เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2556

หลังจากเสร็จภาระกิจติดครัวกล้วยกล้วย มาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ

วันนี้ว่างพอ จึงจัดเวลาเหมาะๆ 

ทำในสิ่งที่อยากทำ ...สร้างความรู้สึกที่ดี แบ่งเวลาให้คนที่เรารักและรักเรา 

เรื่องดีที่ทำได้ เสมอๆ  วันเวลาผ่านไปเหมือนสายน้ำ ไม่อาจย้อนคืนกลับได้ 

ชวนแม่พี่จามไปกินข้าวริมทะเลกันค่ะ เลือกเวลาบ่ายแก่ๆของวันจันทร์

ซึ่งวันจัทร์ เป็นวันที่คนส่วนใหญ่ทำงานประจำ ร้านอาหารจะมีที่ว่างมากมาย

นั่งกินสบายๆ ไม่ต้องเล่นเก้าอี้ดนตรี รอโต๊ะกินอาหารกัน อย่างวันหยุด

ไปกินข้าว ชมวิว 

...และไม่ลืมที่เก็บภาพมาบันทึก ไว้ที่นี่ ค่ะ

ไปชมกันค่ะ

...ชมวิวมุมกว้าง จากร้านอาหารที่อยู่บนเนินเขา 

 

...ร้านนี้ทำเลดี น่านั่งกินลม ชมวิว 

โต๊ะยังว่าง ทุกตัว ไม่มีผู้คน ...ด้วยเป็นเวลา บ่ายสามสิบห้า 

แต่ทว่า แม่ถิว กินข้าวเร็ว สี่โมงห้าโมง ก็จะกินข้าวเย็นแล้ว ไม่ค่อยรอจนค่ำ

 

...ระหว่างรออาหาร ฉันจึงเดินเล่นเก็บภาพ บรรยากาศ รอบๆ

แม้ร้านนี้ฉันนั้นก็มาบ่อยๆ แต่แม่ถิวนั้นเพิ่งมาครั้งแรก

...จากหลายครั้งที่มาไม่ค่อยได้เดินเก็บภาพเช่นนี้ ด้วยเหตุผู้คนมากมาย ...

....

ได้เวลาอาหารที่แม่ถิวอยากกิน และเป็นเลือกเอง มาแล้ว

ปลากระพงทอดกระเทียม ปูม้าผัดคี่นช่าย ผัดผักน้ำ 

แม่ถิวกินข้าว อร่อยถูกปากถูกใจ วันนี้มีความสุข นานๆที จะได้มากินข้าวกับลูกชาย

ด้วยเหตุที่เราอยู่คนละบ้านกัน ไม่ค่อยได้กินข้าวด้วยกัน

แม่ถิวจะอยู่กับน้องชาย น้องสาว และหลานๆมากกว่า

 

ได้เวลา... อิ่มแล้ว กลับบ้าน กัน ตะวันตกทะเลพอดีเชียว 

 

...หวันหล่นลงเล ...

กลับบ้านกัน ...

 

..............

ปิดท้ายบันทึกด้วยคำขอบคุณ ผู้อ่านทุกๆท่านนะคะ

ขอขอบคุณทุกๆท่านที่ติดตามอ่านบันทึกนะคะ

.... สวัสดีค่ะ :)

....Happy Ba ค่ะ

นารี ชูเรืองสุข

6พฤศจิกายน 2556 :)

.............