ความตายที่งดงาม ๓ คือมือแม่...ที่เยียวยา


บันทึกนี้จะเป็นบันทึกสุดท้ายสำหรับชุด ความตายที่งดงาม

ผมตั้งใจจะทบทวนบทเรียน เพื่อร่วมเสวนาทางไกล กับ

"เผชิญความตายอย่างสงบ: เรียนรู้ผ่านการจากไปของสุภาพร พงศ์พฤกษ์"

 

ขอเริ่มจากบทสรุปจากมุมมองของผู้ป่วย คือ พี่พร เอง

ผมคิดว่า พี่พรสรุปได้สั้นและกระชับ ในงานเขียนชิ้นสุดท้ายของตนเอง ที่ต้องใช้วิธีบอกจด เนื่องจากเหนื่อยมาก

งานเขียนสั้นๆ ที่เป็นหนังสือแจกในงานศพ .. คือมือแม่... ที่เยียวยา

พี่พรสรุปว่า ความช่วยเหลือที่ได้รับจากคนรอบด้านนั้น

  ...ล้วนเป็นมือที่เยียวยา แต่ทั้งหมดนี้ เกิดจากต้นธารที่เป็นมือแม่

 

ความเห็นของผม ความสำเร็จของพี่พร มี ปัจจัยความสำเร็จ ๒ ข้อ

ข้อแรก คือ ตัวพี่พรเอง

ที่รับรู้เรื่องราว ความเป็นมาของตนเองตั้งแต่ต้น ตัดสินใจทุกอย่างด้วยตนเอง ไม่มีปกปิด ผมเคยพูดเปรียบเทียบผู้ป่วยของผมคนนี้ว่า เป็นเหมือนวาทยากร ที่สามารถควบคุมนักดนตรีหลากหลายชีวิตให้ช่วยกันบรรเลงเพลงสุดท้ายของตนเอง ได้อย่างงดงาม

วาทยากรจะคุมวงได้อย่างไร ถ้าตนเองไม่รู้โน๊ต ไม่รู้ว่าตนเองกำลังเล่นเพลงอะไร

หลายคนที่คิดจะปกปิดคนไข้ ไม่ให้รู้ว่าตนเองเป็นโรคร้าย ไม่ให้รู้ว่าใกล้ถึงวะระสุดท้าย คงต้องคิดเรื่องนี้ให้ดีๆ

 

ข้อสอง คือ มือแม่ที่เยียวยา

ผมขอใช้คำเดียวกับพี่พร คือ ความช่วยเหลือของทุกฝ่ายที่เข้ามาในช่วงเวลานั้น ต่างรู้เขารู้เรา เพราะเราพูดคุยวางแผนร่วมกันตลอดเวลา ตามลำดับ โดยผู้ป่วยมีส่วนร่วมด้วย ข้อนี้ตรงกับหลักการสำคัญของ palliative care ในประเด็น interdisciplinary care ที่ผมได้เรียนรู้จากประสบการณ์ครั้งนี้มากกว่าอ่านตำราใดๆ

 

หลายปีถัดมา มีพยาบาลมาเล่าให้ผมฟังว่า เคยมีญาติพาผู้ป่วยมาที่โรงพยาบาล แล้วบอกว่า เขาอยากให้ผู้ป่วย..คนที่เขารัก เสียชีวิตเหมือนอย่างพี่พร

แว่บแรกที่ผมคิด คือ มันจะเป็นไปได้อย่างไร ความตายของคนเราแต่ละคน ไม่มีทางเหมือนกันแน่นอน ร้อยคน ร้อยแบบ จะมาสำเนากันง่ายๆ ได้อย่างไร

พอมาคิดอีกที เขาคงไม่ได้หมายความถึง เหมือนกันเปี๊ยบแบบนั้น แต่เอาประมาณนั้น

คำตอบของผม ก็ขอให้กลับไปอ่าน สองข้อข้างบน ว่า เขามีแล้วหรือยัง

 

 

หมายเลขบันทึก: 551788เขียนเมื่อ 26 ตุลาคม 2013 16:28 น. ()แก้ไขเมื่อ 26 ตุลาคม 2013 16:28 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (13)

ดีจังเลยนะคะ

จากไปท่ามกลางความสงบค่ะ

ขอให้ท่านสู่สุขคติค่ะ

ครับ กำลังจะมีเสวนาเรื่องนี้ที่กระทรวงต้นเดือนหน้าครับ

ขอบคุณครับ

หลวงพ่อชาเคยสอนว่า ตายก่อนตาย...

น่าสนใจมากครับ

  • ไทยเราก็เมืองพุทธ คำสอนดีๆก็มีมาก แต่เราก็ยังยอมรับไม่ได้นะครับ

อยู่มีคนรักและไว้ใจ  จากไปคนอาลัยคิดถึง......... ขอบคุณเรื่องดีๆมาแบ่งปันนะคะ

การเผชิญความตายอย่างสงบแนวคิดของหนูจิน 

1.บุญกรรมที่ทำมาในอดีตมองความแตกต่าง เน้นจิตใจต้องยอมรับความเจ็บป่วย

2.ตัวเอง การกระทำในปัจจุบัน

3.ญาติผู้เกี่ยวข้อง(เป็นหน้าที่ของเราไม่มีญาติก็ตายอย่างมีความสุขได้)

...มีหลายประเทศ...ที่หมอช่วยให้คนไข้ตายอย่างสงบได้นะคะ

มีบัญชีมานานแล้วครับ แต่ได้เขียนบันทึกแรกก็เพราะอ่านบทความเรื่องพี่พรของคุณหมอนี้เองครับ

  • การยอมรับ กับ ความคาดหวัง วนเวียนอยู่รอบตัวเรา จนถึงวาระสุดท้ายนะครับ

  • ไทยเรา ก็กำลังเริ่มระบบนี้นะครับ

  • ผมก็เชื่ออย่างนั้นครับ เพราะตลอดชีวิต แม้แต่เสียชีวิตแล้ว พี่พรก็ยังสร้างประโยชน์ให้สังคมเสมอ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี