จิตอาสา...

 

       

       หลังจากที่เขียนบันทึก อ่านได้ที่นี่...ข้าราชการที่ถูกลืม

ไปแล้ว...วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๖ ฉันก็ขึ้นเครื่อง ฯ...

ไปที่ สกอ. พร้อมด้วย "แม่ปู" ผอ.กองนโยบายและแผน และ

"พี่สุรินทร์" ผอ.กองกลาง...พวกเรานัดเจอกับอดีตท่านอธิการบดี

สว่าง ภู่พัฒน์วิบูลย์ ที่ สกอ. จากสื่อต่าง ๆ ได้ออก รวมทั้งหนังสือ

สกอ. แจ้งว่า การขึ้นเงินเดือน ๘ % ให้กับสายวิชาการเท่านั้น...

ไม่รวมสายสนับสนุน ทั้ง ๆ ที่อยู่บัญชีเงินเดือนแท่งเดียวกัน...

       สกอ. อ้างว่า...เนื่องจากข้าราชการครู ขึ้นให้เฉพาะสายสอน

กอปรกับมีข้าราชการ ฯ สายวิชาการทำหนังสือร้องเรียนไปยัง สกอ.

สกอ.จึงตั้งคณะกรรมการ และ กพอ.ก็มีมติให้ ๘ % เฉพาะสายวิชาการ

เจ้าหน้าที่แจ้งว่า ถ้าต้องการก็ให้ทำหนังสือร้องเรียนเข้าไป...

เป็นไปได้ไงแบบนี้...แสดงว่าปัจจุบันนักกฎหมายไทยอ่อนด้อยปานนี้

เชียวหรือ...ถ้าเป็นเมื่อ ๒๐ ปี ที่แล้ว...ตอบแบบนี้...เขาหัวเราะกันตาย

เลยเชียวล่ะ :):) 

       การจะขึ้นเงินเดือนให้กับข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา

ซึ่งเป็นประเภทเดียวกัน (ไม่นับว่าสายวิชาการ สายสนับสนุน) และกิน

เงินเดือนแท่งเดียวกันแล้ว...แยกการขึ้นเงินเดือนกันรึ??? คงไม่ถูกต้อง

กระมัง...แล้วตอนแรกลากพวกเราซึ่งเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญเดิม

เข้ามาอยู่ด้วยกันทำไม? ไม่ยุติธรรมเลยสำหรับพวกเรา...

       สุดท้าย...คำตอบจากพวกเรา PC เดิม ก็รวมตัวกันทำหนังสือ

ร้องเรียนขึ้นเสนอต่อ รมต.กระทรวงศึกษา + ประธาน ก.พ.อ. +

เลขา ฯ สกอ. ซึ่งในช่วงที่ผ่านมา เกือบ ๔-๕ วัน ฉันคลุกอยู่แต่หน้าจอ

คอม ฯ เพื่อทำการติดต่อกับเครือข่ายทั่วประเทศ ที่ฉันสามารถติดต่อได้

พร้อมกับให้น้อง ๆ ในกองช่วยบ้าง...ทั้งโทรศัพท์ ทั้งขอ mail เปิด FB

Line สื่อทุกช่องทาง ที่พวกเรารวมตัวกัน...เพื่อเรียกร้องสิทธิ เพราะไม่

เช่นนั้น พวกเราจะเป็น "ข้าราชการที่ถูกลืม"...เนื่องจากเป็นชนกลุ่มน้อย

แม้แต่การทำงาน ก็แบ่ง Class กันอย่างชัดเจน...นี่นะหรือ!!! การทำงาน

ของภาครัฐ...จัดแบ่งกันไปเองตามความคิด ความรู้สึกที่ผิด ๆ...

แล้วประเทศชาติจะเจริญได้อย่างไร? การพัฒนาไม่ต้องพูดถึง...ไม่เกิดขึ้น

แน่นอน...ไม่แปลกใจว่า...ทำไม? การพัฒนาประเทศไทยจึงเป็นได้เท่า

ทุกวันนี้...

        ฉันสามารถติดต่อ มรภ. ทุก ม. ทั่วประเทศได้จนครบ แจ้ง ม.เดิม

ซึ่งเป็นพี่ใหญ่ให้กระจายข่าวเตรียมทำหนังสือเข้าไปยัง สกอ. พวกพี่ ๆ ก็

เตรียมพร้อมเช่นกัน สุดท้ายฉันก็แจ้ง ม.เทคโนโลยีราชมงคล ให้ประสาน

ให้ครบทุก ม. ปัจจุบันเป็นที่น่ายินดีมาก ๆ ที่การสื่อสารรวดเร็วทันใจเสียจริง

ถ้าเราเก่ง IT เสียอย่าง ๓ วัน เรียบร้อย รวบรวมเพื่อตามที่กล่าวมาข้างต้น...

