ระหว่างการขับ "เจ้าจิ๊บเล็ก" กลับบ้านยามที่ฝนตกพรำตลอดทางของวันเทศกาลกระทงใหญ่ ณ เชียงใหม่
ผมต้องเปิดที่ปัดน้ำฝนตลอดทาง ขับรถด้วยความเชื่องช้าและระมัดระวังมากเป็นพิเศษ
พยายามมองกระจกซ้าย - บน - ขวา ตลอดทางเพื่อป้้องกันสิ่งไม่คาดฝัน

 

ใกล้ถึงแล้ว กำลังจะเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่มีคลองชลประทานผ่ากลาง

สายตาไปเหลือบเห็นเหมือนตัวอะไรอยู่กลางถนน เหมือนมันพยายามจะเดินข้ามถนนอยู่
ตอนแรกคิดว่า "ปูนา" มั้ง เห็นตัวดำ ๆ มีขาออกมาด้านข้าง

ก็กะว่า จะขับรถข้ามตัวมันไป ให้ตัวมันอยู่ตรงกลางระหว่างล้อ

แต่เมื่อเข้าไปใกล้ ชักไม่แน่ใจ มันอาจจะเป็น "เต่านา" หรือเปล่า

 

ผมจอดรถตรงปากทางทางเลี้ยวเดี๋ยวนั้นเลย
เปิดประตูรถ ท่ามกลางฝนตกพรำอยู่ตลอดเวลา

ระมัดระวังรถยนต์ที่วิ่งตามมาและรถยนต์ที่ขับสวนทาง
เดินลงไปดูว่า ใช่ไหม

มันคือ "เต่านา" ที่ต้วมเตี้ยมข้ามถนน

โห เกือบไปแล้ว

นี่ถ้าหากขับข้ามไป ล้ออาจจะไปเหยียบมันตายก็ได้

ผมจึงจับกระดองมัน แล้วก็เอาไปวางอีกฟากของถนนที่มันต้องการเดินทางไปให้ถึง

แล้วจึงเดินกลับมาที่รถเพื่อขับกลับบ้านต่อไป อย่างสบายใจ

 

รู้สึกดีมากที่เกือบจะทำผิดศีลข้อที่ ๑

ผมคิดว่า ด้วย "สติ" ที่ตัดสินใจลงไปดูให้แน่ใจ
ไม่หุนหันพลันแล่นเร่งรีบจนเกินไป
ทำให้เจ้าเต่าน้อยมันรอดตายอย่างหวุดหวิด

 

มนุษย์เราชอบทำอะไรด้วยอารมณ์เหนือเหตุผลเสมอ
ทำผิดพลาดไปแล้ว แล้วค่อยมาเสียใจ
บางทีทุกอย่างก็สายเกินจะแก้ไขไปแล้ว

 

สุขใจนะครับ ถือเป็นการทำความดีเล็ก ๆ ครั้งหนึ่ง
เพื่อช่วยชีวิตสัตว์ร่วมโลกของเรา

บันทึกเพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำ

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...