คงไม่มีความสุขใดมีค่ามากกว่าการเสียสละเพื่อทำอะไรบางอย่างเพื่อผู้อื่น ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่นักกิจกรรมบำบัดหลายๆคนได้อุทิศให้กับผู้ป่วยที่เราให้การรักษา วันนี้บทบาทในชีวิตได้เปลี่ยนไป เปลี่ยนจากนักกิจกรรมบำบัดปฏิบัติการมาเป็นถ่ายทอดวิชาการให้กับน้องๆรุ่นใหม่ๆ .....ผ่านมา 4 เดือนกับอีก 5 วัน ค่อยๆเริ่มปรับตัวได้ดีมากขึ้นค่ะ ได้มีโอกาสสอนวิชาที่เกี่ยวข้องกับประสบการณ์การทำงานที่ผ่านมา เช่น การจัดกลุ่มกิจกรรมบำบัดในผู้ป่วยจิตเวช การถ่ายทอดประสบการณ์ต่างๆในงานจิตเวช เด็กๆ มักถามเสมอว่าทำไมอาจารย์มาเป็นอาจารย์?? อาจจะเป็นเพราะเราชอบทำอะไรที่ท้าทาย... จึงได้ขอลองดูสักครั้ง ผ่านมา 4 เดือนได้ทำอะไรใหม่ๆบ้าง

  • ออกชุมชนเพื่อเรียนรู้ในสิ่งแวดล้อมจริงของผู้ป่วย
  • อ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอน (อันนี้จริงจังสุดขั้ว ปกติชอบลงมือปฏิบัติมากกว่า)
  • ได้รู้จักโครงการ GotoKnow และทำงานต่อยอดโครงการกิจกรรมบำบัดสุขภาวะ
  • มีเพื่อนใหม่ 
  • ได้ออกกำลังกายตอนเย็น (ในมหาวิทยาลัยบรรยากาศเอื้อต่อการออกกำลังกาย วิวสวย)
  • ฝึกการบริหารจัดการขั้นเทพ งานอาจารย์เป็นงานซับซ้อน
  • ฯลฯ


แอบเอารูปลูกศิษย์มาฝากนะคะ

ทุกครั้งที่เห็นเด็กๆ สามารถนำความรู้ที่พวกเราสอนไปประยุกต์ใช้ได้จริง

.

.

.

 

ฉันมักจะอมยิ้มในใจทุกครั้ง :)