2/11/2556
********
กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘
“บ้านเมืองวันนี้”
สัพเพสัตตา
วิถีสภา ชั่งน่าสับสน
วุ่นวายมากนัก ประจักษ์ตัวตน
เล่นแง่ซ่อนกล แยบยลกันจริง
สัพเพสัตตา
พูดกันเรื่อยมา นำพา “อหิงส์”
โกหกอีกแล้ว คลาดแคล้วความจริง
“หักดิบ”ทุกสิ่ง ท้วงติงไม่ฟัง
...
สงสารบ้านเมืองเสียจัง...จงสงบ ๆ เถิด
กินใจดี
วังเอ๋ยวังเวง...
หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน (เตือน)
สัพเพสัตตา สัพเพสัตตา
มันไม่สิ้นเสีย
โลภ หลง โกรธ มี
ทวีล้นอัตตา
ขอขอบคุณทุกกำลังแรงใจที่มอบให้มาทุกท่านมากนะครับ
ขอบคุณคุณครูใหญ่อัญชัญที่ช่วยกระตุ้นให้อยากเขียนตลอดมาครับ...
ขอบคุณ คุณพ.จำรัส ขอบคุณอาจารย์ใหญ่ชยันต์ ขอบคุณคุณครูต้อยติ่งที่ร่วมแจมมามากครับผม
หง่างเหง่ง ถึงเวลาสวดมนต์ทำวัตรแล้ว
สัพเพ สัตตา อเวรา....
ขอบคุณแม่ครูดาหลามากนะครับ ที่ร่วมสนุกแผ่เมตตาให้บ้านเมือง