ฉันกลายเป็นตัวแทน เป็นจิตอาสาให้กับพวกน้อง ๆ ที่ทุกคนเป็นข้าราชการ

ที่ถูกลืมก็ว่าได้...อย่าลืม!!!ว่า พวกเราก็มีส่วนทำงานให้มหาวิทยาลัยได้

เติบโตเช่นกัน เพราะพวกเราทำงานประจำให้กับประเทศ ไม่ใช่ตามวาระที่

สายวิชาการเป็นกัน...ใครจะเล่นการเมืองก็เล่นไป...สำหรับพวกเราขอเพียง

แค่ทำงาน เพื่อพัฒนามหาวิทยาลัย พัฒนาบ้านเมืองให้เจริญขึ้นเท่านั้น...

        ไม่อยากเห็นว่า เด็กรุ่นหลัง ๆ เขาจะมาถามว่า..."คุณทำอะไรให้กับ

แผ่นดินบ้าง"...

...ฉันเขียนเพียงเพื่อสะท้อนและต้องการถอดบทเรียนชีวิตของฉัน

ฝากไว้กับบันทึกแห่งนี้...เพียงเพื่อได้บอกกับคนรุ่นหลัง ๆ ว่า

พวกเราข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา สายสนับสนุน...

ก็มีส่วนช่วยพัฒนาบ้านเมืองเช่นกัน ไม่ใช่เฉพาะสายวิชาการ

เท่านั้น...พวกเราขออยู่เบื้องหลังเพื่อผลักดันให้มหาวิทยาลัยได้เติบโตขึ้น

และแข็งแรงต่อไปเท่านั้น...การเข้าไปในบอร์ดใหญ่ ควรดูแลพวกเราด้วย

ไม่ใช่ปล่อยให้พวกเราลอยแพ ไปตายเอาดาบหน้า...คงไม่ใช่นักบริหารที่ดี

นักหรอก ถ้าทำเช่นนี้...เพราะกฎหมายมัน "ชัดเจน" ว่าที่ทำกันนั้นไม่ถูกต้อง...

...นี่กระมัง!!! งานที่ฉันได้รับปากเบื้องบนและถามว่า "งานที่ให้ไปทำนั้น

สำเร็จแล้วหรือยัง?"...ปริศนาธรรมที่ฉันต้องหา "คำตอบ" ต่อไป

หรือนี่...คือ "คำตอบ" ของฉันแล้ว :):):)

 

 

     สุดท้าย...น้อง ๆ ตาม มรภ. ที่อื่น โทร.มาบอกฉันว่า...

พี่บุษ เจ้าหน้าที่ สกอ.บอกว่า ให้ทำรับรองเงินเดือนของ PC เข้าไปด้วย...

จะเอาอะไรกันแน่!!! พวกเราไม่เชื่อใครแล้ว ตามหนังสือที่แจ้งมาในตอนแรก

บอกว่าให้แจ้งเฉพาะข้าราชการสายวิชาการ เอาอะไรกันแน่...

สำหรับของมรภ.พิบูลสงคราม ฉันรวบรวมรายชื่อ PC ทั้งหมด ผ่านอธิการบดี

เสนอ รมต. + ประธาน กพอ. + เลขาฯ สกอ. พร้อมส่งเรียบร้อยแล้ว

เพราะพวกฉันไม่เชื่อใครอีกแล้ว!!!...

..."พวกฉันต้องช่วยตัวเองอีกแล้วสิน่า!!!"

ฉันมัววุ่น ๆ กับเรื่องนี้ จนน้อง ๆ ทั้งโทร. ทั้ง Line ทั้ง FB

บอกฉันด้วยความเป็นห่วงว่า..."ค่อย ๆ ทำนะพี่"

...แต่สำหรับฉันแล้ว ถ้าลงลุยแล้วก็ต้องทำให้สำเร็จ

ช้าไม่ได้...ทำเพื่อส่วนรวมทั่วประเทศจะได้อานิสงค์ร่วมกัน

ตอนนี้ก็ค่อยมานั่งหายใจโล่งแล้วค่ะ :) ขอบคุณน้อง ๆ ทุกคนเช่นกัน

ที่ให้ความร่วมมือคร้า...

สำหรับตัวฉัน "ไม่เก่ง แต่กล้าที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้องและเป็นธรรม"

เป็นอีกสมรรถนะหนึ่งใช่หรือไม่ ที่ข้าราชการอย่างฉันพึงมี...

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ :)

บุษยมาศ  แสงเงิน

๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๖