ประสบการณ์ครั้งแรกกับคนเผาถ่าน

 

-ครูพีร์-

ชุมชน100เล่มเกวียนเปลี่ยนชีวิต

 

 

                ว่ากันว่า....ครั้งแรกสำคัญเสมอ..ครั้งแรกสำคัญที่สุด..จริงไหมครับ...บางคนอาจจะบอกว่า..เฮ้ย..มันอยู่ที่คนโว้ย..บางคนอาจจะบอกว่า สุดแสนประทับใจ..บางคนบอกปล่อยไปเรื่อง เฮ่ยๆ ...แต่สำหรับผู้เขียนแล้วในวัย 13 ขวบ อยากจะบอกว่าสุดแสนประทับใจ...ว่าไปนั่น....แล้วคุณผู้อ่านละครับ ...คิดไปถึงไหนแล้ว....บางคนบอกคิดยังไม่ถึงไหน...เพราะคิดจบตั้งแต่อ่านชื่อเรื่องละ...(ฮา)

                ...ที่จั่วหัวไว้เสียหวาดเสียว..อย่าพึ่งตกใจเลี้ยวกลับก่อนนะครับ..อ่านให้จบก่อน...เพราะผู้เขียนต้องการชวนผู้อ่านร่วมพูดคุย แลกเปลี่ยนประสบการณ์ครั้งแรกของกันและกันอย่างจริงจัง..แต่ไม่ใช่ประสบการณ์อย่างที่คุณๆกำลังคิดกันอยู่นะครับ..(คิดอะไร ก็อันนั้นล่ะ...)

              ...แต่..มันคือประสบการณ์จากการอ่านหนังสือดีๆ เล่มแรกจนเกิดความประทับใจแรกสุดในชีวิตครับ..

                ...เป็นหนังสือเล่มแรกในชีวิตอ่านแล้วติดใจในรสอักษรจนนำไปสู่หนังสือเล่มอื่นๆ และเล่มอื่นๆ จนถึงเล่มปัจจุบัน  ที่เรายังอ่านค้างอยู่..บัดเดียวนี้..หนังสือเล่มที่เมื่อคืนพึ่งหาที่คั่นหน้าไว้ก่อนนอนหลับทับเล่มไว้กลัวใครจะแย่งอ่าน ...บัดเดียวนี้..เล่มที่เรากำลังถือยู่ในมือนี้..ขณะอ่านบทความนี้...

                ...คุณครับ..เคยสักครั้งไหมก่อนที่เราจะจับหนังสือเล่มล่าสุดขึ้นมาอ่านแล้วนึกถึงหนังสือเล่มแรก..ที่เคยอ่านแล้วเกิดความประทับใจ...

                ...คุณครับ...เคยสักครั้งไหม.ที่นึกถึงหนังสือเล่มแรก เล่มนั้น ที่อ่านแล้วประทับจนต้องอ่าน ๆ ๆ ๆ เล่มอื่นๆ แล้วคุณเคยคิดเล่นๆ หรือเปล่าครับว่า..ถ้าไม่มีหนังสือเล่มนั้น..ที่เราอ่านแล้วเกิดแรงบันดาลใจ..จนต้องทำให้อยากอ่านเล่มอื่นๆ เราจะไม่มีวันนี้ วันที่ที่เรามีสมบัติบ้าอันแสนหวงหลายร้อย หลายพันเล่ม

                ...คุณครับ..เคยนึกเล่นๆ ไหมว่าถ้าเราไม่รู้จักหนังสือเล่มแรกนี้  ก็อาจจะไม่รู้จักนักเขียนหลายๆ คนบนโลกใบนี้ที่ทุ่มเทความฝันปั้นตัวอักษรจากน้ำหมึก..ผู้ที่ทำให้เราท่านทั้งหลายได้รื่นรมย์เสพสมรสสุนทรียะแห่งอักขระที่แต่งแต้มบนหน้ากระดาษ....หรือหากปราศจากหนังสือเล่มแรก..เราอาจจะไม่ได้รู้จัก ไม่แสวงหาบรรณาคาร ร้านหนังสือที่ชื่นชอบ จนต้องจมปลักเป็นขาประจำราวกับว่าจะประกาศตัวเป็นสาวกประจำร้าน....

