อาจารย์อภิชาต  ทองอยู่ เป็นคู่ชีวิตของอาจารย์ของผมครับ...ท่านเป็นอาจารย์และนักพัฒนา...งานเขียนเรื่องนี้...ก่อเกิดด้วยการตกตะกอนทั้งการทุ่มเทในการทำงานพัฒนาหมู่บ้าน และสังคมมายาวนาน...นับเป็นงานเขียน ที่เขียนแบบกลอนเปล่า...ไม่มีสัมผัสนอกสัมผัสใน...แต่สัมผัสในใจให้ฉุนคิดของนักพัฒนาทั้งหลาย รวมกระทั่งผม

 

อาจารย์ผ่อง แซ่กิ่ง...ผู้วาดภาพประกอบถ้อยคำสื่อให้ตัวหนังสือโลดแล่น...ผมชอบรูปวาด “ควาย” และ “บ้านอีสาน” มากครับ...

 

ผมชอบถ้อยคำที่อาจารย์อภิชาตเขียนแทบทุกหน้า...

แต่ที่ชอบมากที่สุด...ก็คือถ้อยคำและถ้อยเขียน..... เพราะยังเป็นคำถามที่ระอุในใจตลอดมา...ในบทบาทนักพัฒนาสุขภาพชุมชน...ตั้งแต่ผมทำงานวันแรก...และผ่านเวลาล่วงเลยมาจนปัจจุบัน....

 

....ห่างไปจากหมู่บ้านหลายวัน

ข้างนอกมีแต่ความแปลกละลานตา

ถนน ผู้คน รถรา ขวักไขว่

ความวุ่นวาย ความซับซ้อน

ปัญหาและความแปลกแยก

สับสนอย่างไม่สิ้นสุด

วันเวลาผ่านไป

ผู้คนก็เปลี่ยนไป

ความรู้สึกอารมณ์ก็เปลี่ยนไป

ฉันเองก็เช่นกัน

หลายอย่างได้เปลี่ยนไป

กำลังสงสัยตัวเองมากเชียว

ใครนะที่ถูกพัฒนา

เรา..หรือผู้คนที่หมู่บ้านกันแน่...

 

...อยากให้ทุกท่านได้อ่านจังครับ...สุขสันต์กับการอ่านนะครับ......

....................................

 

หมู่บ้าน...จารึกไว้ท่ามกลางยุคสมัยที่ซับซ้อน

ผู้เขียน : อภิชาต  ทองอยู่

สำนักพิมพ์ : กรีนโซไซตี้

พิมพ์ครั้งที่ 2  ปีที่พิมพ์ : 2548 จำนวน 133 หน้า