ผมถามคำถามกับแม่ไม่กี่วันที่ผ่านมา...

อะไรที่เปลี่ยนแปลงไป...มากหรือน้อย...ก่อนและหลังเหตุการณ์เหล่านี้ ?

เหตุการณ์ที่เตี่ยจากเราไป...ชั่วนิรันดร์บนโลก...

เหตุการณ์ที่พวกเราได้ต้อนรับหลานสาวตัวน้อยๆ ของแม่...ที่ลืมตาดูโลก...

 

แม่ตอบผมว่า...

แม่รู้ว่า...ตัวของแม่...มีค่าเช่นทุกคน...บนโลก

เราไม่ควรทะเลาะกัน...

เพื่อเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้...

แต่เราควรจะหยุดโลกไว้...ไม่ให้เปลี่ยนแปลงเราจากสิ่งที่เราเป็น....

(แม่คือนักปราญช์ชาวบ้านของผมจริงๆ...ผมรำพึงรำพัน)

 

เตี่ยครับ...

อากาศตอนนี้หนาวมากครับ

หน้าหนาวจะหนาวมาก...

แต่ก็ทำให้ผมรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นอันล้ำค่า...

ที่อยู่รอบตัวผม....

 

แม้เตี่ยจะไม่ได้อยู่กับพวกเราแล้ว....

แต่ผมจะภาวนาให้เตี่ยรู้สึกรู้สึกถึงความอบอุ่นของพวกเรา

ที่จะอยู่รอบตัวเตี่ย...