 

                คุณครับ...ที่เขียนมาทั้งหมดนี้..ไม่มีอะไรนอกจากจะชวนคุณๆ ผู้อ่านทั้งหลายมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์การอ่าน สร้างชุมชนนักเขียน-เล่าเรื่องที่อ่าน แลกเปลี่ยน-แนะนำหนังสือดีๆ ให้เพื่อนหนอนด้วยกันผ่านชุมชน 100เล่มเกวียนเปลี่ยนชีวิต(ด้วยหนังสือดี) อย่างไรก็ตามเนื่องจากโครงการนี้ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ(สสส.) เพื่อสร้าง/ส่งเสริม/สนับสนุนการสร้างชุมชนการอ่านใน GotoKnow ดังนั้นหากเพื่อนๆ ผู้อ่านท่านใดเล่าประสบการณ์ครั้งแรกกับ(การอ่าน)หนังสือเล่มไหนได้สนุก น่าติดตาม(อ่าน) หรือเกิดแรงบันดาลใจให้เพื่อนๆ ได้ตามอ่านเล่มนั้นๆ ทางชุมชนจะมีเงินรางวัลสนับสนุนสำหรับซื้อหนังสือเล่มใหม่ให้ด้วยครับ...(เพื่อจะได้ไปซื้อหนังสือมาอ่านแล้ว..เล่าให้เพื่อนๆฟังอีก..:))

 

 

 

สำหรับกติกาการเข้าร่วมกิจกรรม  มีอยู่ว่า...

                1. เขียนเล่าเรื่องราวความประทับใจ   ในประเด็นต่างๆ  (1 ชิ้น ต่อ 1 ประเด็นนะคราบ)

                                (1)หนังสือเล่มแรกที่ประทับในความทรงจำ/  หนังสือเล่มหนึ่งที่ทำให้ชีวิต/และความคิดเปลี่ยนไป

                                (2)หนังสือเล่มนี้ที่อยากบอกต่อ

                                (3)นักเขียนแสนรัก

                                (4)ห้องสมุดในฝัน หรือบรรยากาศอันแสนสัปปายะของหนอนน้อย

                                (5)ทำอย่างไรให้ลูกรักหรือลูกศิษย์ กลายเป็น “หนอน” (หนังสือ)

                2.  ความยาวของแต่ละเรื่อง ประมาณ  1 หน้ากระดาษ A4   พร้อมภาพประกอบที่เกี่ยวข้อง   เช่น  ปกหนังสือ นักเขียน  ฯลฯ  จำนวน 1-3  ภาพ

                3.  เพื่อสร้างกระแสการอ่าน/และแรงดึงดูดใจในการตั้งชื่อเรื่องให้น่าติดตาม(หวาดเสียว) หน่อย ให้เพื่อนๆ เขียนหัวเรื่องขึ้นต้นด้วยคำว่า

 

                 “ประสบการณ์ครั้งแรกกับ.........................” (ตามด้วยชื่อหนังสือ นักเขียน ห้องสมุด)

               

                4. สำหรับ “คำสำคัญ” หรือ Key Word  ให้เลือกใช้คำดังต่อไปนี้เท่านั้นนะครับ (เลือกเฉพาะคำที่เกี่ยวข้องกับงานเขียน)   เพื่อทีมงานจะได้ตามหางานของท่านได้

            หนังสือ   ประสบการณ์การอ่าน  หนังสือประทับใจ  หนังสือเปลี่ยนชีวิต  ห้องสมุดในฝัน  หนอน หนอนน้อย

 

                5.การให้รางวัลจะให้เดือนละ 1 ครั้งนะครับ อาจจะด้วยการโหวตจากเพื่อนสมาชิกหรือเกณฑ์อื่นๆ  ซึ่งจะแจ้งให้ทราบอีกทีครับ

 

                ปล.ลืมบอกไปว่า...สำหรับประสบการณ์ครั้งแรกอันแสนประทับใจของผู้เขียนตอนอายุ 13 ขวบ กับคนเผ่าถ่าน เป็นเรื่องจริงครับ...ส่วนจะประทับใจมากน้อยขไหนหนาด.. จะเล่าให้ฟังทีหลังนะครับ..วันนี้เอารูปภาพอันแสนประทับใจมาให้ชอบกันก่อนละกัน..ครับ