บันทึกที่ ๑๙   ธารน้ำใจ ...ชุมชนมอบให้

...........แม้เวลาจะผ่านไปเกือบสี่ปี แต่ความทรงจำดีๆกับความประทับใจที่ได้รับจากชุมชนเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา แต่ครั้งนี้พิเศษตรงที่เป็นการร่วมมือกันย้ายอาคารเรียนหลังเก่า(อาคาร ๑) ทั้งหลังมาปลูกในแนวเส้นตรงต่อกับอาคาร ๒ และอาคาร ๓ เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับบุตรหลาน

 

 ธารเอ๋ยธารน้ำใจ

หลั่งไหลจากใจชุมชน

มอบให้บุตรหลานของตน

สุขล้นกับการศึกษา

แบ่งปันคนละนิด

ร่วมคิดพัฒนา

ลูกหลานมีวิชา

พึ่งพาตนรอดปลอดภัย

 

น่าทึ่งมาก...กับการย้ายอาคารเรียนทั้งหลังโดยไม่ได้ใช้เครื่องจักรช่วย มีเพียงช่างประมาณสิบคนเท่านั้นกับรอกไม่กี่ตัว อาศัยวิธีการในลักษณะเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่น ย้ายจากจุดเดิมไปยังจุดใหม่ระยะห่างประมาณ ๓๐ เมตร

 

 

...........น้ำใจชุมชนมอบให้กับโรงเรียน นั้นเปรียบเสมือนการเติมเชื้อเพลิงพลังใจ พลังความคิด ให้กับบุตรหลานของตนเพื่อนำไปสู่การเรียนรู้ที่มีคุณภาพ และร่วมเป็นพลังขับเคลื่อนกับคณะบุคลากรใน
การพัฒนาการศึกษาให้กับบุตรหลานต่อไป

...........น้ำใจชุมชนได้มอบให้กับโรงเรียนมาตลอดจากอดีตจนถึงปัจจุบันมิเคยเปลี่ยน ยังคงงดอยู่เสมอ
ผู้เขียนขอขอบพระคุณทุกท่านที่มีส่วนร่วมพัฒนามา ณ ที่นี้ 

 

อร  วรรณดา ๒๓ ตุลาคม  ๒๕๕๖

บันทึกใน กวีจำเป็น ที่ GotoKnow