส่องมือใหม่ หรือคนที่ไม่คุ้นเคย

 

แต่เมื่อผมส่องตามหลักการดูดินดิบแล้ว

พระองค์นี้แท้แน่นอน ดูพิมพ์ก็ได้หมดทุกข้อ

แต่ถ้าผมใช้ความรู้สึก ผมก็คงจะตีเก๊พระองค์นี้แน่นอน 

นี่คือสิ่งที่ผมพยายามจะบอก แต่ก็ยังหาคนเชื่อไม่ค่อยได้

คงต้องพยายามต่อไปครับ

อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